Naar de waddenwildernis

Zelfs met takkeweer is een wadwandeling tussen scholeksters, zeepieren en lepelaars een genot

Bungee jumping boven de Victoria Falls, duiken onder het landijs van Antartica of wandelen tussen de beren in Canada; vakanties lijken steeds exotischer en avontuurlijker te moeten worden. Maar heus, ook in eigen land kun je op expeditie. Naar de waddenwildernis bijvoorbeeld. Naar zeepier, zeehond, krab en kwal.

Het is deze woensdag ongegeneerd takkeweer. Felle buien wisselen gestage regen af en de wind loeit met vijf knopen om de oren. Toch staan er ruim twintig mensen klaar voor een excursie op het Texelse wad.

Onze Ecomare-gids, de getaande, gebruinde Gerrit Visch (68) bekijkt keurend ons schoeisel. "Zit alles stevig vast? In de modder ben je laarzen en loszittende gympen zó kwijt. Laten we even oefenen." Hij troont ons mee het wad op en binnen de kortste keren zakken we tot de kuiten weg in het stinkende slijk. "Kleine stapjes, de handen uit de zakken en de hakken eerst omhoog, dan verlies je je schoenen niet. Lukt dat iedereen? Dan gaan we nu echt op weg", zegt de gids monter om, gewapend met riek en schepnetten, 'de pas erin te zetten'. Wadbenen heb ik niet, zo blijkt al snel. Ik klamp me vast aan iedere man in mijn buurt. Gerrit wijst op de kronkelige hoopjes op het slik en legt met een tekening uit dat het de uitwerpselen van wadwormen zijn.

We voelen de luchtbellen in knotswieren, ontdekken dat ze vastzitten aan stenen en bekijken de kokkels en mossels op het wad. Dan gaat de riek het slijk in en haalt onze gids een vette zeepier en een zager - een roofworm - naar boven. Gegriezel alom en alleen de moedigsten durven de zager in de hand te nemen. Maar als Gerrit verhaalt over de kaken waarmee deze zeeduizendpoot wormen uit hun holletjes trekt en zijn vermogen te peddelen met de kleine pootjes, wordt het dier intrigerend en neemt het aantal dapperen toe. We leren over het enorme belang van het wad als voedsel- en rustgebied voor miljoenen (trek-)vogels. We 'aaien' een dode kwal en verbazen ons over een heremietkreeft in een alikruik. De regen geselt, kippenvel verschijnt, maar het is wonderlijk genoeg regelrecht heerlijk. Scholeksters tepieten om ons hoofd, op tien meter afstand staan zeven lepelaars rustig te foerageren en rondom ons dat uitgestrekte glinsterende wad.

De volgende dag staat een zeehondentocht op het program. Schipper Sil is zoals een zeehondenman moet zijn; vrijbuiterstype, paardenstaart en verknocht aan het water. Hij vaart al 29 jaar naar de robben, 'en heus, ze liggen er alle dagen anders bij en het licht is steeds verschillend'. De stuurhut oogt ouderwets en knus met houten betimmering. Sil bedient het stuurwiel ontspannen met zijn laarzen. Het waait nog steeds, de maag aarzelt over acceptatie en stoer zittend op de punt van het schip worden we getrakteerd op hemel- en buiswater. De luchten zijn oogverblindend, de zilte geur smaakt 'zoet en naar meer' en de rust rondom is indrukwekkend. Na een half uur rustig varen - "zo'n grandioos natuurgebied heb je met respect te behandelen", zegt Sil - komen we aan bij een drooggevallen zandplaat ruim een mijl ten noordoosten van Texel. Sil laat de boot stilvallen en ook wij vallen stil. Op nog geen vijftig meter afstand liggen honderden gewone en grijze zeehonden te luieren op de plaat. Af en toe schuift er eentje log en lomp naar de waterkant om dan als sierlijke zwemmer onder water te verdwijnen.

Rond de boot duiken steeds meer koppies op en alles wijst erop dat de zeehonden geen last van ons hebben. De schipper: "Meestal is iedereen vanzelf rustig, maar als het nodig is vraag ik om kalmte. De zeehonden gaan voor. We zijn te gast in hun leefgebied." Onze rust is uiterlijk vertoon; binnenin heerst opwinding en verrukking. Het geflapper, de donkere vochtige ogen en het steeds onverwacht - en net te snel voor het fototoestel - opduiken van de zeehonden is veel leuker dan we tevoren bevroedden. We vernemen dat de zeehond twintig minuten onder water kan blijven, dat de gewone zeehond in de zomer en de grijze in de winter werpt.

Ademloos luisteren en kijken we. De robben dartelen.

Robbentocht
Vanaf Texel vertrekken diverse robbentochten. Rederij De Vriendschap organiseert 'zeehond-vriendelijke' trips. In het hoogseizoen dagelijks, tijdstip afhankelijk van het tij. Prijs volwassenen € 9,50, kinderen (tot 11) € 6,00 en jonger € 1,50. Start en kaartverkoop bij de (zelfgebouwde) steiger ten zuidoosten van de vuurtoren in De Cocksdorp, Texel. T 0222-316451 06-13524734, www.waddenveer.nl

Wadexcursie

Ecomare verzorgt jaarrond excursies op het wad en naar de vogels. Naast de door ons gemaakte wadexcursie zijn er onder meer sleepnettochten, wandelingen door ontwakend duin en vogelexcursies. Informatie www.ecomare.nl of T 0222-317741. De Waddenvereniging organiseert ook op andere eilanden tochten. Informatie; www.waddenvereniging.nl of T 0517-493693.

Meer

De keuze aan min of meer avontuurlijke buitenuitjes is ook in Nederland enorm. Op de sites van Natuurmonumenten (www.natuurmonumenten.nl) en Staatsbosbeheer (www.staatsbosbeheer.nl) staan excursies. Ook op bijvoorbeeld www.landvananwb.nl en www.eropuit.nl zijn tal van mogelijkheden te vinden.

De regen geselt, maar het is wonderlijk genoeg regelrecht heerlijk.

We zakken meteen tot onze kuiten in het stinkende slijk.

KOEN SUYK

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden