Nasrallah gedwongen tot charme-offensief

Nu de rook een beetje optrekt blijkt dat lang niet alle Libanezen zijn ingenomen met de ’goddelijke’ overwinning van Hezbollah.

De weg naar de binnenstad van Beiroet is vergeven met reclameborden van en voor Hezbollah. De ’goddelijke’ overwinning staat centraal. Nasrallah is het grote idool.

Maar zelfs uit de sjiitische hoek, waar Hezbollah haar aanhangers heeft, klinken voorzichtig kritische geluiden. Nasrallah is dan ook een grootscheeps charme-offensief begonnen.

Zo maakte de Hezbollah-baas zondag op televisie gebruik van het gemoedelijke Libanese Arabisch om uit te leggen dat men de Israëlische reactie op de ontvoeringen onderschat had. In nieuwsprogramma’s wordt gewoonlijk het officiële, afstandelijke klassieke Arabisch gebruikt. Dat ’straat-Arabisch’ van Nasrallah is een typisch toenaderingstrucje. Politici gebruikten het om de indruk te wekken dicht bij het volk staan.

Nasrallah bood niet zijn verontschuldiging aan, hij gaf wel voor het eerst in het 22-jarige bestaan van Hezbollah toe dat de organisatie misschien een foutje had gemaakt. De partij helpt puinruimen in de zuidelijke buitenwijken en deelt enorme hoeveelheden geld uit. Die ’Groene Vloed’ (naar de kleur van de Amerikaanse dollars) – 12.000 dollar voor eenieder die zijn huis kwijt is geraakt – is ook een onderdeel van dat offensief.

Of dat werkt, moet nog blijken. Blijkbaar niet voor de hoogste sjiitische geestelijke van het zuidelijke stadje Tyrus, dat wekenlang bestookt werd door Israëlische raketten. Sjeik Al-Amin meent dat Hezbollah de sjiieten helemaal niet gevraagd heeft of ze wel een oorlog wilden. „Het feit dat iedereen naar het noorden is gevlucht is een teken dat ze er tegen waren.” Hij meent dat de organisatie zich ten onrechte voordoet als spreekbuis van de Libanese sjiieten.

Want niet al die sjiieten – ruim een miljoen, is de schatting – zijn per se aanhanger van Hezbollah. Velen van hen vragen zich af of het dit allemaal wel waard was, en of het misschien tijd is om verder te kijken.

Alternatieven zijn er, al kunnen die geen van alle tippen aan het budget van de door Iran gesteunde Hezbollah. Deze ’Partij van God’ wordt er vaak van beschuldigd haar aanhang financieel gecreëerd te hebben met gratis ziekenhuizen, scholen en werkplaatsen. Ze onderhoudt de families van de vele honderden martelaren die voor de organisatie zijn gesneuveld, en heeft – zo ondervond Israël – een behoorlijk aantal soldaten op de loonlijst staan.

Maar naast Hezbollah is er bijvoorbeeld ook Amal, een andere sjiitische partij, die minder aandacht besteedt aan Israël en religieuze zaken, maar meer aan de maatschappelijke positie van haar leden. De partij is Hezbollah’s concurrent als het gaat om de steun van de zuidelijke sjiieten, hetgeen regelmatig tot gevechten heeft geleid. Amal telt vijftien parlementszetels, één meer dan Hezbollah. Ook zijn er prominente families, zoals de Sjamsediens, en geestelijken als Fadlallah in Beiroet, en Al Amin in Tyrus, die de strijd tegen Israël niet boven aan hun agenda hebben. Ze hebben in het verleden al hun ongenoegen geuit over hoe Hezbollah tijdens verkiezingen met veel geld en poeha kiezers manipuleert.

Een opiniepeiling in het Franstalige dagblad Orient le-Jour, die net na het bestand werd gehouden, gaf aan dat 51 procent van de Libanezen wil dat Hezbollah de wapens inlevert. Het maakt veel uit aan wie je die vraag stelt. Van de sjiieten wilde slechts 16 procent dat, terwijl van de soennieten en de christenen respectievelijk 54 en 77 procent riep om ontwapening.

Maar inmiddels lijken de sjiieten langzaam van mening te veranderen. Nasrallah zal nu alle zeilen bij moeten zetten om ’overwinnaar’ te blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden