Nederland gewoon door naar EK-finale

Magere overwinning op Duitsland stemt Nederlandse hockeysters niet vrolijk

JAN-CEES BUTTER

De sombere blik van Kelly Jonker, het zwijgen van Eva de Goede en, ook dat nog, een van pijn verbeten gezicht van Maartje Paumen. Tekenen van een pijnlijke ontgoocheling? Nee, ze horen bij een generatie hockeysters die zichzelf een hoge standaard heeft aangemeten. De magere overwinning in de halve finale van het EK, gistermiddag tegen Duitsland (1-0), werd amper bejubeld door de regerend olympisch en wereldkampioen.

De lat ligt hoog. "Het heeft te maken met eergevoel", zegt bondscoach Sjoerd Marijne. "Er wordt van ons verwacht dat we elke wedstrijd 'gewoon' winnen, maar vandaag zie je dat dat zo 'gewoon' niet is. Ik heb tegen de meiden gezegd: ook wij hebben recht op een mindere dag."

Deze mindere dag - slordigheden, onrustig spel en een matige strafcorner - bleef onbestraft in het Queen Elizabeth Olympic Park van Londen. Een doelpunt in de zesde minuut (Ginella Zerbo) was genoeg voor een plaats in de finale, waarin Oranje het zal opnemen tegen Engeland.

De enige speelsters die met een glimlach van het veld stapten, waren de verdedigers van Oranje. Onder wie Margot van Geffen: "Eindelijk heb ik weer eens wat verdedigende duels kunnen spelen", giechelde ze. Bikkelen en kleunen, daar wordt Van Geffen gelukkig van. Maar in haar jubel schuilt ook de tragiek van het internationale vrouwenhockey. Nederland staat eenzaam aan de top.

Tegen Duitsland, titelverdediger in Londen, kon Nederland zich veel permitteren. Paal, lat, onrustig veldspel, een slordige afronding en een bijna onklopbare goalie zorgden ervoor dat de score bescheiden bleef.

De cijfers van de wedstrijd spreken duidelijke taal: 5 strafcorners tegen 1, 34 cirkelpenetraties tegen 9. Alleen in de laatste vier minuten, toen de uitstekende Duitse keepster was ingeruild voor een veldspeler, werd het even penibel.

"We zijn gewend een wedstrijd volledig onder controle te houden", verklaarde Ellen Hoog. "Dat lukte de laatste vier minuten niet. Gelukkig hebben we de beste verdediging ter wereld."

Waar de top bij de mannen steeds breder wordt, is de concurrentie bij de vrouwen ver te zoeken. Nederland walste in de poulefase met speels gemak over Polen (9-0), Spanje (8-1) en België (5-0). Maar zorgen over de toekomst van het Europese vrouwenhockey? Ze zijn er niet bij Marijke Fleuren, onlangs herkozen als voorzitter van de Europese hockeyfederatie. Dat de Poolse vrouwen erbij lopen als veredelde toeristen, en de olympische gedachte prediken van 'meedoen is belangrijker dan winnen', hoort er nu eenmaal bij.

"Ik denk dat ik iets breder kijk dan jullie journalisten", zegt Fleuren. "Wel had ik gehoopt dat een aantal landen meer stappen had gemaakt, maar misschien heeft dat ook te maken met een gebrek aan financiën." En het deelnemersveld verder terugschroeven, zoals eerder al werd gedaan (van twaalf naar acht landen)? "Nee", stelt Fleuren. "Ik denk dat acht landen het minimum is. We willen hetzelfde aantal deelnemers bij de mannen en de vrouwen."

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden