Muziek die een reikende hand biedt en verbindt

Jazz

Jaimeo Brown

Transcendence

Motema

*****

The world is a mean world to live in' zingen de Gee's Bend Singers in het eerste nummer op de debuut-cd van Jaimeo Brown. Kunst is goed toegerust om te laten zien dat het bestaan allesbehalve onbekommerd is. Aan de andere kant kan kunst, en waarschijnlijk muziek het allermeest, troost bieden. De mannenstem die 'Mean World' inleidt, klinkt getergd, misschien zelfs aangeslagen, maar het simpele feit dat hij iets zingt dat velen zullen herkennen, zorgt voor een connectie met de luisteraar. Afstanden verdwijnen; ver van elkaar kunnen zanger en toehoorder elkaar vinden in de wetenschap dat zij niet alleen zijn in hun ellende.

Jazzdrummer Jaimeo Brown leerde in een moeilijke tijd van zijn leven de helende kracht van muziek kennen. Hij trok daaruit de conclusie dat muziek meer moet bieden dan vermaak. Muziek moet verbinden, de spirituals die Brown als basis koos zijn bedoeld om een gemeenschap in stand te houden. Toen Brown onderzoek deed naar de invloed van Afro-Amerikaanse religieuze muziek op jazz, ontdekte hij de commune Gee's Bend uit Alabama, vermaard om hun quilts, maar ook indrukwekkende gospelzangers. Brown werd diep geraakt en besloot van zijn debuutplaat iets bijzonders te maken. Aan ambitie geen gebrek: in de hoestekst schrijft Brown: 'Internationale bedrijven en banken vernietigen lokale culturen over de hele wereld. Dezelfde spirituals die onze voorvaderen kracht gaven, moeten ons nu kracht geven terwijl we de zeer reële mogelijkheid van wereldwijde slavernij overwegen.'

Hoogdravende woorden, maar Browns inzet is elke seconde voelbaar. Verbinding is in jazz dan ook geen loos begrip. Met name Afro-Amerikaanse jazzmusici hebben geworsteld met de vraag hoe ze zich in muzikaal opzicht konden vernieuwen en tegelijk de band met de gemeenschap behouden. De angst het Afro-Amerikaanse publiek blijvend van zich te vervreemden, bracht bijvoorbeeld Miles Davis ertoe in 1972 zijn koers te wijzigen. De funky plaat 'On The Corner' was bedoeld voor de jukeboxen in Afro-Amerikaanse cafés, maar Davis slaagde niet in zijn opzet, de plaat flopte. Beduidend meer succes had Herbie Hancocks 'Head Hunters.' Ook een funkplaat, gemaakt vanuit hetzelfde oogmerk. De plaat werd een mega-hit die Hancock op het verwijt kwam te staan dat hij uitverkoop hield, want zijn meest experimentele en tevens beste muziek - die van de Mwandishi-band - hield hij voorgoed voor gezien. Ook de vooruitstrevende saxofonist Archie Shepp koos voor een meer mainstream idioom, omdat 'zijn mensen hem niet meer begrepen'.

Jaimeo Brown is relatief nieuw aan het front en heeft daarom minder te verliezen. Toch lijkt hij te slagen waar zijn illustere voorbeelden faalden. Zijn muziek is stevig geworteld in jazz, blues, spirituals, soul en hip-hop, en is toch baanbrekend. Het is bovendien muziek die een reikende hand biedt, zich over de wezenlijke levensthema's uitspreekt. Die verbindt omdat ze essentiële vragen stelt en antwoorden zoekt.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden