Moslim-ouder moet zijn kinderen helpen te kiezen voor Nederland

MUSTAFA AMHAOUCH EN PIETER HEERMA en TWEEDE KAMERLEDEN CDA

Zo'n driekwart van de Nederlanders maakt zich zorgen om de polarisatie tussen moslims en niet-moslims, blijkt uit onderzoek. Mensen komen te vaak met steeds hardere standpunten en woorden tegenover elkaar te staan. Dit kan niet goed aflopen. Hoe kunnen we het doorbreken? Hoe geven we burgerschap inhoud in de komende jaren, lerend van het verleden?

Een fundamentele stap hierbij is dat moslims in Nederland zelf onze rechtsstaat en democratie verdedigen. Niemand hoeft zijn emotionele verbondenheid met het land van zijn ouders of overgrootouders uit te gummen. Maar Nederlands burgerschap betekent wel dat je duidelijk en onomwonden kiest voor Nederland.

Het gaat niet alleen om attitude, maar bijvoorbeeld ook om allerlei keuzes bij de opvoeding. Meedoen en integreren zijn niet abstract en ongrijpbaar, maar juist heel praktisch. Bijvoorbeeld jongeren in de opvoeding het belang bijbrengen van een gemengde vriendengroep. Voorkomen dat jongeren van de derde generatie nog steeds vragen om een 'Turks' of 'Marokkaans' jeugdhonk. Als voetballer kiezen voor het Nederlands elftal zou toch een vanzelfsprekendheid moeten zijn voor de tweede en derde generatie. Als we de juiste richting op willen gaan, moeten minimaal de ouders van de huidige generatie hun kinderen stimuleren om echt te kiezen voor ons land.

Daarnaast moeten de taboes worden benoemd. Waarom wil bijvoorbeeld de tweede en zeker de derde generatie nog steeds in grote meerderheid in het land van herkomst worden begraven? Dat is misschien wel meer een uiting van waar je thuishoort dan de dubbele nationaliteit op zichzelf.

Een ander acuut vraagstuk is hoe de islam te beschermen tegen radicale of politieke invloeden die de democratie en rechtsstaat ondermijnen. De moslimgemeenschap zelf moet dit durven te benoemen, met belangenorganisaties voorop. Waar zijn en blijven de richtlijnen, convenanten en meldpunten? Een goed voorbeeld is het meldpunt radicalisering voor ouders vanuit het Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders.

Als onze jongeren radicaliseren, gebeurt dit vaak onder invloed van ronselaars. Ze worden gebrainwasht en geïndoctrineerd en komen op een gevaarlijk pad terecht. De directe omgeving weet vaak niet hoe ermee om te gaan.

Het is aan de islamitische gemeenschap, met daarin ieder zijn individuele verantwoordelijkheid, om aan de rem te trekken en de alarmbellen te laten afgaan bij pogingen tot radicalisering van personen of moskeeën. We kunnen en mogen absoluut geen begrip hebben voor degenen die het geloof misbruiken om grip te krijgen op jongeren om ze af te keren van onze democratische rechtstaat en te onttrekken uit de samenleving.

In Nederland zijn kerk en staat gescheiden. Dat is een groot goed om de godsdienstvrijheid mogelijk te maken en te borgen. Hierbij past ook geen inmenging vanuit het buitenland.

Na de escalatie volgend op de coup in Turkije heeft zich vanuit de Turkse gemeenschap nog geen zichtbaar leiderschap gemanifesteerd om de verbinding te zoeken. Misschien zijn er mensen die willen, maar niet durven onder de grote sociale druk. Dit is echter wel hard nodig, want anders wordt een nieuwe generatie kinderen hier de dupe van. De littekens van deze tijd en deze strijd zullen zij met zich meedragen.

Integratie en emancipatie kosten vele jaren, bloed, zweet en tranen. Dat is vaak twee keer zo hard je best doen om hetzelfde te bereiken. Een realiteit die alleen te veranderen is door actief te kiezen voor Nederland en vervolgens de uitdaging aan te gaan. Vooroordelen slechten door het tegendeel te bewijzen.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden