Review

Naar mens, die nieuwe chef

De Schotten, meesters van de geëngageerde thriller, hebben er een talent bij: Caro Ramsey.

De afdeling zware criminaliteit van het kleine districtsbureau in Glasgow is nog in diepe rouw na het overlijden van haar geliefde chef Alan McAlpine (hoofdpersoon van ’Vergiffenis’ uit 2007). Diens opvolger, hoofdinspecteur Rebecca Quinn, is voorstander van een strakke leiding. De schrijfster typeert haar aldus: „Vijf voor twaalf. Postbakje leeg, bureau op orde, lippenstift goed opgebracht – ze was er klaar voor.’’

Op zo iemand zit het rouwende team niet te wachten. Ze missen hun zachtaardige chef, onder wiens leiding ze een succesvolle afdeling zijn geworden.

Als niet anders beslist was, zou inspecteur Colin Anderson de gedroomde opvolger zijn geweest.

Anderson zelf zit er niet mee, laat zich er althans niet over uit en doet rustig zijn werk. Rasopportunist Vic Mulholland, de rechercheur die er uitziet als de knappe broer van Johnny Depp, doet vooral zijn uiterste best voor zichzelf. Maar rechercheur Costello, steevast bij haar achternaam genoemd, steekt haar woede niet onder stoelen of banken. Volgens haar had de SS een goede gehad aan hoofdinspecteur Quinn.

Ramsays uitvoerige beschrijving van het team en zijn hebbelijkheden betrekt de lezer al snel bij de hoofdpersonen en bij de zaken die zich aandienen: de vermissing van twee jongens, van acht en tien jaar. Beiden zijn kinderen van een alleenstaande moeder en verwaarloosd; de ene moeder is zwaar aan de drank en laat haar zoon aan zijn lot over. De ander is ernstig ziek, ligt in coma en weet zelfs nog niet dat haar kind zoek is.

De politie weet aanvankelijk niet of ze te maken heeft met een serieuze vermissingzaak, of met ‘gewone’ weglopertjes. Haar aandacht wordt voorlopig opgeëist door een beveiligingsklus. De belegen popster Rogan O’Neill keert na een succesvolle wereldcarrière terug naar Glasgow. Hij heeft een mooie jonge vrouw, er is een kind op komst en hij is toe aan een rustiger leven. Fans en media zijn in vervoering, maar de politie heeft eigen ideeën over de reden van O’Neills vertrek destijds en is erg benieuwd naar de werkelijke motieven van zijn thuiskomst.

’Zingen voor de doden’ is een klassieke politiethriller, met een mooie afwisseling van verhalen over gewone mensen, degelijk speurwerk en maatschappelijke betrokkenheid – iets waar Schotten als Ian Rankin (‘Ik schrijf geen whodunnits maar whydunnits’) en Denise Mina in uitblinken. Ramsay verdient haar plek tussen deze hooggeprezen collega’s, zelf weer de waardige opvolgers van hun landgenoot Arthur Conan Doyle (Sherlock Holmes)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden