Tv-column

Na een goed gesprek met Art Rooijakkers is zeilmeisje Laura Dekker nog net zo’n raadsel als toen

Tien jaar geleden wilde een eigenwijs 13-jarig zeilmeisje in haar uppie de wereld rond. Het hele land steigerde. Hoe kunnen ouders het goed vinden dat een kind alleen in haar bootje naar de haaien gaat? In ‘Iedereen Had Het Erover’ (RTL) zoekt Art Rooijakkers Laura Dekker weer op.

Net als andere mensen die ooit in het (wereld-)nieuws belandden, zoals Edwin de Roy van Zuydewijn, Mauro of moeder Ingrid die in de Thaise tsunami in 2004 haar dochter verloor.

Of iedereen het nu over dit programma gaat hebben, weet ik niet. Het is geen ‘Vijf jaar later’, zeg maar. Jeroen Pauw vroeg door tot op het bot, en reflecteerde met de geïnterviewde echt op de voorbije jaren. Interessant is niet per se hoe iemands leven is voortgeraasd, maar welk ander perspectief hij of zij daar nu op heeft. Bij Ingrid ging dat dieper dan bij Laura Dekker.

Zij heeft in 2010 echt een jaar de wereld rond gezeild, is nu 23, woont met haar vriendje in Nieuw-Zeeland en is net bevallen van een zoon. Is dat nu wat de kijker wil weten? Zekers, maar daar begint het pas mee.

Art Rooijakkers kwam best een eind. Ze vertelt hoe die collectieve aandacht haar raakte; journalisten aan het schoolhek. “Je wordt niet meer als mens gezien met gevoelens, maar als object”, zegt ze. “En het is een enorme klap als mensen zeggen ‘ik hoop dat je zinkt en doodgaat’.” De Kinderbescherming sprak bovendien over slechte ouders en dreigde haar, de vrijheidszoeker, in een gesloten inrichting te plaatsen.

Pippi Langkous

Op de boot van haar vader in Nederland, vraagt Art naar haar jeugd. Haar ouders scheidden toen ze vijf was. Haar zusje woonde bij haar moeder, zij bij haar hardwerkende vader. Na vaak oefenen fietste ze dus alleen naar school, zes jaar oud. Drie keer per week belde hij dat het ’s avonds negen, tien uur ging worden. Nou, Pippi Langkous maakte wel een maaltje en legde zichzelf in bed. Was dat niet traumatisch, zonder zusje ook? Accepteerde die moeder dat? Art kan beter wel daarnaar vragen en geen antwoord krijgen, dan de vraag niet stellen. Ze vond het alleen ‘wel fijn’ toen papa toch maar zijn bedrijf opgaf.

Maar deze mensen zijn ook niet doorsnee. Ze hebben als gezin zeven jaar om de wereld gezeild. Laura kende de route al en kon prima zeilen. Haar vader leerde haar omgaan met paniek door haar in een kano vast te binden en te laten omslaan. Daar heeft ze het meest aan gehad, zegt ze. Angst vermijden door zich op taken te focussen.

Vanaf haar 12de zeilde Laura in vakanties alleen. Ze vertrok een keer gewoon naar Engeland, want “ik dacht toch niet dat iemand het goed vond”. Haar vader: “Je kunt kinderen beter aanmoedigen iets wel te doen, als ze er zelf mee komen. Als je maar checkt of ze het kunnen”.

Hoe dat hele jaar nu echt was, daar krijgen we de vinger niet achter. Zijzelf vond het heel leerzaam, maar wij horen niet concreet hoe het ging met paniek, eenzaamheid, ‘slaapmanagement’, EHBO-kennis, of gevaarlijke mensen. Wat heeft ze meegemaakt?

Ik had ook wel van andere mensen een terugblik willen zien. Hoe denken haar moeder en zus, of de rechter er achteraf over? Ik ga bijna denken dat reflectie en uitzoomen iets is voor de publieke omroep, en dat RTL het bij het particuliere verhaal wil houden. Wie weet hoe Art dit format bij de NPO zou hebben uitgewerkt.

Vier keer per week schrijven tv-recensenten Renate van der Bas en Maaike Bos in deze wisselcolumn over wat hen opviel op televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden