Moslimmoeders saboteren djihad

Anders Breivik is niet zo maar een dolgedraaide eenling. Zijn ideeën zijn doordrenkt van het gedachtengoed van andere islamcritici en islamhaters, die internet bevolken. Zijn eigen islamhaat maakte hem tot massamoordenaar. Deel negen van een serie over zijn 'manifest': de islam.

Honderden pagina's in het manifest van de Noorse massamoordenaar Anders Breivik zijn gewijd aan de islam. Toch kan de kern van zijn visie op die godsdienst vrij kort worden samengevat.

De islam is volgens Breivik een totalitaire, gewelddadige politieke ideologie, die het leven van zijn aanhangers tot in de kleinste details beheerst. Breivik staat niet alleen. Op talrijke websites van islamcritici, islamofoben en islamhaters is dezelfde gedachte terug te vinden.

Zijn tweede stelling is dat de islam onveranderlijk is, niet in staat tot hervorming, want die zou de islam van zijn wezen beroven, waardoor de islam niet langer de islam zou zijn. Voor die zienswijze krijgt hij niet alleen applaus van islamhaters maar ook van Al-Kaida, want dat zegt hetzelfde.

Stelling drie: de islam is eenvormig. Er is maar een echte islam, en wel de meest extreme versie van die godsdienst. Die is gebaseerd op gewelddadige passages in de Koran en de vreselijkste uitspraken, die de profeet Mohammed zou hebben gedaan. Dit alles aangelengd met de wonderlijkste fatwa's uit heden en verleden van de meest zonderlinge imams die er te vinden zijn. Het valt niet alleen Breivik zelf te verwijten dat hij deze karikatuur als de ware islam beschouwt. Want voor zijn opvatting krijgt hij bevestiging in woord en daad van islamitische extremisten.

Mystieke soefi's, die zwaar hebben te lijden onder terreur van extremisten, hebben andere benaderingen van de islam, maar zij zijn in de ogen van zowel moslimextremisten als islamhaters geen echte moslims.

Uit het één volgt logisch het ander: islamitische samenlevingen zijn onveranderlijk. De islam regelt immers elk detail van het persoonlijke en maatschappelijke leven en de islam blijft eeuwig hetzelfde, heeft als het ware de tijd stilgezet. Daardoor kunnen islamitische samenlevingen zich onmogelijk ontwikkelen tot verlichte democratieën.

Breivik pleegde zijn massamoord in juli. De revoluties, die drie Arabische dictaturen ten val brachten, braken uit in januari. Hij had dus maanden de tijd om een visie te ontwikkelen op die gebeurtenissen, maar in zijn 'compendium' rept hij er niet over.

Die omwentelingen plaatsen vraagtekens bij zijn rotsvaste overtuigingen, die hem noopten het vuur te openen op nietsvermoedende sociaaldemocratische jongeren op het eilandje Utoya, volgens hem handlangers van de islamitische vijand. Die islamitische 'vijand' had het toen al maandenlang veel te druk met de toestanden in de eigen wereld, om te kunnen dromen over een heilige 'verovering van Europa'. De afloop van de Arabische revoluties is onzeker. Maar zelfs bij de somberste scenario's is er wel één ding glashelder geworden: de islamitische wereld is geen eenheidsworst, net als in Europa zijn er diverse stromingen binnen de publieke opinie, die elkaar fel beconcurreren en bestrijden.

Er bleek nog iets: ook de islamitische wereld gist van verandering. Nou was dat al veel eerder zichtbaar. Twee ontwikkelingen in de afgelopen decennia springen eruit: het gestegen kennispeil en het gedaalde geboortecijfer. Het hogere kennispeil komt deels op het conto van meer schoolopleiding, hoewel het effect daarvan niet moet worden overschat, want het onderwijs heeft vaak nog een bedroevend peil.

Belangrijker is waarschijnlijk de komst van satellietzenders geweest. Voorheen waren mensen aangewezen op zwaar gecensureerde en pathologisch liegende nationale media. Internationale Arabische satellietzenders verbreedden de horizon, ook voor analfabeten. Later kwam internet daarbij. Het tekent Breivik en de andere scribenten in zijn compendium dat ze die ontwikkelingen negeren. Nooit zoeken ze naar feiten die een barst zouden kunnen aanbrengen in hun hermetisch gesloten denksysteem.

Ze zijn schriftgeleerden, denken dat ze samenlevingen en culturen geheel kunnen verklaren vanuit een 'onveranderlijke' religie. In dat hele enorme compendium van Breivik zie, ruik, proef, voel of hoor je de moslimwereld niet. Het is muffe haatalgebra. Breivik lijkt nog nooit in de moslimwereld te zijn geweest, scribent Fjordman was daar wel. Maar ook in zijn bijdragen ontbreekt zelfs maar de kleinste persoonlijke anekdote.

De tweede ontwikkeling, de daling van het geboortecijfer, legt een bom onder het kerndogma van de 'Breivikianen', dat de islamitische wereld een 'demografische djihad' tegen Europa zou voeren. Want voor een 'heilige oorlog' van die soort zijn kinderen nodig, en die maken de moslims nog wel, maar minder dan vroeger, en onvoldoende om Europa te verdrinken onder een 'tsunami' van legale of illegale migranten.

Het betoog van Breivik en de zijnen is kraakhelder. Djihad is een goddelijke opdracht voor moslims. Het doel daarvan is de verbreiding van de islam. De islam heeft tweemaal geprobeerd om Europa te veroveren via een gewelddadige djihad. Beide pogingen mislukten. Moslimlegers veroverden in de achtste eeuw Spanje, maar verloren dat land weer aan de christenheid. Het laatste moslimrijk in Spanje, Granada, viel in 1492, het jaar waarin Columbus Amerika ontdekte.

In die tijd veroverden de Turken de Balkan. In 1683 lagen ze voor Wenen, maar lukte het niet die stad te veroveren. Kort voor de Eerste Wereldoorlog verloren de Turken hun laatste bezittingen op de Balkan, behalve Istanbul en het oosten van Thracië. Vrijwel de hele moslimwereld was toen in handen van Europese machten, die zo verstandig waren hun veroveringsoorlogen niet 'heilig' te noemen.

Op dit ogenblik beleven we, volgens het compendium van Breivik, de derde aanslag van de moslims op Europa. Militair zijn ze te zwak voor een ouderwetse veroveringsoorlog. Daarom pakken ze het nu slimmer aan, via massamigratie, gestimuleerd door corrupte EU-ambtenaren, die met de uitlevering van Europa aan de islam het grootste verraad uit de wereldgeschiedenis plegen. Gecombineerd met gezinshereniging en een hoog kindertal moet die massale immigratie een moslimmeerderheid creëren in Europa, met een tweederangstatus of zelfs slavernij voor de oorspronkelijke bewoners.

Dit scenario roept vragen op, die het compendium niet stelt en dus evenmin beantwoordt, hoewel het de lezers wel alvast aanspoort zich te bewapenen en schietlessen te volgen. Zo blijft onduidelijk wie deze demografische djihad organiseert. In Al-Kaidakringen hebben ze het wel eens over bijvoorbeeld de 'verovering van Frankrijk', maar de immigratie van moslims dateert van ver voor Al-Kaida en Bin Laden ligt op de bodem van de Indische Oceaan.

Vaststaat dat West- en Noord-Europa in de jaren zestig goedkope arbeidskrachten nodig hadden. De eerste gastarbeiders arriveerden begin jaren zestig. Ze kwamen uit het zuiden van Europa: Griekenland, Italië, Spanje en Portugal. Na hen volgden de eerste moslimmigranten, Turken en Marokkanen, vanaf de tweede helft van de jaren zestig.

Migratiegolven ontstaan bij verschil in welvaartspeil. Landen van herkomst hebben een overschot aan werkkracht. Immigratielanden hebben geld en middelen, maar missen voldoende arbeidskracht. Die situatie is de motor van massamigratie, die als verklaring geen weidse complottheorieën nodig heeft. De Zuid-Europese migranten hadden in de jaren zestig geen imperialistische bijbedoelingen, veel later de Oost-Europeanen evenmin. In dezelfde tijd waarin moslims massaal naar Europa trokken zochten geloofsgenoten hun geluk in de rijke Arabische Golfstaten, om geld te verdienen en niet om een heilige oorlog te voeren. In de eerste helft van de jaren tachtig werkten bijvoorbeeld miljoenen Egyptenaren in Irak, veel meer dan in Europa.

Breivik en de zijnen vragen zich geen moment af of de moslimmigratie niet dezelfde, zuiver materiële drijfveren zou kunnen hebben als de eerdere migratie van Zuid-Europeanen en de latere migratie van Oost-Europeanen, of die van Zuid-Amerikanen naar de VS. Voor hen zijn moslims puur theologisch denkende en handelende mensen, ook avonturiers die overzee slechts een beter bestaan willen opbouwen.

Stel dat er ooit toch een plan is geweest voor een demografische djihad, dan zou die uitgerekend nu op een ernstig probleem stuiten: de afname van het aantal moslimkinderen. Waar zal over een of twee generaties de moslimwereld de demografische soldaten nog vandaan moeten halen?

Een paar getallen. In Egypte krijgt een vrouw tegenwoordig gemiddeld nog drie kinderen, vroeger zes. Drie kinderen per vrouw betekent nog steeds een flinke bevolkingstoename, maar in andere moslimlanden, zoals Indonesië, Iran en Turkije, ligt het kindertal ergens bij twee, net genoeg om de bevolking op peil te houden.

Tunesische vrouwen baren zelfs minder kinderen dan hun Franse zusters, zelf ook al geen wereldkampioenen voortplanting. Het compendium verwijt de Europese autoriteiten dat ze bewust voorbehoedsmiddelen hebben verspreid, om Europa machteloos te maken tegen de demografische djihad. Maar wie heeft diezelfde voorbehoedsmiddelen eigenlijk naar de moslimwereld gestuurd?

Met de bestaande waanzinnige overbevolking in bijvoorbeeld Egypte of Java lijkt het nu nog wonderlijk, maar als de daling van het geboortecijfer doorzet zal ook de moslimwereld te maken krijgen met vergrijzing, die de emigratie naar Europa niet zal stimuleren. Ook het kindertal van moslimvrouwen in Europa is afgenomen, zodat ook de demografische djihad van binnenuit weinig kansrijk oogt.

Die demografische djihad was dus, hersenspinsel of niet, al verloren nog voordat Breivik zijn eerste schot op Utoya had gelost, dankzij stakende moslimmoeders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden