Na de solidariteit is ook het respect zoek in de Giro

Nacer Bouhanni pakt tweede ritzege in eindelijk droge ronde

De schade viel zogezegd mee, gisteren in de Giro d'Italia. De valpartijen in de zevende etappe waren op één hand te tellen. Een dag eerder werd de finale naar Montecassino getekend door een waar slachtveld.

Het was droog gisteren in de rit door de regio Lazio bij Rome. Voor het eerst deze Giro. De onophoudelijke regen, eerst in Ierland en daarna in Zuid-Italië, zou volgens sommigen de oorzaak zijn van de stortvloed aan crashes dit jaar. De regen maakt de wedstrijd er in elk geval niet makkelijker op voor de coureurs. De olieresten komen bij de eerste druppels tot leven, soms met desastreuze gevolgen voor het aanstormende peloton.

Nacer Bouhanni bleef dergelijke kommer gisteren bespaard. De Fransman met Algerijnse wortels pakte in Foligno zijn tweede ritzege. Bouhanni beleefde dinsdag zijn primeur: het was zijn eerste etappewinst in een grote ronde. Daarbij een klein handje geholpen door de opgave van sprintkoning Marcel Kittel. De Duitser haakte ziek af.

Kittel zal zich wellicht opgelucht voelen na het zien van de indringende beelden van donderdag in het ooit zwaar bevochten Montecassino. Beter thuis in bed dan daar in een ziekenhuisbrits eindigen, moet je maar denken.

Het beladen oord werd voor een aantal coureurs het jammerlijke eindstation van hun Ronde van Italië. Het was alsof een man met een grote zeis door de rangen ging. De schade na de strijd? Gebroken ledematen, ribben, vingers en heupen. En bloed dat met de regen de goot in spoelde.

Een Giro die tevens onthoofd werd door het verlies een van zijn kanshebbers. Joaquim Rodríguez verscheen gisterochtend niet meer aan de start. Voor anderen die bij de val waren betrokken, was tijdverlies de grote schadepost. Onder hen flink wat kandidaten voor de eindzege in deze Giro.

Daarmee ontstak in het peloton een discussie over het gebrek aan solidariteit. Niet voor het eerst trouwens. Is het fatsoenlijk om door te rijden als bijna tachtig coureurs op het asfalt liggen? Nee. Maar om de benen stil te houden, zoals de Nederlander Wilco Kelderman van Belkin na afloop suggereerde, druist in tegen de natuur van een topsporter.

Cadel Evans en rozetruidrager Michael Matthews wilden donderdag, nadat ze op de been waren gebleven, maar een ding: winnen. Dat beide Australische coureurs de massale val ontliepen was trouwens geen toeval. De twee reden met hun ploegen voor in het jakkerende peloton. En dan zouden zij uit piëteit de benen moeten stilhouden? Nee, natuurlijk niet.

Als Kelderman zich ergens over zou moeten opwinden, dan is het het gedag van sommige fans. Een van hen ging na de crash donderdag met de helm en bidons van Rodriguez' teamgenoot Giampaolo Caruso aan de haal. Terwijl de Italiaan gewond naar de ambulance werd gedragen, ontvreemdde een wildvreemde man Caruso's eigendommen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden