Muisstil is het als de jonge homo spreekt

BUSAN (ZUID-KOREA) - Duizenden christenen zijn in Zuid-Korea bijeen om na te denken over de toekomst van de kerk. Trouw volgt de 35 Nederlanders op deze tiende Assemblée van de Wereldraad van Kerken.

Een sportschoolbrede Amerikaanse dominee deelt met een brede glimlach reclamefolders uit van zijn kerk - een gemeenschap speciaal voor gays, vertelt hij erbij. De Amerikaan heeft de juiste plek gekozen voor zijn campagne, want in dit zaaltje houdt Icco/Kerk in Actie, de ontwikkelingsorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland, een bijeenkomst over (homo)seksualiteit en geloof.

Organisator Elise Kant heeft het klamme zweet in haar handen staan. "Ik ben best zenuwachtig", zegt ze, terwijl vele tientallen mannen en vrouwen nieuwsgierig bijeendrommen in het zaaltje.

Kant zweet niet voor niets. Het onderwerp homoseksualiteit zorgt op de Assemblée in Busan gegarandeerd voor hommeles. Zo noemde een Russisch-orthodoxe geestelijke tot verbijstering van de Nederlandse delegatie het homohuwelijk een voorbeeld van 'seculier fundamentalisme'. Een zeer ongewone uitspraak op een conferentie waar woorden als 'dialoog', 'verdraagzaamheid' en 'respect' in vrijwel iedere speech vallen.

Dan wordt het doodstil in de zaal. Een jonge homoseksueel uit Roemenië begint te spreken. Hij vertelt dat in Rusland en Oost-Europa kerkleiders en politici homoseksualiteit bestempelen als Westerse decadentie. "Homoseksualiteit past niet bij de 'traditionele waarden' waar mijn land volgens de politici naar terug moet keren." Hij zucht: "Deze Assemblée is de enige plaats waar ik openlijk over geloof en mijn geaardheid kan praten."

Naast de Roemeen spreken er ook drie theologen uit Afrika en een Zuid-Koreaanse. Regelmatig klinkt er langdurig applaus. Een vrouw: "Dit vergeet ik mijn hele leven niet meer." Kant heeft heel bewust sprekers uitgenodigd uit alle hoeken van de wereld. "We moeten duidelijk maken dat dit onderwerp iedereen aangaat en geen luxe is van Westerse landen."

De vrees van Kant aan het begin lijkt ongegrond. Er klinkt geen enkele wanklank, ook niet bij enkele belangstellenden uit een van de orthodoxe kerken. "Bij mijn kerk zijn geen debatten over dit onderwerp", fluistert een jongen uit Servië. De jongen, lid van de Servisch-orthodoxe kerk, vertelt dat een gay pride in Belgrado al een paar keer is afgelast wegens dreigementen. "De kerk is onderdeel van het probleem. Door alleen maar te veroordelen bereik je dat homoseksuelen bij ons dikwijls geen mensenrechten hebben ."

Hoeveel belangstelling er vandaag ook is, de Wereldraad heeft welgeteld één workshop over dit thema toegelaten. De organisatie brandt haar vingers liever niet aan dit onderwerp, denkt Heleen de Boer. Ze is in Zuid-Korea namens een Europese christelijke organisatie voor homorechten. "Ze willen de orthodoxen erbij houden", zegt ze. "Maar als je ziet hoeveel animo er is voor het onderwerp, dan is het heel raar dat er maar één bijeenkomst is."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden