Naar de vuurtoren van Texel

Bij De Cocksdorp op Texel begint het Noordhollandpad. Maar wij gaan niet naar het zuiden, richting vasteland, wij lopen naar het noorden.

Het is druk op de dijk langs het Eierlandsche Gat. Tientallen lammetjes verdringen zich rond hun moeders. De dieren staan loom te kijken, wel gewend aan wandelaars op dit noordelijke deel van Texel. Links hebben we een ver uitzicht over polders, grasland en het dorp, rechts ligt de Waddenzee met, aan de andere kant van het water, Vlieland.

We gaan de dijk op bij De Cocksdorp, het noordelijkste dorp van Texel. De Eierlandse Zeedijk maakt deel uit van het Noordhollandpad, een langeafstandpad dat loopt van De Cocksdorp naar Huizen. Bij De Cocksdorp begint het pad officieel, maar wij gaan niet in de richting van het vasteland maar naar het noorden, naar de vuurtoren.

Het Eierlandsche Gat is een berucht vaarwater. De stroming is er sterk. De mythe van de 'skimme van Texel' is hier ontstaan. Texel bestond tot ver in de zeventiende eeuw uit twee delen. Het stuk dat nu bekend staat als de Eierlandsche Duinen was ooit een losse zandplaat waar alleen de strandwacht woonde, 'de kastelein', die onder meer zorgde voor de opvang van schipbreukelingen. In de nacht van 31 oktober 1610 liep het schip De Vriendschap met dertig man aan boord op een zandbank. Acht vrijwilligers meldden zich om hulp te halen en in een sloep naar de kastelein te roeien. Hulp komt inderdaad snel en de 22 mannen worden gered. Maar de acht vrijwilligers zijn verdwenen. De kastelein heeft ze nooit gezien. Niemand zag ze ooit terug. Ze worden op Texel alleen nog waargenomen als schimmen of 'skimme' en dat al eeuwenlang. Volgens de mythe voeren de skimme meerdere bijzondere reddingen uit in de wateren rond Texel. Twee jaar geleden kwam een boek uit over de skimme.

Bij het inpolderen van het gebied verdween het aparte eilandje en zo ontstond in 1835 ook De Cocksdorp, bij het haventje waar de Roggesloot in het Eierlandsche Gat uitkomt. Het werd Nieuwdorp genoemd maar al snel werd het De Cocksdorp naar de man onder wiens leiding dit deel van Texel werd ingepolderd: Nicolaas de Cock.

Vanaf de dijk is het volgende Waddeneiland, Vlieland, goed te zien. Tegenover Texel ligt het onbewoonde deel ervan, de Vliehors. Verloren op de zandplaat doemt een zwart stipje op, het reddingshuisje van Vlieland. Het werd gebouwd als schuilhut voor drenkelingen, maar is nu bekend als juttersmuseum en trouwlocatie. Wie hier bij nacht of ontij verzeild raakt, vindt er nog steeds een telefoon, warme kleren, water en scheepsbeschuit.

De dijk maakt een bocht bij de loods van de Texelse reddingsmaatschappij. Vanaf dit punt vertrekt 's zomers de veerdienst naar Vlieland, nog altijd De Vriendschap geheten. Wij gaan het brede strand op en speuren over zee. Volgens de folders moeten hier vijftienhonderd grijze en duizend gewone zeehonden leven. Geen idee van welke soort het vrolijke koppie is dat opeens boven het water uitsteekt - we zien een zeehond en zijn daar heel blij mee.

Op het noordelijkste puntje van het eiland staat tussen een groepje huizen, voornamelijk bed & breakfasts, de rode vuurtoren die in 1863 werd gebouwd door Quirinus Harder. De toren is 45 meter hoog en werd tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd. Er werd geen nieuwe gebouwd, maar de oude kreeg een nieuwe vuurrode mantel. Na de vuurtoren gaan we een stukje terug langs de weg en dan rechts de duinen in. Bij kilometerpaal 29 slaan we linksaf.

De Eierlandsche Duinen zijn een paradijs voor plantenliefhebbers. De grond is kalkarm waardoor er walstro, duinviooltjes en korstmossen groeien. Eierland dankt zijn naam aan meeuweneieren, die de kastelein raapte en verkocht aan bakkerijen in en om Amsterdam. Ook op de Waddeneilanden zelf werden ze gebruikt. In 'Betzy's Kookboek, Recepten van en door Vlielanders' zijn oude recepten verzameld waarin streekproducten worden verwerkt zoals vis en mosselen, konijn, fazant, eend, duindoornbessen, rozebottels, paddestoelen én meeuweneieren.

Via de Langeveldstraat lopen we terug naar De Cocksdorp waar ons culinair minder hoogstaand eten en drinken wacht: patat, pizza en koffie.

De route

Dit deel van Texel is afwisselend en rustig. De dijk biedt een schitterend uitzicht op Vlieland, het strand op de noordelijkste punt van Texel behoort tot de breedste en leegste stranden van Nederland. De duinen zijn een vogelparadijs. Horeca is er te over zowel in De Cocksdorp als bij de vuurtoren.

Boeken

'De mythe van Texel', door verschillende schrijvers zoals Tessa de Loo en en Teun de Winter. €19,95.

'Betzy's Kookboek' door Marian Douma, €12,50.

'Noorderburen' van Nico Dros uit 1991, alleen nog tweedehands verkrijgbaar.

Bezoek aan de vuurtoren

De vuurtoren van De Cocksdorp is tussen 1 mei en 30 september open op ma t/m do van 10 tot 20 uur, vrij, za en zo van 10 tot 17 uur. Tussen 1 oktober en 31 oktober dagelijks van 10 tot 17 uur. Van 1 november t/m 23 december woensdag, zaterdag, zondag van 10 tot 17 uur. In de kerstvakantie dagelijks.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden