Na een bui is KarTent een propje

reportage | Een puntvormig hok van karton moet de synthetische tentjes op festivals vervangen. Jammer dat het ding niet tegen regen kan.

Een voet naar voren door het deurtje van de tent, ik grijp me vast aan de nok, anders val ik. Dan andersom, misschien dat dat beter gaat. Rug naar de tent, uitgestoken been naar achteren. Ik tast naar de ingebouwde pomp van mijn luchtbed, dat al binnen ligt. Het bed moet binnen opgepompt worden, anders past het ding niet door de ingang.

Ik oogst bekijks als ik vrijdagmiddag 21 augustus zo sta te wiebelen op kampeerterrein De Banken in Zeewolde. Maar dat komt meer door mijn onderkomen op zich dan door de luchtbedcapriolen. Twee nachten op festival Lorelei lig ik in een KarTent. Een tent van karton, een puntvormig soort hondenhok. De KarTent is een vinding van Jan Portheine. Portheine, pas afgestudeerd aan de Technische Universiteit Delft, wilde een duurzaam alternatief voor de goedkope festivaltentjes die gebruikers vaak achteloos achterlaten.

Lorelei is voor vrouwen, een festival met workshops, healings en rituelen. Ik ben deelneemster, maar voel me ook vertegenwoordiger in tenten. De vrouwen die mijn kartonnen accommodatie passeren hebben een spervuur aan vragen, steeds dezelfde: Slaap jij dáárin? Hoe heb je die meegekregen? Is hij wel waterdicht? Komen er geen insecten door de ventilatiegaten?

Sommigen laten het bij complimenten, vooral voor de glittervlinders die ik op de flanken van mijn tent heb geplakt. Vlinders is het thema, het negende jaar van Lorelei.

Na een poos proefdraaien gaat Jan Portheine de markt op. Voor 35 euro per stuk plaatst de ondernemer, die twee medewerkers heeft, een KarTent en haalt het ding ook weer op. In Zeewolde zet hij op 15 augustus twee tenten in elkaar. Het duurt nog zes dagen voor mijn festival begint, maar een vrijwilligster van de schoonmaakploeg wil ook in karton slapen en zij komt de volgende dag al omdat er dit jaar in één week twee edities van Lorelei zijn.

Alarm-sms

Haast zestig uur regent het die dagen onophoudelijk - een record. De organisatie betwijfelt of de KarTenten het houden. Geen probleem, zegt Jan. Maar al na twee nachten verklaart vrijwilligster Jolanda Langbroek haar tent onbewoonbaar. Hulpvaardige Lorelei-sisters hebben nog een zeil gespannen, het hielp amper. Jolanda laat van huis haar eigen tent komen. Ik ben dan nog niet eens naar het festival vertrokken, maar Mijn KarTent is dan al ingestort. Lorelei stuurt een alarm-sms naar Portheine. Die antwoordt per omgaande: "Huh?" Hij kan er niet bij dat er tenten zo vlug zijn bezweken. Hij heeft voor de introductie van eerstejaars in Delft ook KarTenten geleverd en daar is niets mee loos. Het liefst wil hij meteen gaan kijken op De Banken, maar de camping is tijdens Lorelei verboden voor mannen. Portheine laat een nieuwe doos voor mij afleveren aan de poort. Met iemand anders tors ik die naar mijn plek.

Proefondervindelijk verzamel ik de antwoorden op alle vragen. Ik merk dat de tent lekker donker is en voor een gemiddelde zomernacht warm genoeg. De muggen weten me te vinden en ik plet tenminste één spin onder mijn luchtbed. Het lijkt me niet uniek voor de KarTent. Van vrijdag tot en met zondag is het droog en schijnt de zon uitbundig, wat niet wegneemt dat het gras tot laat in de ochtend kletsnat is. Mijn tent trekt krom, bolt op en wordt een beetje klam, veel hinder heb ik er niet van. Ook niet van het kieren van de aan elkaar geniete tentdelen. Het zorgt voor nog wat extra ventilatie. Je kunt er met zijn tweeën in, als je het echt graag wilt. Ik heb alleen een weekendtas en een box kampeerspullen en dat is al een heel gekronkel. Er zijn weliswaar twee deurtjes, maar die zijn krap en kwetsbaar. Mijn KarTent is het zesde type, weet ik van Jan Portheine. Een goed sluitende entree maken uit één stuk karton is moeilijk.

Ontberingen

Ik lig er knus bij, campinglampje aan. Toch doe ik twee nachten geen oog dicht. Het zullen de ontberingen van het kamperen zijn, alle langsflipfloppende teenslippers, de geluiden van de snelweg vlakbij. Of anders het gezelschap van meer dan vierhonderd onbekende vrouwen, de indrukken van de workshop 'Facing your fears' en het telkens verwoed zoeken naar de veldjes van de senseflow yoga, de biodanza of het harpspelen.

De verlaten KarTent van Jolanda staat langs een pad, te wachten tot hij wordt opgehaald. De deurtjes en het ventilatieluikje staan wagenwijd open, naargeestig. Van mijn eerste tent is geen spoor te bekennen. Martha Peters van het Loreleiteam denkt dat hij in de container ligt. "Het was een propje geworden. Er was niks van over."

Als ik zondag voor de sluitingsceremonie vast start met pakken, zegt de drempel krak, het karton scheurt aan twee kanten. Mijn tent heeft geen schuld, vind ik. Hoe vaak ben ik er niet in en uit gekropen om te rommelen in mijn bagage, of voor een nachtelijke plas?

Jan smst: Hoe ging het? Ik vertel hem alles, samengevat dat de sympathieke kampeervoorziening me vooral geschikt lijkt voor jongere types die om drie uur 's nachts naar hun slaapzak waggelen om daar pas de volgende middag weer uit te kruipen. Jan hangt aan mijn lippen, hongerig naar tips. Op de website noemt hij zijn product "de Ferrari onder de kartonnen dozen", maar hij is er nog niet, beseft hij. Doorontwikkelen is zijn motto. De ondernemer zoekt momenteel naar een duurzame vochtwerende coating. "En we denken ook aan een voortent voor de bagage."

Tentje voor een nacht

Eén op de vier festivaltenten blijft achter, zegt Jan Portheine. Hij nam het getal over van concurrent Devin Malone. Die ontwierp de recyclebare One Nights Tent en het afbreekbare luchtbed Psssh. De cijfers lijken voor de Nederlandse festivals aan de hoge kant, blijkt uit een belrondje langs organisaties. Maar elk kunststof tentje bij het vuilnis is er een teveel. Daarom kijken de festivals met interesse naar de KarTent. Op Madnes op Ameland stonden er begin juli een paar. Een groot succes, zegt Symen Verbruggen van Madnes, ondanks dat er in de regen op het eiland een paar naar de filistijnen gingen. Bij de grote evenementen Lowlands, Pukkelpop in België en de Zwarte Cross kreeg KarTent dit jaar nog geen voet aan de grond. De festivals twijfelden over de logistieke haalbaarheid. Op de minivariant van de Zwarte Cross, Mañana Mañana (vanaf vandaag tot zondag in Hummelo), staan wel twintig KarTenten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden