Muziek, net zo gewoon als lezen en rekenen

Tranen. Ik geef het maar meteen toe. Vroeger, op die ouderwetse Koninginnedagen in Amsterdam, had ik er al last van. Op elke hoek van de straat stond op die 30ste april wel een meisje met vlechtjes op haar viool te krassen, of trompetterde een jongetje in korte broek de longetjes uit zijn lijfje. En steevast verspilde ik traanvocht en geld. Armer, en toch rijker kwam ik weer thuis. Ja, sentimenteel, ik geef het toe. En jaha, psychologen in spe, ik zag in elk kind natuurlijk mijn eigen kleine zelf van decennia terug: een schattig jongenssopraantje met kniekousen.

En nu stonden er woensdagochtend bij de viering van tien jaar Leerorkest maar liefst 1088 van die krassende vlechten en toeterende korte broeken in de Amsterdamse Gashouder. Geen Koniginnedag, maar de koningin was er wel. Dus u begrijpt dat mijn traanklieren proportioneel overuren maakten toen dat geheel losbarstte in 'A Brand New Day' uit de film 'The Wiz'.

Diezelfde ochtend, iets eerder, hoorde ik op de radio van het overlijden van 'de vijfde Beatle', Sir George Martin. De kleine George werd gegrepen door de muziek toen op school het London Symphony Orchestra was langsgekomen voor een concert. Dat was een magische ervaring geweest.

Hoeveel van die 1088 kinderen zouden er woensdag zijn aangestoken door het muziekvirus? Al is het maar een klein percentage, dan nog is de winst al groot. Dat het Leerorkest tien jaar bestaat en uitgegroeid is tot een heuse nationale beweging (en er is zelfs internationale interesse) met een spetterend en koninklijk jubileumconcert lijkt er inderdaad op te wijzen dat er een 'brand new day' is aangebroken. Ineens heeft iedereen de mond vol van muziekonderwijs op scholen.

En dan te bedenken dat initiatiefnemer Marco de Souza tien jaar geleden in Amsterdam-Zuidoost begon met 24 leerlingen, 3 docenten, geen instrumenten en geen geld. Wat er wél in overvloed was: liefde voor de muziek. En de overtuiging dat muziek op scholen net zo gewoon moest worden als rekenen en schrijven.

De Souza begon met de instelling dat ieder kind dat voor de muziek gewonnen werd er één is. En je hoefde er niet voor naar een 'dure' muziekschool. Het Leerorkest betekende meteen ook de democratisering van de muziekeducatie. Geheel terecht dat koningin Máxima, zelf hartstochtelijk toegejuicht door al die kinderen, om een groot applaus voor De Souza vroeg. En kreeg!

De kinderen van zeventien basisscholen uit Amsterdam leefden zich samen met het Nederlands Philharmonisch Orkest, koorleden van De Nationale Opera en solisten als Tania Kross uit in heel diverse muziek. Willem Jeths had zelfs een compositie voor het Leerorkest gemaakt. Máxima werd toegezongen, Orff, Beethoven en Bizet kwamen langs en dat alles onder geestdriftige leiding van Otto Tausk. Een hoopvol feest zomaar op een woensdagochtend.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden