Naar Londen, met dank aan de koning

Yassine Rahmouni eerste Marokkaanse dressuurruiter die naar de Olympische Spelen gaat

"Een Marokkaan die dressuur in Nederland doet. Dan ben je wel behoorlijk doorgeslagen in integreren." Hij moet er zelf om lachen. Yassine Rahmouni (27) zit er in het perscentrum van de Brabanthallen ontspannen bij, een dag na een toch verpletterend verlies in zijn eerste dressuurproef.

"Eigenlijk zou ik niet op Indoor Brabant starten. Ik heb een zwaar buitenlands concoursseizoen achter de rug en was nog maar kort met de paarden terug in Nederland. Ik had ze rust willen geven." Toen kwam de invitatie om aan Indoor Brabant mee te doen.

Het werd een afgang. Op Only Society scoorde hij 57.468 procent. Met dat schamele resultaat kon hij meteen inpakken. "Als je beneden de zestig rijdt, word je uit de wedstrijd gehaald. Terecht. Mijn score was veel te laag. Only Society was veel te gespannen. Hij was voor het eerst op zo'n groot concours, ging steigeren en sprong twee keer door de teugel heen. Dit was een teleurstelling en vraagt om revanche."

"Nog nooit heb ik in een wedstrijd zo'n lage score gehaald." De verzuchting gaat gepaard met een lach. "Natuurlijk zit het in mijn hoofd, maar ik kan ook relativeren. Er zijn ergere dingen. Ik zou hierheen komen met een vriendin, maar die moest tijdens mijn proef een chemokuur ondergaan. Waar praat je dan nog over?"

Tegenstellingen, hij kent ze. Niettegenstaande zijn wanprestatie in Den Bosch wacht hem een zonnige zomer. Waar in de Nederlandse dressuurtop nog een felle concurrentiestrijd om kwalificatie moet plaatsvinden, is hij al verzekerd van een plaats op de deelnemerslijst van de Olympische Spelen in Londen.

Yassine Rahmouni is in Nederland geboren en opgegroeid. Zijn ouders zijn Marokkaans. "Zoals ik in Nederland leef, ben ik volledig geïntegreerd, maar thuis behouden we ook de Marokkaanse cultuur. Ik heb twee paspoorten en die passen allebei bij mij. Ik pik van twee culturen de mooiste dingen mee."

Maar dan toch, dressuur? Daar is weinig Marokkaans aan. "Ik was een hobbyruiter, reed dagelijks in het bos of op de manege in de buitenbak. Toen zag ik dressuur en dat vond ik heel mooi. Ik ben ermee begonnen en het ging steeds beter. Daarom ben ik bij Anky van Grunsven gaan trainen. Zo is het een uit de hand gelopen hobby geworden."

Die hobby verloor ineens alle vrijblijvendheid toen Rahmouni tijdens een jetski-vakantie in Marokko in een moderne sprookjesversie van 1001-nacht terecht kwam. Op het water kwam hij met zijn neef in contact met een andere jetskiër die koning Mohammed VI bleek te zijn. Het kwam tot een gesprek waarin de vorst vroeg wie hij was en de neef enthousiast over Yassines dressuurhobby vertelde. De koning zag meteen een mogelijkheid om een Marokkaanse ruiter naar het dressuurnummer op de Spelen af te vaardigen. Via prinses Lalla Amina, een tante van de koning, maar bovenal voorzitter van de Marokkaanse hippische sportbond, kreeg Rahmouni de beschikking over de 14-jarige hengst Floresco. Daarnaast zorgt het Marokkaanse vorstenhuis voor financiële faciliteiten.

Floresco nam eerder deel aan de Spelen van Hongkong, toen onder het zadel van de Zweed Kittel. De prinses kocht het paard voor Rahmouni die zich er vorige maand mee kwalificeerde.

"Voor Afrika en het Midden-Oosten is in Londen één plaats beschikbaar. Ik heb er dus echt wel iets voor moeten doen; het is niet zo dat de rode loper voor mij klaarlag." Hij is er trots op dat hij de eerste dressuurruiter uit de geschiedenis is die op de Spelen voor Marokko en zelfs voor Afrika uitkomt.

Met welk van zijn twee paarden hij naar Londen gaat, weet hij nog niet. "Die het beste in vorm is." Het is geen must dat hij in de Engelse hoofdstad Floresco zadelt, al beseft hij dat hij daarmee wel de eeuwige sympathie van prinses Lalla Amina kan verwerven. Hier geldt immers letterlijk het spreekwoord over de bek van het gegeven paard.

Dat hij geen medaillekandidaat is, weet hij. "Laat ik eerst maar eens blij zijn met de kans die ik krijg. Ik hoop een proef te laten zien die het uiterste toont van wat wij kunnen. Dressuur is geen boekhouding, het is topsport. Dus als ik tussen 68 en zeventig procent rijd, ben ik dik tevreden."

Cornelissen blijft overeind in hectische finale
Nooit eerder in de 27-jarige geschiedenis van de wereldbeker dressuur was een finale zo hectisch als dit jaar in Den Bosch. De topfavoriet en latere winnaar Parzival die naar de herkeuring moest wegens onregelmatig lopen, het overlijden van de Duitse bondscoach, twee Amerikanen die strafpunten kregen omdat ze te laat de ring binnenreden, de ene emotie was nog heftiger dan de andere. In al die hectiek bleef Adelinde Cornelissen fier overeind. Met Parzival won ze de kür op muziek en daarmee voor het tweede jaar achtereen de wereldbeker. Cornelissen is naast Anky van Grunsven de tweede Nederlandse wereldbekerwinnaar. De wereldbeker springen werd gewonnen door de 53-jarige Amerikaan Rick Fellekens op Flexible. Maikel van der Vleuten werd zevende en Harrie Smolders tiende.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden