Na Landis moet nu ook Pereiro in de verdediging

Oscar Pereiro, de mogelijke winnaar van de Tour van 2006, werd betrapt op salbutamol, een vrij onschuldig maar verboden middel. De vermeende affaire roept weer twijfels op over de medische attesten.

Aan de Tour van 2006 komt maar geen einde. Pas in maart wordt de dopingzaak van Floyd Landis in Amerika behandeld. Als hem wegens exorbitante testosteronwaarden de Tourzege wordt ontnomen, dan zou die normaal naar de nummer twee Oscar Pereiro Sio zijn gegaan. Maar de Spanjaard is door publicaties in Le Monde nu ook in het verdachtenbankje geplaatst. In zijn urine uit de Tour werd twee keer salbutamol gevonden. Deze stof, die in het astmamiddel Ventoline zit, staat op de verboden lijst.

En dus moest gisteren wéér een wielrenner in de verdediging. Pereiro ontkende dat hij een bedrieger is. „Er is een grote fout gemaakt. Ik heb Ventoline gebruikt omdat de UCI mij hiervoor toestemming heeft gegeven. Ik mag dit middel gebruiken als ik het nodig heb”, aldus Pereiro. De Spanjaard stuurt nu alsnog een doktersverklaring met de vrijbrief van de UCI naar het Franse dopingbureau AFLD om te bewijzen dat hij Ventoline op medische gronden heeft gebruikt.

Herman Ram, directeur van Dopingautoriteit Nederland, vindt het ’vreemd’ dat deze zaak nu pas naar buiten komt. „Het Franse lab had eerder aan de bel kunnen trekken.”

De vraag is of het Franse dopingbureau genoegen zal nemen met de documenten. Het AFLD houdt er een strengere politiek op na dan de UCI. De noodzaak van veel medische attesten van sporters wordt regelmatig betwist. Verreweg de meeste wielrenners hebben vaak een dik medisch dossier met doktersbriefjes die het gebruik van verboden middelen moeten rechtvaardigen. Het gaat vooral om astmamiddelen en ontstekingsremmers. Met een doktersbriefje gaan ze bij een ’positieve’ controle vrijuit. In de laatste Tour had 60 procent van de 105 gecontroleerde renners een attest.

Berucht is de zaak rond Laurent Brochard die wereldkampioen werd in 1997, positief werd bevonden op lidocaïne maar ongestraft bleef omdat achteraf alsnog een attest werd uitgeschreven. De zaak van Pereiro is mogelijk het best te vergelijken met die van Lance Armstrong uit 1999. Destijds onthulde eveneens Le Monde dat in zijn urine corticosteroïden waren gevonden. Dit was ook toen ’gelekt’ door de Franse dopinginstantie. Armstrong bleek vooraf echter toestemming te hebben gekregen voor het gebruik van een zalf voor een ontsteking aan het zitvlak. Cortisonenzalfjes zijn toegestaan, injecties niet.

Het IOC en veel sportfederaties hebben de afgelopen jaren pogingen gedaan om de wildgroei van attesten terug te dringen. Het peloton is ’ernstig ziek’ als de eindeloze stroom van attesten inderdaad gebaseerd is op medische indicaties. Maar wie bepaalt of het een schaamlap voor doping is of niet? Goede controle ontbreekt meestal.

Pierre Bordry, directeur van het AFLP, zei gisteren dat ’onschuldige’ middeltjes vaak worden gebruikt om dopingpraktijken te maskeren. Zijn Nederlandse collega Herman Ram is wat voorzichtiger. Ram: „Wij hebben onze achterdocht. Maar ik weet niet hoe omvangrijk het probleem is. De conclusies over de medische noodzaak worden vaak niet gedeeld. De éne instantie geeft toestemming voor een medicijn, de andere niet. Op dit terrein is er geen uniformiteit.”

In Nederland geeft de Dopingautoriteit redelijk soepel, volgens een standaardprocedure, ontheffing aan sporters voor middelen tegen inspanningsastma en ontstekingen. De meeste andere landen en sportfederaties behandelen alle verboden middelen gelijk omdat oneigenlijk gebruik van relatief onschuldige medicijnen ook gezondheidsschade met zich mee kan brengen en/of de prestatie bevorderen.

Twaalf Tourrenners van 2006 is gevraagd hun positieve test nader te verklaren. Zes moeten nog reageren. Pereiro beweert dat hij al sinds maart 2005 een attest had, tegen allergieën of verkoudheid. Het AFLD heeft aangekondigd zich op 25 januari over zijn zaak te buigen. Als Landis én Pereiro uit de uitslag worden geschrapt, dan wordt Andreas Klöden Tourwinnaar, de eerste Duitser sinds Jan Ullrich (1997). Maar gezien de sussende reactie van de Tourdirectie in Parijs zal het zover wel niet komen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden