Natuur moet wel leuk blijven

Wij accepteren geen pech. We eisen zekerheid en veiligheid. Ook in de natuur.

Het gebeurde zo maar terwijl ik met de hond aan het wandelen was in park Zypendaal te Arnhem. Het was een doodstille zondagavond, geen wind en geen regen, helemaal niets. Ik had al eerder een enorm gekraak gehoord. En opeens boven mij donderde uit een monumentale beuk van een jaar of honderd een tak omlaag ter grootte van een boom van een jaar of twintig.

Het geluid deed denken aan wat je hoort als een boom in het tropisch regenwoud wordt geveld. De aarde trilde even en het rook gelijk naar frisse blaadjes. De hond en ik, wij keken even verrast naar elkaar en liepen vervolgens op de geamputeerde ledemaat af . De zwarte kern verraadde dat het inderdaad onontkoombaar was dat de tak naar beneden was gevallen.

Zo’n vallende tak is eigenlijk een les in nederigheid. Al doorwandelend realiseerde ik dat de hond en ik gewoon geluk hadden gehad. Zo’n vallende tak leert ons dat we de natuur nooit onder controle hebben. Een geruststellende gedachte. Maar dat proberen we wel, de natuur onder controle krijgen. Iedere dag weer. Twee dagen daarvoor nog hadden de verre buren aan de andere kant van de straat bijvoorbeeld aan de gemeente gevraagd om alle bere-klauwen die tegenover óns huis in het weelderige groen stonden te verwijderen.

’Levensgevaarlijk’, zo deelden de buren ons later mede ’vooral voor jullie kinderen’. En aldus geschiedde: een gruwelmachine kwam de straat inrijden en ontdeed de plek des onheil van al het groen waar ik menig ochtend vol verwondering naar heb staan kijken: een gapend gat achter latend.

Zo’n bosje met bereklauwen is echter juist een bron van leven. Om te kunnen blijven genieten van al dat moois hadden wij onze kinderen juist uitgelegd dat deze planten gevaarlijk zijn en dat ze daar niet aan moeten zitten, en aldus geschiedde. Een les in nederigheid voor de kinderen zullen we maar zeggen. Nu kijken we aan tegen de illusie dat we de natuur onder controle hebben.

Nee, wij mensen accepteren geen pech. We eisen zekerheid en veiligheid. Ook in de natuur. Die is leuk, maar je moet er wel regelmatig de schaar inzetten. Zelfs op de Veluwe worden daarom nu door Natuurmonumenten de bomen langs de paden van overhangende takken ontdaan. Want stel je voor dat in deze wildernis iemand al nordic walkend een tak op zijn hoofd krijgt. Dan is alle inspanning om gezond oud te worden voor niets geweest.

Naar aanleiding van die tak in het park, moest ik denken aan de zaak van een vrouw die een appel op haar auto had gekregen tijdens het rijden over de gemeentelijke weg. Deze appel bleek bij nader inzien, zo uit een gemeentelijke boom op de auto van de dame terechtgekomen. Natuurlijk volgde een claim voor de deuk, die de gemeente moest betalen en het resultaat was ook dat de boom door de gemeente werd neergehaald. Appels zijn immers leuk, maar niet aan een boom.

Dat ga ik echter niet doen. Ik ga de gemeente niet schrijven dat ze preventief alle takken in Zypendaal moeten verwijderen. Tenslotte hebben we onze vooruitgang juist te danken aan een appel die uit een boom op Newtons kruintje viel. Dat waren gelukkige tijden toen we nog niet in een verjuridiceerde samenleving leefden. En verder realiseerde ik me dat we als mensen soms gewoon pech, maar soms ook gewoon geluk kunnen hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden