Naar Kyrenia, de mooiste stad van Cyprus

Noord-Cyprus is geen doorsnee vakantiebestemming. Maar wie alleen in het Griekse deel met z'n hotelkolossen blijft, mist een hoop.

Agent Panos komt uit de politiepost gelopen. Hij buigt zich naar de passagier in de auto. "Kunnen we hier met de auto de grens over?", vragen we, aan de rand van het centrum van de Cypriotische hoofdstad Nicosia. "Dit is geen grens", bromt de Grieks-Cypriotische agent gedecideerd. O ja, dat was ook zo. Alleen Turkije erkent 'de andere kant' als een onafhankelijk land. Volgens de Grieks-Cyprioten hier, en de rest van de wereld, bestaat het land Noord-Cyprus niet en is het bezet gebied, behorend tot de Republiek Cyprus. Dus is dit ook geen grens, maar een 'lijn'. "Je kunt hier niet met een auto overheen", zegt Panos.

Dus gaan we te voet verder. Na de politiepost en de Griekse ambassade volgen links en rechts enkele villa's op instorten, waar de bomen uit de daken groeien. Sinds 1974 is dit niemandsland - na de Turkse inval in dat jaar richtten de Verenigde Naties over het hele eiland, van west naar oost, een bufferzone in. In dit deel van Nicosia is die een paar honderd meter breed. Na de villa's volgt al snel het voormalige hotel Ledra Palace, waar nu VN-soldaten wonen, en een pand waar Grieks- en Turks-Cyprioten aan gezamenlijke projecten werken. En dan: joekels van billboards om de bezoeker te verwelkomen. 'Welkom in de Turkse Republiek van Noord-Cyprus. TRNC Forever'. De politie vraagt om onze paspoorten en stempelt een visum af. Hier laten ze er geen misverstand over bestaan: we zijn zojuist een grens overgestoken.

Noord-Cyprus is, vanwege zijn betwiste status, geen doorsnee vakantiebestemming. Verreweg de meeste toeristen verblijven in het zuidelijke deel, in onpersoonlijke hotelkolossen bij weinig aantrekkelijke steden als Limassol en Larnaca. Maar al in Kyrenia, een halfuurtje rijden vanaf Nicosia, is duidelijk dat zij een hoop missen. "Gaan jullie naar Kyrenia? Ach, dat is de mooiste stad van het eiland", had de hotelreceptioniste in het Griekstalige deel van Nicosia vanochtend al met een bedrukt gezicht gezegd. "De Turken wisten wel welk deel ze moesten inpikken."

Zelfs was ze er na 1974 nooit meer geweest zei ze: te pijnlijk.

Het stadje rondom de oude u-vormige haven aan de noordkust is inderdaad oneindig veel charmanter dan welke stad ook in het zuiden. Café's en restaurants aan de kade, daarvoor vissersbootjes en een Venetiaans kasteel. Dat alles ingeklemd tussen de rustig kabbelende donkerblauwe zee en steil oplopende, rotsachtige bergen. "Er komen hier steeds meer buitenlanders, vooral Britten en Duitsers", zegt Altan (26) op een van de terrassen. Hij werkt in een casino. "Maar ook Grieks-Cyprioten. Bij hen is gokken verboden." Het verklaart waarom het rondom Kyrenia wemelt van de gokpaleizen. Net als van de vlaggen trouwens. Op bergtoppen, bij de opgravingen van de oude stad Salamis, op ruïnes van kloosters en kastelen: bij elke strategische locatie wapperen de vaandels van Turkije en Noord-Cyprus gebroederlijk naast elkaar. Vergeten waar je bent, is onmogelijk.

Een van die vervallen kastelen is Kantara, boven op een berg ongeveer een uurtje ten oosten van Kyrenia. Niet veel meer dan een paar muren, maar dankzij het uitzicht rondom is de aantrekkingskracht van dit deel van Noord-Cyprus goed te zien. In het westen steekt Kyrenia de zee in. Aan de noordkant, bijna recht naar beneden, liggen baaitjes van zand, met een enkele auto erbij of een bootje erin.

Verder naar het oosten begint het schierleiland Karpas, met zijn duinen, loslopende ezels en kilometerslange onontwikkelde stranden. En een stukje naar het zuiden Famagusta - in de dertiende eeuw een van de rijkste steden in dit deel van de wereld, nu een slaperig ommuurd stadje waarin alleen de vele overblijfselen van kerken herinneren aan die tijden .

"De steden en de natuur in dit deel van het eiland zijn prachtig, maar zodra het donker is, is hier niets te beleven", klaagt de Servische serveerster even later op een terras op het centrale plein in de stad. Ze is hier heen verhuisd voor haar vriend, een Turks-Cyprioot. "Als we uit willen, gaan we naar de andere kant."

Het terras biedt uitzicht op een 14de eeuwse kathedraal, die de Ottomanen 250 jaar na de bouw omvormden tot een moskee. Op een van de vroegere kerktorens prijkt nu een minaret. Op de weg terug naar Nicosia, een rit van ruim zestig kilometer, tellen we het aantal legerkampen waar we aan voorbij zoeven. Zo rond de zeven raken we de tel kwijt. Er zijn naar schatting zo'n 40.000 militairen gestationeerd in het noorden, merendeels afkomstig uit Turkije.

Ook passeren we een orthodoxe kerk die eenzaam in een weiland staat. Er is weinig meer van over dan een lege huls; ramen en deuren zijn er niet meer. In onbruik sinds de Grieks-Cyprioten in 1974 naar het zuiden verhuisden, doen duiven er nu hun behoefte en bouwen ze er nesten.

Even later, om een uur of zes, blijkt Noord-Nicosia inderdaad uitgestorven. Het enige geluid komt van zwerfkatten die voorbij schieten.

En van groepjes opgedirkte jongeren, die op weg zijn naar de bars en taverna's aan de andere kant.

Noord-Cyprus

Hoe er te komen?
Naar Noord-Cyprus reizen gaat vrijwel altijd probleemloos, maar het heeft wel iets meer voeten in de aarde dan gebruikelijk. De luchthaven Ercan wordt niet internationaal erkend, dus een vliegreis loopt altijd via Turkije. Vluchten van de Nederlandse maatschappij Corendon maken een tussenstop in Antalya; Corendon biedt pakketreizen aan naar Noord-Cyprus.

Vanuit het zuiden het noorden binnenreizen via een van de zeven overgangen is niet moeilijk. Bij sommige ervan kan dit met een (huur)auto. Dan moet wel aan de overgang een WA-verzekering worden afgesloten, die een erg lage dekking heeft. Bovendien ben je zelf verantwoordelijk voor het regelen en betalen van een sleepbedrijf mocht de auto pech krijgen. Er zijn verhalen van mensen die er hun hele vakantie aan kwijt waren om een kapotte auto het zuiden weer in te krijgen. Het is daarom het veiligst de grens over te lopen en in het noorden een auto te huren. Dit is het makkelijkst bij een van de twee overgangen in de hoofdstad Nicosia; daar zitten enkele verhuurbedrijven op loopafstand.

Aangezien veel plaatsnamen een totaal andere naam hebben in het Turks dan in het Grieks, is een Turkse wegenkaart in Noord-Cyprus onontbeerlijk. De wegen zijn goed. Op heel Cyprus wordt links gereden.

Noord-Cyprus gebruikt als valuta de Turkse lira; er zijn voldoende geldautomaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden