Nederland is juist terecht kritisch

Toen de Palestijnse president Abbas bij de Verenigde Naties zijn verzoek tot erkenning van Palestina toelichtte, kon hij op veel bijval rekenen. Deze erkenning is niet tegen Israël gericht maar tegen de bezetting, zo zei hij, en zijn volk had een historisch compromis gesloten door te streven naar een staat binnen de pre-1967 wapenstilstandslijnen. Hij sprak echter niet over twee staten voor twee volken, en dat is geen toeval.

De Palestijnse Autoriteit wijst dat af, omdat ze tegen een Joodse staat is. Die zou racistisch zijn en geen recht doen aan de Arabische minderheid in Israël. Volgens de Palestijnse Autoriteit zijn de Joden geen volk maar een religieuze groep en hebben zij daarom geen recht op een staat. Ook blijft Abbas eisen dat miljoenen nakomelingen van de Palestijnse vluchtelingen naar Israël mogen 'terugkeren'. Zij kunnen derhalve geen Palestijns staatsburger worden.

De oprechtheid van de Palestijnse Autoriteit is op meer gebieden twijfelachtig: Abbas zegt geweld te veroordelen, maar het boegbeeld van de Palestijnse campagne voor erkenning is een vrouw met vier zonen in Israëlische gevangenissen, wegens het plegen van aanslagen tegen burgers.

Onlangs zei een hoge Fatah-functionaris dat de Palestijnse staat een opmaat is voor de bevrijding van het gehele land. Uit een recente enquête blijkt dat de meeste Palestijnen vinden dat zij recht hebben op het hele land en dat men het goedschiks of kwaadschiks terug zal krijgen.

Een dag na Abbas' verzoek riep het zogenoemde 'Kwartet' de partijen op tot onderhandelen en het opstellen van een tijdspad. Israël accepteerde dit, Abbas weigerde en eiste dat Israel eerst een totale bouwstop instelt.

Op de Palestijnse vredeswil en compromisbereidheid valt dus nogal wat af te dingen, maar geldt dat niet ook voor Israël, dat afgelopen week alweer nieuwe bouwplannen aankondigde? De nederzettingen vormen zeker een obstakel, maar dit is in principe oplosbaar. Met een landruil van circa 5 procent kunnen de grote blokken rond Jeruzalem bij Israël komen. Israël heeft in 2000 en 2008 voorstellen gedaan van deze strekking, inclusief deling van Jeruzalem, maar die werden door respectievelijk Arafat en Abbas afgewezen.

Zolang de Palestijnen niet duidelijk maken - in woord en daad - dat ze een Palestijnse staat naast Israël willen, en dat ze bereid zijn compromissen te sluiten over Jeruzalem, de vluchtelingen en andere zaken, is Israëls wantrouwen terecht en verdient een Palestijnse staat geen steun. Daarbij is Hamas nog buiten beschouwing gelaten. Zij zal haar macht over de Gazastrook niet vrijwillig opgeven.

Het is dan ook terecht dat Nederland de Palestijnse aanvraag niet heeft gesteund. De EU moet niet alleen de nederzettingenbouw bekritiseren, maar ook de Palestijnen aanspreken op bovengenoemde zaken, die de kern van het conflict raken. Alleen zo kan men voorkomen dat het bij loze woorden en verklaringen blijft zonder dat de realiteit op de grond verandert. Alleen zo kan ook de Palestijnse onafhankelijkheid werkelijkheid worden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden