Ik heb een droom

Natascha van Weezel: ‘Als twee extreme kanten boos op je zijn, dan doe je het precies goed’

Natascha van WeezelBeeld Jörgen Caris

“Fijne dromen heb ik, en nachtmerries. De eerste soort is heel kleurrijk, licht en rustig, je kunt er bijna een mellow muziekje onder doen. 

Vaak zijn het ontmoetingen met mensen uit mijn verleden die ik niet meer zie. We praten wat, waarover die gesprekken gaan is niet echt duidelijk maar de sfeer is harmonieus en vreedzaam, ook al hadden we ooit ruzie. Deze dromen laten zien dat ik graag verbinding zoek met anderen. Ik hou helemaal niet van ruzie, ik zal nooit op een agressieve manier mijn punt maken. Als ik tijdens mijn journalistieke onderzoek soms mijn mening geef, doe ik dat om ingewikkelde maatschappelijke onderwerpen persoonlijker en zo invoelbaar te maken.

Mijn nachtmerries zijn heel klassiek: ik ben weer terug op de middelbare school en moet examen wiskunde doen, maar ik weet niets. Ik heb ook dromen waarin ik word achtervolgd in een doolhof van donkere straten. Soms zit er iemand met een bijl achter me aan. Die nachtmerries hangen samen met werkstress in drukke periodes zoals nu: ik ben mijn tv-serie aan het monteren over Israël en de Palestijnse gebieden waar ik een maand gereisd heb. Ik merk nu hoe die achtervolgingsdroom is gekleurd door het Palestijnse vluchtelingenkamp waar ik was, met nauwe steegjes vol posters van martelaren, veel graffiti, armoede en stank. Ik vond het kamp heel heftig. Het was ook een beetje bedreigend, maar de kinderen waren superlief. Ze gaven mij bloemetjes.

Nationalistischer en zionistischer

Ik ken Israël goed, van familiebezoek. Dan bezoek ik tegenwoordig ook altijd mijn vrienden in Ramallah op de Westbank. Toch was ik daar nog nooit zo diep doorgedrongen als tijdens deze reis.

Ik wilde weten hoe mijn generatie denkt over het spelende conflict. De Israëliërs worden steeds nationalistischer en zionistischer, de Palestijnen raken steeds verbitterder, wanhopiger, radicaler, maar er moet toch ook een sprankje hoop zijn? Men zei: doe niet zo naïef. Hoop, daar? Inderdaad dacht ik soms: laat ik maar naar huis gaan. Hebron, de checkpoints en soldaten, het leger dat orthodoxe kolonisten beschermt - dat alles stemt somber. Toch heb ik ook hoop gevonden: mensen die het tij proberen te keren en de ander willen ontmoeten.

Mijn ouders hebben mij geïnspireerd de situatie in Israël van twee kanten te bekijken. De fase dat ik heel zionistisch was is voorbij, het was verlate puberteit. Inmiddels zet ik mij in voor de dialoog tussen Joden en moslims, vooral in Nederland. Misschien hebben mijn nachtmerries nu ook te maken met het besef dat de serie waarschijnlijk van alles los zal maken bij mensen. Maar ik voel me gesterkt door wat mijn vader zei: als twee extreme kanten boos op je zijn, dan doe je het precies goed.”

Journalist en documentairemaker Natascha van Weezel (32) correspondeerde voor Trouw met haar vader Max. De vierdelige VPRO-serie ‘Natascha’s beloofde land’ is te zien vanaf 29 november op NPO 3.

In de interviewrubriek ‘Ik heb een droom’ vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of ‘s nachts. Lees alle eerdere afleveringen hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden