Weblog

Naar Suriname

Harry van Bommel, Tweede Kamerlid SP.

Vanochtend hoorde ik om kwart over zes Trouw op de mat vallen. Precies één week geleden keerde ik terug uit Suriname. Onze fractievoorzitter Agnes Kant had mij gevraagd een werkbezoek te brengen aan Suriname omdat zij deze week niet met Kamervoorzitter Gerdi Verbeet en de overige fractievoorzitters mee kan reizen.

Ik was al enkele malen eerder in Suriname maar nog nooit op een formeel werkbezoek. Nu dus wel en ik sluit niet uit dat de fractievoorzitters een aantal onderdelen uit mijn programma kopiëren. In ieder geval heb ik de Kamervoorzitter op haar verzoek suggesties gedaan voor gesprekspartners en is mijn weblog waar ik verslag deed van mijn reis goed bezocht.

De relatie Nederland-Suriname is volstrekt uniek. Een voormalige kolonie, met Nederlands als voertaal, onderwijs en rechtsstelsel gebaseerd op dat van ons en bijna net zoveel Surinamers hier, als daar. Althans, Surinaamse Nederlanders want vrijwel alle Surinamers hier hebben een Nederlands paspoort. Daarom moeten ze ook een visum aanvragen als ze naar Suriname reizen. Dat is eigenlijk in strijd met destijds gemaakte afspraken. De Surinamers hier werden toen gedwongen een keuze te maken voor het Nederlandse paspoort maar zij zouden in Suriname behandeld worden ‘als ware zij Surinamer’. Daar komt in de praktijk niets van terecht en is een geschilpunt dat de fractievoorzitters zeker ter sprake moeten brengen. Afspraak is afspraak!

Nu de verdragsmiddelen bijna allemaal zijn besteed, gaat Nederland een andere relatie met Suriname aan. De ontwikkelingsrelatie wordt een vriendschapsrelatie. In die vriendschap, gebaseerd op gelijkwaardigheid, past het dat we kennis uitwisselen en elkaar helpen. Voor dat doel zijn de twinning-projecten in het leven geroepen. ‘Twinning’ koppelt soortgelijke organisaties van hier en daar aan elkaar met als doel een project uit te voeren waar een budget beschikbaar voor komt. Veel projecten spelen zich af in de sfeer van onderwijs en gezondheidszorg. Op die terreinen is er ook ontzettend veel te doen in Suriname en is de kennisachterstand groot. Ook omdat veel deskundige krachten op die gebieden naar Nederland zijn vertrokken. Dat blijft enorm lastig. Ik ken zelf ook veel Surinaamse Nederlanders met een achtergrond in onderwijs, zorg of het recht. Die zijn daar keihard nodig. Maar ja, je kunt niemand dwingen om terug te keren.

Mijn verblijf in Suriname duurde maar vijf dagen. De fractievoorzitters blijven niet veel langer. Het is goed dat deze voormalige kolonie weer even flink in het nieuws komt en niet alleen maar door de beschrijving van reële problemen. Suriname is vooral ook een land met een geweldig potentieel in grondstoffen en menselijk kapitaal. Volgend jaar mei zijn er weer verkiezingen en iedereen vraagt zich natuurlijk af wat de NDP van Bouterse, nu al de grootste partij van het land, zal gaan doen. Wordt Bouterse, of een andere NDP’er, president en wat betekent dat dan voor het land? Ik waag me maar niet aan voorspellingen. Want zoals mijn goede Surinaamse vrienden zeggen: Wie de verkiezingen ook wint, de vooruitgang in Suriname is niet tegen te houden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden