Naaisters goed betalen? Een kwestie van doen

Nieuwe website van Fair Wear Foundation moet textielbedrijven inspireren door goede voorbeelden

Eeuwig kun je discussiëren over hoe hoog een loon moet zijn om er fatsoenlijk van te kunnen leven. Maar als er ondertussen niets gebeurt, schieten de naaisters in Bangladesh, Turkije of India daar niets mee op.

Fair Wear Foundation verzamelde voorbeelden van bedrijven die maar gewoon aan de slag zijn gegaan om het loon van werknemers in de textielindustrie omhoog te krijgen. Ze staan op de 'Living Wage Portal', die deze week online gaat.

FWF, een samenwerking tussen modemerken, brancheorganisaties en vakbonden, hoopt zo andere modemerken te inspireren om het ijzer te smeden nu het heet is. De consument wil meer betalen voor zijn kleding als de mannen en vrouwen in naai-ateliers er beter van worden, dus laat de invoering van een leefbaar loon niet stranden in technische discussies.

Obstakels zijn er genoeg, zegt Lotte Schuurman van FWF, maar bedrijven moeten zich er niet achter verschuilen. Misschien moet een merk niet eerst tot achter de komma willen uitrekenen wat het per kledingstuk kost als de lonen in de industrie omhooggaan. Sterker, misschien hoeft die stijging niet aan de consument te worden doorberekend. Merken kunnen kosten besparen door efficiënter te werken, ze kunnen genoegen nemen met kleinere marges of minder reclame maken. Schuurman: "Er zijn vele manieren. We hopen dat merken die via de portal uitwisselen."

Online staat al het voorbeeld van het Belgische merk Mayerline. Dat zag de spanning oplopen bij een Turks atelier waar het kleding liet maken. Op aandringen van Mayerline is de eigenaar van de fabriek aan tafel gegaan met zijn werknemers. De kwestie waar zij over streden was het ontslag van 38 collega's, maar toen eenmaal in gesprek kwam ook beloning aan de orde. De vakbond, waarmee de eigenaar een zeer slechte relatie had, schoof aan en deze fabriek werd de eerste in de Turkse textielindustrie die een cao afsloot.

Mayerline had ook weg kunnen lopen, zegt Schuurman, en zijn opdracht bij een ander kunnen onderbrengen. Maar het merk koos ervoor te bemiddelen.

Is het niet zo dat merken in dit soort situaties makkelijk praten hebben? Ze bemiddelen, maar zij zijn geen werkgever, dus de lasten voor die extra loonkosten dragen zij niet.

Schuurman: "Beter betaalde werknemers zijn tevredener en productiever. Want onderbetaald worden tast hun gezondheid aan, soms zijn ze zelfs ondervoed. Een beter loon vertaalt zich dus in een betere kwaliteit van producten, in minder personeelsverloop, in grotere loyaliteit." Dat is winst voor de fabriekseigenaren, aldus Schuurman. "En een merk kan dat belonen door een langetermijnrelatie aan te gaan en regelmatig orders te plaatsen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden