Museum vol verhalen

Schedels in een roze Mexicaans kabinetje. ( TROPENMUSEUM AMSTERDAM)

Vijf historische musea zijn voor de Museumprijs 2009 genomineerd. Trouw neemt alvast een kijkje. Vandaag het Tropenmuseum in Amsterdam.

Wie in eigen land blijft maar zich toch wil laten onderdompelen in andere culturen, kan die reislust kwijt in het Tropenmuseum in Amsterdam. Het van oorsprong ’Koloniaal Museum’ bestaat al sinds 1926. Inmiddels is de plek een prachtig palet geworden van kleurige continenten uit de hele wereld waar je dagen doorheen kunt dwalen en waar je de tijd vergeet. Nog steeds ademen de twee etages hoge galerijen een neokoloniale sfeer.

„Van de bovenste verdieping teruglopen naar beneden”, raadt de caissière de bezoekers aan. Mocht het museum nog een stoffig imago hebben, dan is dat snel verdwenen door de supersnelle geluidloze glazen lift die omhoog schiet. Eenmaal boven word je meteen omringd door grijze Inca tempels met daarin vitrines vol oude mummymaskers of krijgers van vulkanisch steen. Daarnaast ontmoet je Zuid-Amerikaanse goden en gebruiken achter glas, zoals het kabinet vol Mariaplaatjes en het suikerzoete, roze kabinet van het Mexicaanse bruidje tussen de pompoenen en een bruidstaart.

In de galerij van West-Azië en Noord-Afrika word je directer betrokken bij het dagelijks leven en duik je een donkere nomadentent in of loop je dwars door interieurs van Marokkaanse huizen. In de nauwe steegjes van de nagemaakte Turkse markt liggen pantoffels en stoffen te koop in de muren.

Geen smalle steegjes, maar vruchtbaarheidspoppen en maskers in de Afrika galerij, die ruimer is van opzet en vrolijker, met rode aardse kleuren. Hier kun je aan rituelen meedoen. Op een draaischijf spring je voor het geheime vruchtbaarheidsritueel op de juiste vakken. „Het insmeren met poeder slaan we even over, want we hebben haast”, zegt de vogel op het tv-scherm voor je.

Af en toe lopen poëzie en mysterie door elkaar heen in het museum. In een kabinetje met zand kijken gezichten op kleitabletten uit oude beschavingen je aan terwijl een tekst ernaast vertelt dat dit deel van de expositie gaat over ’zilver en zweet’.

De dood loopt als een rode draad door het museum. Het is verfrissend om te zien hoe andere culturen hun doden bekijken. De gevederde maskermannen dansen in de spannende Afrikaanse grot enthousiast voor ze. Om overleden familieleden eens per jaar te verwelkomen, liggen schedels in een roze Mexicaans kabinetje gezellig naast elkaar; doodskoppen verkleed als getrouwd stel naast schedeltjes met vlechten of een cowboyhoed op. De metersgrote rode Afrikaanse vis blijkt een grafkist te zijn voor een visser; om hem te kunnen begeleiden naar de andere wereld.

Kinderen hoor en zie je overal rondrennen in het museum. Ze sluipen de trappen op naar de zolder van een Marokkaans zolder om te dansen. In het blauwe retro café zoeken zie via een jukebox een liedje uit. „Je kunt kiezen!”, roept een jongetje blij. „Als je maar wel weet wat je kiest”, zegt zijn vader.

De audiotour is helder aangegeven en de touchscreens zijn creatief ingezet. Een mannetje in India vertelt op een scherm grappige verhalen over hoe het museum aan al zijn beelden en objecten is gekomen.

De nodige momenten van rust in dit museum vol verhalen zijn vooral te vinden in hoeken als deze, waar je films bekijkt, terwijl de kinderen zich vermaken in de knutselhoek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden