Muren

Afgelopen vrijdag in Blokzijl naar het oratorium Joshua van Georg Friedrich Händel geweest. En het was schitterend. Het verhaal is bekend, nou ja, wás bekend. Jozua, die Mozes is opgevolgd als leider van het volk Israël, trekt het beloofde land Kanaän binnen. Mozes mag niet mee, omdat hij bij Meriba op de rots had geslagen om water te krijgen, in plaats van er tegen te praten. Het water kwam er evengoed. Als kind had ik daar al moeite mee. Trekt zo'n Mozes veertig jaar lang met dat zootje door de woestijn, krijgt hij er even genoeg van omdat ze hem weer de kop gek klagen, en dan mag hïj dat land niet in. In het dorp Enter, waar ik opgroeide, luidde de strikvraag al: woerumme trök Mozes met t volk Israël duur de Schelfzee en de wöste? Waarop het apocriefe antwoord dan was: umdatte neet met'n pröttel ower de weg wol. Ik bedoel maar, echt een zootje. Maar dat terzijde.

Jozua moet de stad Jericho innemen. Moeilijk, want Jericho heerft sterke muren. Jozua stuurt er spionnen heen, die terecht komen bij een hoer. Wat wil je, spionnen. De hoer helpt hen ontsnappen. Waar een hoer al niet goed voor is. Uiteindelijk valt de stad, nadat het volk van Israël er zes dagen lang één keer omheen loopt en de zevende dag zeven maal. En als ze die laatste dag flink schreeuwen, storten de muren in. Een mooi verhaal. En een wonder. Die jammer genoeg de wereld uit zijn. Hoewel, die Berlijnse muur werd op 9 november 1989 toch maar mooi binnen een dag ondersteboven geschreeuwd.

Johan ten Hove lezer te Sint Jansklooster

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden