Nederigheid is Jones vreemd, haar eigen doelen zijn verheven

In het land van onbegrensde mogelijkheden is Marion Jones het boegbeeld geworden van de professionele basketballeague voor vrouwen, de WNBA. In geen dertien jaar speelde ze een basketbalwedstrijd op niveau, en als rookie is de 34-jarige moeder een van de tien oudste speelsters.

Er zijn zowaar mensen die het bericht dat Jones een contract heeft getekend voor Tulsa Shock niet serieus nemen. Er zijn mensen die concluderen dat de WNBA met deze actie niet meer serieus kan worden genomen. En er zijn mensen die menen dat professioneel basketbal in de Verenigde Staten met deze actie imagoschade oploopt.

Serieus neemt men het in deze sport niet met bestrijding van doping. Marion Jones zat twee jaar geleden zes maanden celstraf uit wegens het onder ede liegen over jarenlang dopegebruik.

Een prachtige atlete was ze, even onnavolgbaar met de benen als met de tong. Haar lichamelijke snelheid bleek kunstmatig opgevoerd met the clear, de ’designsteroïde’ die leidde tot een mondiaal schandaal waarin vooraanstaande koppen rolden. De snelheid van haar gespleten tong misleidde zelfs de leugendetector. Jarenlang speelde ze de vermoorde onschuld.

Na haar bekentenis, in oktober 2007, werd het gezicht van de Olympische Spelen van 2000 afgeschminkt. Drie gouden en twee bronzen medailles gingen retour. Prijzengeld werd teruggestort en kabbelend op de stroom advocatenrekeningen ging het voormalige boegbeeld van de vrouwenatletiek failliet. Als moeder die acht maanden geleden beviel van haar derde kind, kon ze een baantje gebruiken.

Het moet gezegd, voordat Jones de internationale atletiekbanen onveilig maakte was zij een talentvol basketbalster. Op basis van die kwaliteiten kreeg ze van de Universiteit van North Carolina een studiebeurs. Met Tar Heels won ze in 1994 de nationale titel en speelde ze in 1997 haar laatste basketbalwedstrijd.

Haar rentree wordt vooral zien als publiciteitsstunt om de WNBA onder de aandacht te brengen. En om Shock en zichzelf uit het slop te halen. Jones hengelde al een half jaar naar een profcontact, en na vier dagen proeftraining bij Tulsa Shock had ze beet.

Shock speelde in Detroit, waar het drie titel veroverde. Investeerders verhuisden het noodlijdende team vorig jaar naar Tulsa. De sterspeelsters Katie Smith en Deanna Nolan trokken zich daarop terug. Toen Jones tekende stonden slechts zeven speelsters onder contract. De competitie begint in mei.

Jones’ presentatie vorige week gaf een vertrouwd beeld. De mooiste zinnen over haar optimisme en kwaliteiten stroomden uit haar mond. Maar wat zijn ze waard, met de wetenschap dat ze jarenlang zelfs op de meest directe vragen over haar verdachte praktijken zelfverzekerd loog alsof het gedrukt stond?

Een verontschuldiging kwam niet over haar lippen. Integendeel. Op de vraag of deze kans voor haar als verlossing komt, antwoordde ze: „Verlossing maakt geen deel uit van mijn vocabulaire. Ik kijk niet achteruit. Dit is het nieuwe deel van mijn reis.”

Nederigheid is haar vreemd, haar doelen zijn verheven. „Dit biedt mij de kans mijn boodschap met iedereen te delen. Ik wil mensen hoop geven, ze laten zien dat er altijd tweede kansen zijn.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden