Murw geslagen, letterlijk en figuurlijk

De meisjes van Saban B. verloren hun ziel aan de beruchte mensenhandelaar. Volledig afhankelijk van het netwerk dat hen uitbuitte, mishandelde en misbruikte, probeerden en proberen ze te overleven.

Saban B. heeft net verlof gekregen van het Arnhemse gerechtshof, om zijn kind en echtgenote te bezoeken, wanneer hij op straat een oude bekende tegenkomt. Hij herkent haar meteen en spreekt de vrouw, die met een vriendin in Arnhem aan het winkelen is, aan. „Liefje, hoe gaat het, ik heb je gemist. Je was altijd zo lief”, zegt hij tegen haar.

De vrouw laat direct weten dat ze niets meer van hem moet hebben. De 38-jarige B. – veroordeeld tot 7,5 jaar cel voor onder meer mensenhandel, zie kader – wordt furieus. Er ontstaat een spervuur van scheldwoorden en lichte bedreigingen. Na de ruzie gaat B. richting zijn gezin. De vrouw neemt meteen contact op met haar advocate voor hulp. De prostituee had volgens haar advocate Annet Koopsen nooit gedacht dat ze haar pooier zo snel op straat tegen het lijf zou lopen. „Ze is in alle staten, bang en gedesillusioneerd.”

Uit dit verhaal – het gebeurde twee weken geleden – blijkt volgens advocate Koopsen van het Alkmaarse Advocatenkantoor Oudegracht duidelijk de dubbele boodschap van deze beruchte Turkse mensenhandelaar. „Eerst is hij heel lief en zacht, maar zodra hij weerwoord krijgt begint hij meteen te schelden en te dreigen. Deze vrouw was op dat moment gelukkig sterk genoeg om er tegen in te gaan. Maar voor hetzelfde geld valt ze weer voor zijn charmes.” De advocate, gespecialiseerd in mensenhandelzaken, vertegenwoordigt negen slachtoffers van de bende van Saban B. die vorig jaar in een grote mensenhandelzaak – de Sneep-zaak – werd berecht. „Dat de slachtoffers weer voor zijn lieve woorden zouden vallen, is helemaal niet uitzonderlijk. Dat gebeurt wel vaker. Alleen moeten we blijven hopen dat de vrouwen blijven beseffen wat deze man ze heeft aangedaan.”

De honderden meisjes van Saban B. en zijn bende zijn allemaal mishandeld. Daar zijn politie, justitie, hulpverlening en de verdediging van de slachtoffers van overtuigd. Het blijkt ook uit de verklaringen die de vrouwen zelf hebben afgegeven. Ze herinneren zich allemaal nog de stalen knuppels waar ze mee werden geslagen, de deur die werd dichtgeklapt terwijl hun hoofd er hardhandig tussen werd gewrongen, de borstvergrotingen die ze moesten ondergaan en de abortussen waartoe ze werden gedwongen. Om zwellingen tegen te gaan werden ze, nadat ze in elkaar waren geslagen, in het koude water van de Vinkeveense Plassen geduwd. Sommige moesten uren in het water blijven staan, ook in de winter, naakt.

Fysiek zijn ze nu misschien hersteld. Alhoewel bij veel van hen de initialen van de pooier zijn getatoeëerd. Maar de brede schaduw van Saban B. is nog altijd aanwezig, zegt Koopsen. „Ze zijn bang dat hij weer terugkomt.”

De vrouwen maakten de ontberingen bijna dagelijks mee. „Totale afhankelijkheid was de tol die ze betaalden”, vertelt Koopsen. „Ze werkten van ’s morgens vroeg tot diep in de nacht achter de ramen in Amsterdam, Alkmaar, Den Haag, Utrecht en diverse andere steden in België en Duitsland. Vermoeidheid speelde hen parten, waardoor ze rondliepen als zielloze zombies die klanten afwerkten in opdracht van hun pooier.”

Het geld dat ze verdienden moesten ze afdragen aan B. of zijn handlangers. B. was samen met zijn broer Hasan B. de baas. Zij ’beheerden’ de beste meisjes, de prostituees die het meeste geld opbrachten. Onder ’de meisjes van Saban B.’, zoals de groep prostituees ook wel wordt genoemd, heerste net als bij het wijdvertakte netwerk van de bende een duidelijke hiërarchie. De ’lieverdjes’ van de twee broers stonden bovenaan. Zij waren de vaste bedpartners van de B’s en zij leken de minste klappen te vangen. Maar voor die ’liefde’ moesten de favorieten natuurlijk wel wat terug doen. Zij waren samen met de handlangers de oren en ogen van de bende. Andere prostituees werden door hen in de gaten gehouden. Informatie die de baas niet ten goede kwam, werd meteen doorgebriefd met alle gevolgen voor de betreffende vrouwen van dien. „Ook overtuigden deze vrouwen andere prostituees om voor de B’s te komen werken”, weet de advocate.

De mindere goden van de bende gingen over de ’mindere’ godinnen. De laagsten in de organisatie werden het minst betaald en het minst verwend. Hoe meer ze verdienden en hoe meer ze voor hun baas deden, des te sneller kwamen ze in de hoogste echelons van de hiërarchie terecht. Het geld waar de cadeautjes die de bende voor de vrouwen kocht mee werd betaald, was het geld dat de vrouwen zelf in de peeskamertjes hadden verdiend.

De ’lieverdjes’ van B. wisten wat de andere vrouwen, lager in de hiërarchie, te wachten stond, maar werkten er toch aan mee. „Dat is een soort zelfverdedigingsmechanisme van deze vrouwen. Ze deden alles om in de gunst te komen van B. of de andere pooiers, want het risico was hetzelfde voor hen. Als zij niet deden wat van hen werd verlangd, wachtte alsnog de knuppel”, zegt woordvoerster Sanne Kroon van de hulporganisatie Bonded Labour in Nederland (BLinN), die bekend is met het dossier van de bende en de meisjes.

BLinN is een onderdeel van Oxfam Novib en één van de grootste hulpverleningsinstanties voor slachtoffers van mensenhandel. „De vrouwen zijn in die periode letterlijk en figuurlijk murw geslagen, zodat ze volledig afhankelijk werden van die mannen. Overleven was het enige wat ze nog bezighield. Zo min mogelijk klappen krijgen werd hun doel.”

Dat geldt ook voor Stephanie, door Saban B. liefkozend Steffi genoemd. Eerder dit jaar trouwde ze met B. in de gevangenis in Veenhuizen en in de zomer beviel ze van zijn kind. Ook zij is volgens het strafdossier een slachtoffer, maar zij trok haar verklaring in, net als veel andere prostituees in deze zaak. Tijdens de rechtszaak vorig jaar zat ze op de eerste rij. Ze wuifde handkusjes naar B. en lachte hem toe alsof er niets aan de hand was. Reden voor de verdediging van B. om aan te nemen dat de verklaringen van de tientallen vrouwen die politie en justitie spraken, onbetrouwbaar zijn. Stephanie’s liefde voor Saban B. lijkt blind. Zij was een van de hogere ’lieverdjes’ van Saban.

De jongste slachtoffers van B. zijn 18 jaar, de oudsten eind twintig. De vrouwen komen allemaal uit Europa: uit Duitsland, Polen, Tsjechië, Litouwen, Wit-Rusland en mogelijk ook uit Roemenië en Bulgarije. Doordat het allemaal Europese vrouwen zijn konden de handelaren problemen met illegaliteit en werk- en verblijfsvergunningen voorkomen. Binnen Europa kunnen de vrouwen immers veel makkelijker reizen en werken.

Ze werkten niet allemaal in de prostitutie toen ze onder het juk van de bende van B. kwamen. Een aantal van hen is later met ’loverboymethoden’ in de prostitutie terechtgekomen. Ze werden verwend met dure cadeautjes en onder valse voorwendselen naar Nederland gebracht. Hier belandden ze vervolgens achter het prostitutieraam. Sommige vrouwen verklaarden dat zelfs hun familie in hun geboorteland werd bedreigd door de bende en dat ze om hun veiligheid te waarborgen voor hun pooier bleven werken.

Na het proces vorig jaar is een groep vrouwen uit de prostitutie gestapt. Maar niet allemaal. Een aantal werkt nog op de Wallen of elders. Eén slachtoffer kreeg een nieuwe identiteit en is opgenomen in een getuige-beschermingsprogramma. Een ander die haar verklaring eerder introk – en tijdens de rechtszittingen naast Stephanie zat – deed alsnog aangifte.

(Trouw) Beeld Mikkel Ostergaard/Hollandse Hoog
'De meisjes van Saban B.' herinneren zich allemaal nog de stalen knuppels waar ze mee werden geslagen. (FOTO MIKKEL OSTERGAARD, HH)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden