Nawras viert zijn eerste Koningsdag met muziek

Syrische vluchteling mag blijven en kiest voor toekomst als musicus

De flamencodanseres vóór hem, flamboyant rood gekleed, klikt met haar hakken en klapt in haar handen. Naast hem spuugt een zangeres al even vurig Spaanse klanken in de microfoon. Ietwat schuchter begeleidt Nawras Altaki (21) hen op zijn oed, een soort Arabische variant op de gitaar. Het is improviseren, hij kent deze muziek niet. Maar het gaat best.

Dit is zijn eerste Koningsdag. En zijn eerste optreden in Nederland. Rond het podiumpje met de rode slingers en oranje vlaggetjes aan de Kanaalstraat in de Utrechtse wijk Lombok, staan vijftien mensen te luisteren. Het miezert. Tussen twee bankjes en een bak met viooltjes wordt gedanst.

Zeven maanden geleden kwam Nawras met zijn vrienden in Nederland aan. Ze waren gevlucht uit Al-Suweyda, een druzenstadje in het zuiden van Syrië. Trouw reisde met hen mee naar Ter Apel en zocht ze later in de noodopvang van Utrecht en Wassenaar op. Hoe vergaat het hen nu?

Ze zijn uitgewaaierd over het land, zo blijkt. De een zit in het Drentse Hoogeveen, de ander in Overloon (Noord-Brabant). Ze hebben allemaal hun procedure inmiddels achter de rug en wachten op een huis. Nawras kreeg zijn verblijfsvergunning als laatste. Dat gebeurde deze week. Maandagochtend om 11 uur kwam hij het gebouw van 'Wishing Well West' aan de Kanaalstraat binnengestormd. Wishing Well West is een pand waarin kunstenaars activiteiten voor buurtbewoners organiseren. Nawras komt er al sinds hij net na aankomst in Nederland in de Jaarbeurs verbleef.

"'I can stay! I can stay!' riep hij", herinnert vrijwilligster Ruby Mallick (29) zich. "Hij was euforisch."

Bij Wishing Well West heeft Nawras de afgelopen maanden een thuis gevonden. "We hebben hem min of meer geadopteerd", grijnst Else Huisman (47), die het buurthuis runt. Nawras kwam de afgelopen tijd vaak bij haar logeren, om te ontsnappen aan de stress van de noodopvang of het azc. "Telkens als hij daar vandaan kwam was het alsof er een deken over hem hing."

Misschien hebben de brieven van zijn vrienden bij Wishing Well West aan het Coa, met het verzoek hem naar Utrecht over te plaatsen, een handje geholpen.

In ieder geval verhuisde hij een paar weken inderdaad naar een azc vlak in de buurt, in Kanaleneiland. Daarvoor zat hij in Wageningen. Een rottijd, hij zat met vier mensen in één kamer. "Hij zag er niet goed uit", zegt Else.

Nu is dat anders. Hij oogt levendig. Monter. "De stress is weg", zegt hij. Wat ook helpt: hij is gestopt met de wiet. Tot vreugde van Nizar Rohanna, zijn oedleraar. "Hij rookte echt te veel", bromt de Palestijn uit Haifa, in Nederland voor een promotieonderzoek in de musicologie. Hij kent Nawras via Wishing Well West. "Hij is heel muzikaal", zegt Nizar. "Maar hij kan nog veel leren."

Nawras is al op de open dag van het Utrechtse conservatorium geweest en heeft er al proeflessen gevolgd. Hij weet nog niet zeker of hij de kant van uitvoerend musicus op wil - of de muziek een job moet worden, of een hobby. Muziektechnologie trekt hem ook - die opleiding in Hilversum heeft hij ook al bezocht.

Het is pauze. Nawras bietst shag bij een man uit het publiek, die voor de regen komt schuilen onder de partytent met de knoppentafel. 'Geen gezeik, iedereen rijk', staat op het raam achter hen. Ongevraagd begint de man omstandig uit te leggen wie Van Kooten en De Bie waren. Nawras lacht zijn innemende lach. Hij begrijpt er niet veel van.

Hij geniet van Koningsdag, zegt Nawras. "Iedereen is zo, ehm" - hij steekt de vingers van beide handen in elkaar. "Iedereen is samen vandaag."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden