Moslim kan ik mezelf niet noemen

Aimane Chakiri zit makkelijk zo'n vijf uur achter elkaar te gamen. Roken en drinken doet hij niet, voetballen wel. Soms loopt z'n hoofd om, dan wil hij de wereld snappen.

Aimane Chakiri's vrienden noemen hem 'verkaasd'. Daarmee bedoelen ze dat je uit zijn gedrag en de manier waarop hij praat niet kunt opmaken dat hij 'buitenlands' is. Aimane kijkt ernstig, zoals hij het hele gesprek zal doen. Zorgvuldig kiest hij zijn woorden. "Een voorbeeld. Mijn moeder werkt bij een verzekeringsmaatschappij. Ze maakt daar schoon. Van school moesten we een paar dagen snuffelstage lopen, ik heb dat bij haar bedrijf gedaan. Na mijn stage vertelde mijn moeder de mensen dat ik haar zoon ben. De mensen reageerden verbaasd. Ze zeiden tegen mijn moeder dat ze dachten dat ik Nederlandse ouders had."

Aimane kon er wel om lachen. "Het is geloof ik toch een soort positieve feedback." Wat zijn moeder ervan vond, weet hij eigenlijk niet. Aimane is in Nederland geboren, zijn ouders in Marokko.

Hij zit in 4 havo, speelt in de verdediging van zijn voetbalteam vol vrienden, en is gek op games. "Ik speel wilde schietspellen zoals Call of Duty, Battle Field en Counterstrike, maar ik hou ook van role playing games zoals Walking Dead. Bij die spellen gaat het om het verhaal. Je speelt een personage en je moet steeds opnieuw keuzes moet maken: vertel je de waarheid? Stap je in de taxi? Het klinkt misschien raar, maar ik raak gehecht aan zo'n personage. Als er één dood gaat, kan dat echt emotioneel zijn: je hebt zoveel samen meegemaakt."

Zo kan het voorkomen dat Aimane een uur of vijf achter elkaar zit te gamen. "Maar ik heb gewoon mijn mobiel naast me liggen, hoor. Ik reageer wel als iemand bijvoorbeeld iets stuurt via Snapchat." Bovendien is het vaak een heel sociale bezigheid, verzekert hij. Veel spellen speelt Aimane op afstand met vrienden, via Skype becommentariëren ze elkaar. Met zijn ouders heeft hij afgesproken dat hij eerst zijn huiswerk maakt, en dan pas aan zijn games begint.

Met zijn vrienden - "Marokkanen, Nederlanders, en anderen" - spreekt hij ook in levenden lijve af. Dan gaan ze hangen in Hoog Catharijne, of socializen in een parkje. Soms gaan ze naar een huisfeestje, maar roken of drinken doet Aimane niet. "Ik ken heel leuke mensen die het wél doen. Ik heb daar geen oordeel over." Aimane leeft grotendeels volgens de regels van de islam. "Ik heb veel kennis over mijn geloof, ik geef geld aan de armen, ik doe mee aan het Offerfeest en de Ramadan. Maar 'moslim' kan ik mezelf niet noemen, want ik bid niet. Het zit niet in mijn ritme om vijf keer per dag met alles te stoppen om te gaan bidden. Ik probeer het, maar ik vergeet het steeds."

Zijn ouders sporen hem aan om vaker te bidden. Ze hebben gelijk, weet hij. "Mensen die niet geloven, kunnen het zich niet voorstellen hoe het is, ze denken dat je alleen maar verzen opzegt, en een beetje beweegt. Maar zo is het niet. Het is je connectie met God, met de wereld. Het is goed voor je."

Zijn gedachten lijken soms sneller te gaan dan zijn woorden. Dan stopt hij even, bijna geïrriteerd over zichzelf, en vraagt zich hardop af: 'Hoe zeg je dat?' Niet dat hij het Nederlands niet beheerst, integendeel, maar hij wil er zeker van zijn dat zijn boodschap overkomt. "Het is gecompliceerd in mij. Ik heb toegang tot zo veel kennis. De wetenschap spreekt de religie soms tegen, en andersom. Ik moet toegeven dat ik het soms ook eng vind om over na te denken. Wat nou als het waar is, dat je voor eeuwig moet branden in een vuur heter dan het heetste op aarde?" Hij denkt er zoveel over na dat hij er soms doodmoe van wordt, als na een lange dag op school.

Als het onderwerp IS ter sprake komt, glimlacht hij even. "Ik dacht al dat je erover zou beginnen. Ik hoopte het ook." Hij recht zijn rug, spert zijn ogen nog iets wijder open. "Ik wil heel graag iets duidelijk maken aan de mensen: dit is niet de islam." Na de aanslagen in Parijs ging Aimane langs bij imams van drie moskeeën in de buurt. "Ik moest voor mezelf uitzoeken of dit echt veroorzaakt was door iets wat mijn religie voorschreef." Zijn conclusie: "De islam is niet gevaarlijk, het gaat erom hoe je hem interpreteert. Het ligt niet aan de religie, maar aan de individuen."

Hij hoopt maar dat mensen dat inzien. "Ik ben bang dat dit soort gebeurtenissen mijn leven veranderen. De PVV stijgt in de peilingen, op internet schrijven mensen dat alle moslims terroristen zijn. Ik maak me zorgen." Daarom heeft hij een eigen 'kerstboodschap': "De meeste moslims zijn mensen zoals ik. Heel normaal."

Stan Loman

Over de maatschappij: 'Bij mij in Almelo zit al heel lang een asielcentrum. Sommige mensen zijn ertegen. Ik niet.'

Geranne Tuyp

Over religie: 'In Volendam is iedereen katholiek. Als ik bij mijn oma eet, zeggen we het weesgegroetje. En als ik ga slapen, bid ik ook altijd.'

Rune Roseboom

Over ambities: 'Ik weet alleen dat ik na school naar Duitsland wil. Eerst wil ik au pair worden om geld te verdienen en Duits te leren.'

Duraa Boahene

Over de maatschappij: 'Ik weet dat discriminatie bestaat. Persoonlijk heb ik er geen last van, gelukkig.'

portret Aimane Chakiri

Aimane Chakiri

Geboren: 3 april 2000

Woont in: Utrecht

School: 4 havo, Gerrit Rietveld College

Heeft: twee broertjes van 11 en 9

Bijbaan: nog niet

Zakgeld/kleedgeld: ongeveer 30 euro per maand, hij koopt meestal kleren met zijn moeder

Boek: 'Game of Thrones', deel 1 en 2

Film: 'Golden Compass', 'The Transporter'

Artiest: acteur uit 'The Transporter', Jason Statham

Beroep ouders: vader is magazijnbeheerder bij de reclassering, moeder schoonmaker

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden