Na 25 jaar reprise van heerlijk poppentheaterfeest

Potters Beesten


regie Rieks Swarte


Toneelschuur Haarlem


****


Roetsj! Met grote sprongen racet het konijntje door de moestuin. In slow motion hupst hij dwars over het bietenveld dat is geschilderd op een wapperend doek. Op een ronddraaiende kartonnen schijf, beschilderd met slakroppen, rent hij rondjes. De eigenaar, meneer McGregor, probeert hem met een hark te slaan, maar Peter Konijn bijt hem in zijn neus. 'Auw Auw!' gilt Rieks Swarte die de vlijtige tuinder speelt, en mept in het rond.


Acteur en poppenspeler Servaes Nelissen laat de poppen van Peter Konijn (van klein naar groot, afhankelijk van de perspectivische positie) rennen alsof zijn leven ervan af hangt. Het is een levensecht maar bordkartonnen spel: 'Potters Beesten' van Swarte Kunst (regie en decor Rieks Swarte) vertelt vijf dierenverhalen van Beatrix Potter, voor iedereen vanaf acht jaar. Swarte en zijn vier kompanen (drie acteurs en een technicus) trekken alles uit de kast in deze rijke feelgoodspeelgoedtheatervoorstelling.


Vijf verhalen vertellen ze, over konijnen, poezen, een vos, een das, een paar eenden, een stel muizen en een handvol vogeltjes. Het is heel 'doorzichtig' poppentheater: je ziet enerzijds hoe het werkt (met touwtjes en stokjes) en toch ontstaat de betovering: materie tot leven gewekt. De menselijkheid van Potters dierenpersonages wordt zichtbaar doordat de mannen tegelijkertijd poppen manipuleren en acteren.


Servaes Nelissen steekt wat betreft ambacht en zorgvuldigheid met kop en schouders boven de rest uit. Het is prachtig hoe hij in de rol van zieke oude kleermaker een knoopsgat naait en subtiel de stof van het jasje met de onzichtbare draad laat meebewegen. Zijn meesteradem blaast de fictieve wereld continu leven in. Maar ook Rieks Swarte is een prachtig poppenspeler. Zijn zingende poes is aandoenlijk, grappig en levensecht. En zijn decor- en spelvondsten, met veel verwijzingen naar tekenfilms, zijn verbluffend. Ferdi Janssen is de meest komische speler, geknipt voor de damesrollen. Hans Thissen ondersteunt prettig, vooral met sfeervolle (piano)muziek.


Potters beesten werd vijfentwintig jaar geleden door deze zelfde mensen gemaakt. Je kunt je afvragen waarom hij nu hernomen moet worden. Wat is de urgentie? Is 'omdat het toen zo leuk en goed was' een legitieme reden?


Swarte lijkt dat te vinden, want om de haverklap lacht hij hardop om zijn medespelers, ondertussen naar het publiek blikkend: 'kijk nou toch hoe leuk dit is!' Dat tikje zelfingenomenheid vergeef je hem echter graag. Potters beesten is een verrassend en gul poppentheaterfeestje.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden