Naar Nijmegen om de brug te zien

'Ik ging naar Bommel om de brug te zien', dichtte Martinus Nijhoff in 1933. De oude spoorbrug (uit 1869) had dat jaar gezelschap gekregen van een ijzeren zuster die het steeds drukker wordende wegverkeer over de Waal moest helpen. Nijhoff zat er in het gras, dronk zijn thee en zag de nieuwe brug twee zijden verbinden, die 'elkaar vroeger schenen te vermijden'. Over het water passeerde hem een schip met aan het roer een vrouw die psalmen zong.

Die nieuwe brug bij Zaltbommel is alweer vervangen door een nog groter exemplaar, dat naar de dichter is vernoemd. Zitten in het gras is door de langsrazende auto's niet echt een lolletje meer. Maar de Waal blijft breeduit stromen en zeventig jaar later valt enkele tientallen kilometers stroomopwaarts opnieuw een brug te bewonderen. Een fietsbrug welteverstaan, vastgeklonken aan de oude spoorbrug die de stadskern van Nijmegen met de dorpen Lent en Oosterhout verbindt.

De Snelbinder - zo heet de 2,3 kilometer lange fietsroute waarvan de brug het hoofdbestanddeel vormt - maakt deel uit van het project De Waalsprong, waarin Nijmegen de delen aan weerzijden van de knik in de rivier aan elkaar smelt. De dorpen aan de noordzijde bieden de stad volop ruimte voor landelijke woonwijken, die dankzij nieuwe verbindingen aantrekkelijk dicht bij de binnenstad blijken te liggen.

De komende jaren moet een extra verkeersbrug over de Waal de binnenstad ook voor auto's eenvoudiger bereikbaar maken. Maar het (linkse) stadsbestuur heeft voorrang gegeven aan openbaar vervoer en fietsvoorzieningen: de brug reduceert de afstand tussen Oosterhout en Nijmegen tot 'een kwartiertje fietsen' en dat moet inwoners er toe aanzetten vaker de auto te laten staan.

Half mei openden verkeersminister Peijs en burgemeester Ter Horst de Snelbinder, vanzelfsprekend samen zittend op de fiets. De langste fietsbrug van Nederland - 235 meter - is overigens ook bedoeld voor voetgangers en skaters. Vanaf de reling is het uitzicht op de stad prachtig. Ter Horst noemde de brug al 'een balkon met uitzicht op de Waalkade' en 'een nieuwe Nijmeegse attractie'.

Onze fietstocht is dan ook volledig afgestemd op deze fietsbrug, die we twee keer oversteken, als begin en einde van de rit. We beginnen bij het station van Nijmegen en gaan in noordelijke richting. Bij het vlakbij gelegen politiebureau (hoofdbureau Gelderland-Zuid) slaan we het rode

van de Snelbinder op.

Zo fietsend passeren we een andere opgang, aan de Nieuwe Marktstraat bij de Hezelpoort, die kort na de ingebruikname voor commotie zorgde. Op de roltrappen die hier naar de opgang van de brug leiden, kwamen in de eerste weken enkele mensen ten val. Er zijn nu boven en beneden waarschuwingsborden geplaatst waarop staat hoe men tegelijkertijd zichzelf en de fiets staande kan houden: het voorwiel dwars op een trede en knijpen in de handremmen. Een nuttige tip, zo stellen wij proefondervindelijk vast.

In dagblad De Gelderlander heeft een advocate de gemeente al aansprakelijk gesteld voor eventuele ongelukken, maar volgens de gemeente is het gewoon een kwestie van wennen. En wie niet op de roltrap durft, kan omfietsen

het politiebureau.

Hoewel het fietspad uitnodigt tot lekker doorpeddelen, is het de moeite waard om even te stoppen waar het pad zich dwars door de derde verdieping van de monumentale Hezelpoort boort. En midden op de brug om van het uitzicht te genieten. Onder ons stampt een vrachtschip, links baadt Lent in een zee van zonlicht en rechts piekt de toren van de St. Stevenskerk parmantig boven het overgebleven deel van Nijmegens historische stadskern uit, met aan het einde van de Waalkade de ruïne van het Valkhof.

Het is verleidelijk om aan de overkant van de rivier meteen Lent in te duiken, maar het is beter om meteen na de brug met de fiets in de hand af te dalen. Hier doemt een ander euvel op: de fietsgootjes die te dicht bij de leupadningen zitten. De gemeente heeft beloofd ze aan te passen, maar voorlopig is het even improviseren. Dat loont wel, want de Oosterhoutse dijk waarop we terechtkomen (onder de brug door) voert langs de uiterwaarden van de Waal. We fietsen over de Waaldijk in de richting van de imposante elektriciteitsmasten die al vanaf de brug een onmisbaar richtpunt vormen. Wie trek heeft in meer kan deze weg vervolgen naar Slijk-Ewijk of (verder) kasteel Loenen, maar wij slaan af tussen de fruitbomen om via de dorpskern van Oosterhout de Griftdijk te bereiken. Daar slaan we wederom rechtsaf om af te zakken naar Lent.

Dat dorp bereiken we aan de achterkant van het nieuwe station. We duiken onder het spoor door, om vervolgens bij de Lentse Lus de snelweg A325 over te stenaarken. Dwars door Lent rijden we via de Vossenpelsestraat en de Zandsestraat richting Bemmel, waar we rechtsomkeers maken. Ook hier is de route moeiteloos te verlengen door de Bemmelsche-Gendtsche-en Ooijrijksche Polderpolder in te fietsen.

Maar deze tocht draait om de nieuwe brug en om die weer te bereiken, fietsen we terug via de Waaldijk en de Bemmelsedijk. Een optie is dan nog om ter vergelijking over het fietspad langs de Waalbrug terug te keren naar de stad, en dan via het drukke Keizer Karelplein naar het station. De ronde volmaken via de landelijke Oosterhoutsedijk is echter een stuk rustiger. Nadat de fiets via dezelfde gootjes de brug is opgesjouwd, rijden we als vanzelf, want zonder hindernissen, Nijmegen weer in. Een keizerlijke entree.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden