Murray laat droom van tennisnatie uitkomen

Groot-Brittannië wint na 79 jaar weer de Davis Cup. Schotse kopman laat tijden van Fred Perry herleven.

David Goffin stuurt Andy Murray van de ene naar de andere hoek van de baan in een laatste poging van verzet. Het is matchpoint voor de Britten, die in 79 jaar niet zo dicht bij de eindzege zijn geweest in de Davis Cup. De rally duurt eindeloos. Tien slagen, elf. Zeventien.

Dan lijkt het beslissende punt nog even te worden uitgesteld. Murray rent naar de bal die de 24-jarige Belg in het uiterste hoekje van de baan plaatst. De nummer twee van de wereld strekt zich uit en kan hem, met het bovenste puntje van zijn racket, nog raken. De bal komt maar net over het net.

Goffin loopt naar voren, slaat terug maar daar is Murray weer, die een briljante lob speelt in een boogje over Goffin heen. De Belgische nummer zestien van de wereld kijkt de bal na. Hij landt nog net voor de baseline.

Na twintig keer heen en weer spelen maakt Murray op oogverblindende wijze een einde aan bijna tachtig jaar droogte in de Davis Cup voor Groot-Brittannië. De 28-jarige Schot wint in straight sets met 6-3 7-5 6-3 van Goffin en pakt het beslissende punt (3-1) in de finale tegen België. Zaterdag had hij aan de zijde van zijn broer Jamie Murray in het dubbelspel al gezorgd voor de 2-1 voorsprong.

Met de prestigieuze prijs is de trots van een tennisnatie, die na het tijdperk van Fred Perry nooit meer zo dominant was als in de vooroorlogse jaren, weer terug. Dat emotioneert Murray, die zich na het laatste punt huilend op zijn knieën laat vallen op de gravelbaan in het Flanders Expo-complex in Gent. Zijn teamgenoten duiken er bovenop.

De Britse Davis Cup-captain Leon Smith weet van ongeloof niet wat hij in zijn dankwoord moet zeggen. Het winnen van de titel leek hem een onmogelijke opgave met dit team. Eigenlijk was Murray zijn enige echte wereldtopper.

Drie jaar geleden bezorgde Murray zijn land al olympisch tennisgoud. Een jaar later kwam de lang gekoesterde wens van de Britten uit om na 77 jaar eindelijk weer eens een Wimbledon-winnaar uit eigen huis te hebben.

Murray pakte op het gras van de All England Club in 2013 zijn tweede grandslamzege en werd daarmee de eerste Britse winnaar sinds Fred Perry in 1936. Winst in de Davis Cup was de volgende prijs die hij graag voor het Britse tennis binnen wilde halen. Terwijl de meeste topspelers de wedstrijden in het landentoernooi aan zich voorbij laten gaan vanwege hun eigen carrière, kon captain Smith dit jaar ieder duel op zijn kopman rekenen.

Murray won al zijn wedstrijden in de ontmoetingen met Amerika, Frankrijk, Australië en uiteindelijk België. Twee weken geleden speelde Murray nog de ATP World Tour Finals in Londen, waar hij zijn beide partijen verloor.

De Schot twijfelde over zijn deelname aan het eindejaarstoernooi op hardcourt voor de acht beste tennissers ter wereld, omdat de Davis Cupfinale op gravel wordt gespeeld. Omdat hij zich alleen vanwege een blessure mag afmelden, moest Murray toch in Londen opdraven.

Met spring en vliegwerk was hij net op tijd klaar voor het historische duel tegen de Belgen, die voor het eerst sinds 1904 de finale haalden. Het land profiteerde in de race richting de eindstrijd van het ontbreken van topspelers bij de tegenstander.

Met een ijzersterke Murray, die dit jaar van de zesde naar de tweede plek op de wereldranglijst steeg, trof België dit keer wel een land op volle sterkte en bleek het potje met geluk op.

Als het Britse team bij de prijsuitreiking de enorme Davis Cup in handen krijgt, mag de jonge Kyle Edmund er ook even mee pronken. De 20-jarige debutant liet vrijdag zien een grote belofte voor het Britse tennis te zijn.

Edmund overklaste Goffin twee sets lang maar stortte daarna in, waardoor de Belg alsnog in vijf sets won. Met meer ervaring kan Edmund in de toekomst een verrijking zijn voor het Davis Cup-team.

Met Wimbledon als meest prestigieuze grandslamtoernooi ter wereld heeft Groot-Brittannië een ideaal uithangbord voor de sport. Toch breken talenten in het land waar tennis ooit ontstond zelden door tot de top.

Tim Henman werd in de jaren negentig gezien als de speler die Fred Perry op zou volgen. De Engelsman bereikte de vierde positie op de wereldranglijst maar won nooit een grandslamtoernooi.

De verlossing kwam uiteindelijk in de vorm van Murray, die wel twee grandslamtitels veroverde: in 2012 op de US Open en in 2013 op Wimbledon.

Nu de Davis Cup in Britse handen is, gaat Murray op jacht naar meer grandslamtitels. Maar eerst viert hij feest om een onvergetelijk seizoen te vieren. Met zijn team en vrouw Kim, met wie hij dit jaar trouwde en in februari een kind verwacht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden