Na amputatie droomt zij weer over de toekomst

interview | Dankzij lobby van Bibian Mentel staat snowboarden op programma in Sotsji

In 2002 droomde Bibian Mentel ervan om naar de Olympische Winterspelen in Salt Lake City te gaan. Toen een slepende blessure aan haar enkel een agressieve vorm van kanker bleek te zijn, viel de droom van de snowboardster in het water.

Amputatie van haar onderbeen was haar enige redding. Vier maanden na de operatie ging Mentel kijken bij een training van de nationale selectie in Zwitserland. Of het niet begon te kriebelen, vroeg een trainingsmaatje haar. Mentel liep nog met krukken en haar stomp was nog niet goed geheeld. Toch stapte ze weer op een board. Na wat gestuntel kon ze weer bochten draaien.

Twaalf jaar later gaat haar droom toch in vervulling, maar dan op de Paralympics die vandaag beginnen. Dankzij de inspanningen van Mentel staat snowboarden in Sotsji voor het eerst op het programma. Haar verhaal inspireerde ook andere talenten, waardoor er nu een grotere delegatie paralympische sporters voor Nederland in actie komt.

Vier jaar geleden was het nog een eenzame bedoening in het olympische dorp in Vancouver voor de Nederlandse atleten. Zitskiër Kees-Jan van der Klooster was de enige die voor Oranje in actie kwam. Uit nood moest de bondscoach van de skiërs zelfs de vlag dragen tijdens de openingsceremonie omdat Van der Klooster de dag erna al in actie kwam. In Turijn waren er zelfs helemaal geen Nederlanders op de Paralympics.

Dit jaar heeft chef de mission André Cats keuze te over. Naast Van der Klooster en Mentel komen er nog twee Nederlandse skiërs en drie snowboarders in actie. In de andere paralympische disciplines langlaufen, biatlon, rolstoelcurling en sledgehockey (een aangepaste vorm van ijshockey) ontbreken Nederlandse deelnemers.

Terwijl langlaufen en biatlon juist de disciplines zijn waarbij de enige medailles voor Nederland op de Paralympics werden gewonnen. Majorie van de Bunt sprokkelde op de Winterspelen van Lillehammer (1994), Nagano (1998) en Salt Lake City (2002) tien medailles bij elkaar. In het langlaufen en biatlon won ze twee keer goud, vier keer zilver en vier keer brons.

Haar succes inspireerde niet. Andere atleten met een beperking hadden nog altijd een voorkeur voor de meer toegankelijke aangepaste sporten waar geen sneeuw voor nodig is.

Van curling en sledgehockey moet sportkoepel NOC-NSF het ook niet hebben. Curling bestaat in Nederland amper in de reguliere sport, laat staan in de gehandicaptensport. En er zijn maar zo'n vijfentwintig atleten die ijshockeyen op een slee met prikstok, als het er niet minder zijn. Wie zich aanmeldt, maakt grote kans om meteen in het nationale team te komen, dat uit gebrek aan tegenstand in eigen land meedoet aan de Duitse competitie. Volgens Dos Engelaar, directeur van Gehandicaptensport Nederland, is er simpelweg te weinig animo voor de sport en gaat dat voorlopig niet veranderen als het zo onbekend blijft. Atleten met een beperking kiezen volgens Engelaar nog altijd eerder voor de populaire sporten zoals rolstoeltennis of -basketbal.

Toen Bibian Mentel haar voet verloor, was dat ook haar eerste gedachte toen ze zocht naar een nieuwe sport. Maar de rolstoel schrok haar af. "Ik ben helemaal niet rolstoelafhankelijk dus waarom zou ik daarin gaan sporten", zegt Mentel, die een beenprothese gebruikt om te lopen. Toen ze erachter kwam dat ze met een kunstbeen ook aardig overeind kon blijven op een snowboard, omarmde ze haar oude liefde weer. Zeven maanden na haar amputatie werd Mentel zelfs Nederlands kampioen bij de valide sporters, al was ze lang niet meer zo goed als voorheen.

In de jaren erna voerde Mentel met succes een intensieve lobby om snowboarden op het paralympische programma te krijgen. Via haar eigen stichting, de Mentelity Foundation, stimuleerde ze jonge sneeuwfanaten met een handicap om mee te trainen. Mentel hoopt dat de sport, die nu nog in de kinderschoenen staat, door Sotsji meer bekendheid krijgt. Zo'n tien jaar geleden waren er maar zo'n vijf atleten ter wereld die met een beperking op een board stapten, nu zijn dat er rond de vijftig. Over een paar jaar zijn dat er wat Mentel betreft nog veel meer.

Over de toekomst dromen, doet de snowboardster pas sinds kort. Na de amputatie van haar onderbeen kwam de kanker nog drie keer terug. Eén keer in haar rechterlong en twee keer in haar linkerlong. Drie keer ging ze onder het mes. In oktober was Mentel, inmiddels 41 jaar oud, voor het eerst in vijf jaar helemaal schoon. "De spanning dat het terugkomt blijft altijd", zegt Mentel. "Daarom plande ik dingen altijd maar een jaar vooruit. Nu durf ik voor het eerst verder te kijken."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden