Na vier dagen Turkse cel veilig terug in Gorssel

Interview Videojournalist Bud Wichers wil snel weer naar Syrië

"Als wij op vakantie gaan, zijn we best avontuurlijk. Maar wat híj allemaal meemaakt, is ongelooflijk", zegt Han Wichers (70) over zijn zoon Bud (35). Met zijn vrouw Gerrie (74) zitten ze gedrieën in hun achtertuin in het Gelderse Gorssel.

Ter ere van de terugkomst van Bud uit Syrië staat er monchoutaart op tafel en hebben ze de vlag uitgehangen. Vanwege eerdere persreizen van hun zoon, naar onder meer Afghanistan, Libië en Syrië, zijn ze wel gewend aan wat spanning. Maar deze keer was anders.

Vier dagen bracht hun (geadopteerde) zoon door in een Turkse cel van drie bij vier meter. Buiten was het veertig graden, binnen in de cel was er nauwelijks zuurstof. Eén kraantje en paar stokbroden, daar moesten Bud en zo'n twintig Syrische vluchtelingen het mee doen.

Wichers was er verzeild geraakt na de terugtocht uit Syrië, waar hij had gefilmd voor een documentaire over een Syrische vrouw die haar zieke, Koerdische vader had bezocht. Sinds Wichers jaren geleden het weeshuis in Indonesië bezocht waar zijn ouders hem vandaan haalden, en zag hoe de mensen er 'gevangen zaten in hun eigen leven', is hij gegrepen door de journalistiek. "Sindsdien is het mijn passie mensen met een vergelijkbaar lot een podium te geven."

Tijdens eerdere reizen naar Syrië hadden lokale smokkelaars altijd wel een geschikte exitroute geweten, maar nu wachtte het Turkse leger hem op. "We kwamen er midden in de nacht achter dat het weiland waar we doorheen liepen een mijnenveld was. Kort na deze onplezierige ontdekking werden we door Turkse militairen tegen de grond geduwd en meegenomen naar een kampement langs de grens. Daar moesten we in de gloeiende zon wachten."

In het kamp trof Wichers vrijwel alleen Koerdische Syriërs die hun land koste wat kost wilden verlaten. "Sinds de Koerden in Syrië een hoge islamitische geestelijke hebben ontvoerd, woedt er een felle strijd tussen islamisten en Koerden. Je zag de wanhoop. Die mensen waren hun leven niet meer zeker."

Kort nadat Alaa Abdulfatah, de hoofdpersoon van zijn documentaire, hun lot via een tweet met de wereld had gedeeld, werd ze vanwege haar Syrisch-Nederlandse paspoort vrijgelaten. Vervolgens werd Wichers overplaatst naar de krappe cel. Na bemiddeling door de Nederlandse ambassade in Ankara werd hij op de bus gezet naar de Turkse badplaats Alanya, waar hij enige tijd onder huisarrest stond in een hotel.

In de nacht van vrijdag op zaterdag kwam hij thuis in Gorssel. "Je vraagt je natuurlijk af: wat heb ik verkeerd gedaan? We zijn gewoon verraden. Het Turkse leger wist dat we eraan kwamen. Dat was vervelend, maar het was erger geweest als ik op een mijn was gelopen."

Zijn ouders zijn het daar roerend mee eens. Dat hun zoon 'liever vandaag dan morgen' terug wil, stemt hen ongerust. "Dat wilde gedoe is niets voor ons", zegt zijn vader. "Maar het is zijn passie. En daar staan we achter."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden