Review

NAP is in vorm bij laatste concert altvioliste Van Els

Nieuw Amsterdams Peil, Susanne van Els (altviool) en Mattijs van de Woerd (bariton): di 19/1 in De Vereeniging, Nijmegen. Uitzending Radio 4: zo 24/1, 20.02 uur.

Kamermuziek betekent in Nijmegen een goed gevulde grote zaal van de statige Vereeniging. Dit jaar bestaat de Nijmeegse Stichting voor Kamermuziek, organisator van die concerten, zestig jaar. Een mijlpaal die dinsdag werd gevierd: speciaal voor de gelegenheid had Marijn Simons een nieuw werk gemaakt voor NAP.

NAP had die avond zelf zijn eigen, minder vrolijke mijlpaal, want über-altvioliste Susanne van Els speelde voor het aller-, allerlaatst op een podium. Gisterochtend hing ze haar altviool voorgoed aan de wilgen. Als muziek-official aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag blijft ze weliswaar betrokken bij de jongste muziek. Maar toch.

Behalve de cd-presentatie van haar allerlaatste cd, ging het in de korte toespraken (onder andere van Theo van Els, voorzitter van de Nijmeegse stichting en Susannes vader) enkel over het jubileum en de muziek. Alleen bij het slotapplaus, toen de musici al hun boeketten aan Van Els gaven, zou je, als je goed had opgelet, iets kunnen zijn opgevallen.

Simons had met zijn nieuwe ’Faux Bourdon Varié’ niet bepaald een vrolijk stuk geschreven voor de jubilerende stichting. Naar eigen zeggen ging het over de onbegrepen kunstenaar die het onbegrip van de mensheid lijdzaam moet ondergaan.

Simons baseerde het op ’Faux Bourdon’ van zijn ex-leraar Daan Manneke. Maar er werd nog uit veel meer werken van zijn mentor geciteerd in Simons’ nieuweling. En daarmee werd ’Faux Bourdon Varié’ zoiets als een voor de bezetting van het NAP opnieuw geïnstrumenteerde bloemlezing als hommage aan Manneke. Curieus.

In het programma met muziek van Poulenc en een beetje Strawinsky, paste Simons uitstekend. En dat is niet rottig bedoeld. De opening met zijn drumband-achtige slagwerk was sterk. Mooi waren ook de ijle flageoletten die een verre horizonstreep neerzetten voor de kwetterende blazersignalen. Maar de tijdsduur van een half uur was te lang en deed de vorm geen goed: na een uitstekend ’stravinskiaans circus’-slot volgde nog een deeltje. En nog een. En nog een. Bovendien had Simons de topmusici van het NAP niet hoeven dirigeren.

NAP was zelf trouwens goed in vorm dinsdag. De Poulencs oogstten veel bijval en Mattijs van de Woerd zong ijzersterk tongue-in-cheek in diens variété-achtige ’Le Bal Masqué’. De ’Elegie voor altviool’ had ik nog nooit in een zo overtreffende trap van elegisch gehoord als dinsdag door Van Els.

Dag Susanne, daag! Het ga je goed.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden