Nasmullen van de Amstel Gold Race

In het midden uw dienaar. De foto is ietwat vaag, wegens de gigantische snelheid die werd ontwikkeld ;-) (Amstel Gold Race) Beeld
In het midden uw dienaar. De foto is ietwat vaag, wegens de gigantische snelheid die werd ontwikkeld ;-) (Amstel Gold Race)

Op een gunstige wind waaide er onlangs een startbewijs voor de Amstel Gold Race mijn kant op. Superleuk, 150 kilometer op de racefiets door de Limburgse heuvels. En behalve een stoer fietsparcours is de Amstel Gold Race ook een internetavontuur.

Het begint met de inschrijving. Vele duizenden fietsgekken krijgen het voor elkaar om via het web in, naar verluidt, veertig minuten alle 12.000 startbewijzen op te kopen, één per persoon. Een van de geluksvogels kreeg het aan z’n bronchiën en toen mocht ik meedoen, dus deze zenuwslopende ervaring bleef me bespaard. De tocht was prachtig, en dankzij internet was de lol achteraf perfect met anderen te delen.

Die bikechip, die doet ’t ’m. Een ’bikechip’? Yep, je draait hem met een oogje aan de as van je voorwiel, en er wordt precies geregistreerd waar je bent op de route en hoe snel je daar bent beland. Tijdens de rit laat ie zo nu en dan van zich spreken door een bliepje bij het passeren van een registratiepost, maar bij het nakaarten wordt het pas echt grappig.

Op tal van kantoren en in tal van huiskamers wachtten deelnemers afgelopen maandag de foto’s en de beelden af op de website van de Amstel Gold Race. Tik er je naam in en er verschijnen je tijden, je gemiddelde snelheid, en ook een hoop videomateriaal. Op basis van het tijdstip dat je een videopunt passeerde, kun je zo precies dát stukje video bekijken. Zo kan je hele vriendenclub zien hoe je de grote beklimmingen fietste, of liep als het tegenzat. De beelden zijn niet van fantastische kwaliteit, maar door het standpunt en de vele plaatsen toch veel beter dan je eigen geliefden dat zouden kunnen.

Geweldig, alleen jammer dat het pakken van een terras en het eten van appeltaart met slagroom tijdens de rit niet wordt meegecalculeerd, zodat die het gemiddelde behoorlijk drukken voor al die lui als ik, en dat zijn er velen, die geen tank met een of andere energiebocht op hun rug dragen en niet in één keer doorpezen naar de finish.

De Amstel Gold Race doet dit al een tijdje, wat je trouwens ziet aan de renners die het vaker hebben gedaan en die omstandig zwaaien en in de camera kijken als ze langskomen. Ik ben ervan overtuigd dat de hoofdsponsor er een hoop extra aandacht mee genereert, omdat de race zo een lange nasleep krijgt.

Wie daar ook aan bijdraagt is Sportograf.com. Op een groot aantal punten langs de route waren fotografen met telelenzen als bezetenen aan het fotograferen. Het resultaat is dat elk van de duizenden deelnemers een hele serie stoere foto’s van zichzelf in actie kan bestellen.

Wat vooral prettig is, is dat de organisatie van de race de hele registratie van de rit van je overneemt, zodat je zelf gewoon alleen maar lekker hoeft te fietsen. En ik wil niet opscheppen, maar ondanks een totaal gebrek aan training en voorbereiding, ging de toer perfect, tot de beklimming van de beruchte Keutenberg aan toe. Niet zelf online zijn, en dan toch online content genereren, het is de droom van elke webredacteur.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden