Nationale Dag van het Sop

De Grote Schoonmaak, bestaat die nog? In mijn jeugd was de Grote Schoonmaak, waarbij vlak voor Pasen het hele huis werd schoongemaakt tot achter de verste plint en het hoogste kastje, nog een major event, zou je tegenwoordig zeggen. De Grote Schoonmaak spoelde, als een culturele tornado van sop, door het land.

Of Jif al bestond, zou ik niet kunnen zeggen. Wel dat in het tijdperk van Cif de Grote Schoonmaak helemaal verdwenen lijkt te zijn. Althans, in de grote steden is er niets van te merken. Joden (de vrome en de iets minder vrome) maken hun huis schoon vlak voor Pesach, het feest van de viering van de Exodus. Al het voedsel dat gist of ingrediënten die kunnen gisten bevat -brood, bier, pasta enzovoorts- wordt uit huis verwijderd. Van de weeromstuit wordt het hele huis binnenstebuiten gekeerd. De eerste avond en de tweede avond van Pesach worden maaltijden gehouden waarbij het verhaal van de uittocht uit Egypte, van de bevrijding uit slavernij wordt verteld. Matze, het brood dat kan worden gebroken, wordt gegeten. Wijn, altijd aanwezig bij joodse feestdagen, wordt gedronken. Mierikswortel, het symbool voor de bitterheid van onderdrukking, wordt gegeten. Het laatste avondmaal van Jezus was een seider, zoals de joodse Pesachmaaltijd heet.

Ook ik heb mijn huis schoongemaakt voor Pesach. Hoewel ik ieder jaar weer te laat begin -vrome joden gaan al maanden van te voren aan de slag- is het altijd weer een feest als de Grote Schoonmaak is gedaan. Het is vergelijkbaar met het nemen van een bad nadat je je lang hebt moeten behelpen met een douche: er blijkt toch meer oud vel te zijn dan je had gedacht.

In een huis dat aan de Grote Schoonmaak moet geloven, blijken toch meer richeltjes, planken, hoekjes, klepjes, kastjes en lang niet gelapte spullen te zijn dan je voor mogelijk hield. Het heeft iets bevrijdend om met het stof en het vet meteen ook de oude energie weg te doen. Oud-VVD-ideoloog Andreas Kinneging wil het conservatisme in Nederland handen en voeten geven. De morele verloedering is hem een doorn in het oog. In veel kan ik met hem meegaan, al deel ik niet zijn afschuw van de jaren zestig, waarin hij de wortel van het kwaad situeert. Maar ik hoop dat zijn conservatieve handen en voeten ook echte bezems en emmertjes met sop in handen krijgen, waarmee ze de troep in de openbare ruimte te lijf kunnen gaan.

Want kijk met Grote-Schoonmaakogen om je heen op straat: het vuil ligt overal. Overal papier, kauwgum, plastic zakken, karton, lege flessen -zonder einde. Sinds Nederland God bij de vuilnisbak zette, gooit het al het andere vuil ernaast.

Toen de engerd Chirac (de kwalificatie is van minister Jorritsma; mij houdt het bezig waarom ze dat vindt) burgemeester werd in Parijs, verviervoudigde hij het aantal vuilnismannen. Parijs veranderde van een vuile, vieze stad in een schone. Als Kinneging ervoor wil zorgen dat mensen zich weer een beetje gedragen, moet hij beginnen met een pleidooi voor het opruimen van het straatvuil. Niet alleen de beleefdheid en zorgzaamheid moeten terug in de samenleving, niet alleen de deugdzaamheid en de spaarzaamheid, ook de properheid zou in ere hersteld moeten worden.

Weg met Koninginnedag, waarbij je aan het eind van de dag in het centrum van Amsterdam tot aan de knieën in het huisvuil staat. Weg met 5 Mei, dat voor niemand meer iets betekent. Ik wil een Nationale Dag van het Sop. Aardige mensen en schone straten als op de schilderijen van Vermeer, dat is wat ik wil.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden