Moralistische hommage aan funkhelden

DANS

Funkish Ish Dance Collective ***

"Sluit maar aan, mensen, bij de Soultrain!" De oproep van Abdelhadi Baaddi, dj/human beatboxer en host/concertleider in 'Funkish', is niet aan dovemansoren gericht. Een flink deel van het enthousiaste publiek stormt het toneel op en sluit aan bij de locomotief van swingende lichamen, dwars over het toneel richting de foyer waar het feestje nog wel even doorgaat.

Zo maken de toeschouwers hun eigen uitsmijter en kan theatergroep Ish laten zien waar het goed in is: een opzwepende mix van streetdance en urban muziekstijlen die het publiek uitdaagt en, soms letterlijk dus, met flair het theaterpluche uit jaagt.

De swingende mensenlocomotief was vast onderdeel van het muziekprogramma 'Soultrain', dat van 1971 tot 2006 op de Amerikaanse televisie podium bood aan 'zwarte' muziek- en dans: rhythm-'n-blues en de daaruit voortkomende subgenres soul en funk, uiteindelijk hiphop. Het programma heeft alles betekend voor de emancipatie van de zwarte muziek en maakte iconen van musici als James Brown en Stevie Wonder die op hun beurt het pad effenden voor supersterren als Michael Jackson en hedendaagse hiphophelden Jay Z, Drake, Kanye West.

'Funkish', als hommage aan het programma en de papa-funkhelden van weleer, is opgezet als dansconcert en voelt daardoor onevenwichtig. Op een verhoging, die tevens dienstdoet als lichtorgel en multimediascherm, wordt muziek gemaakt: twee dj's, een zanger/host, een toetsenist en cellist houden de motor op stoom. Ze scratchen, jammen en beatboxen bekende funk- en soulsongs tot een feest der herkenning, en maken er ook iets eigens van. Vooral Jörg Brinkmann tovert een verrassende cross-over uit zijn cello tot iets wat bijna aan zigeunermuziek doet denken.

De dansen zijn opgezet als showstoppers, maar blijven achter bij al die muzikale inventiviteit die van boven en van achter de dansers de zaal in stuift. De pionierende geest van 'Soultrain', waar streetdancestijlen zo'n beetje werden uitgevonden door improvisaties van een vaste dansgroep, wordt documentair uitgelegd in plaats van theatraal of choreografisch verdicht. Hoe inventief de pratende hoofden op de beeldschermen ook worden gemixt en 'gemorpht' in live dj-actie, het is een beetje school-tv. Zo hinkstapspringen we door de muzikale geschiedenis - hoe mainstream hiphop z'n roots heeft liggen in funk. En dan vliegt 'Funkish' uit de bocht als James Brown vanuit het niets wordt gekoppeld aan Martin Luther King en black power. 'Funkish' krijgt een moralistisch toontje: in muziek en dans zijn mensen één. Het is een waar, maar ook vet doorregen cliché dat afbreuk doet aan dit verder vermakelijke 'Eert uw helden'-feestje.

foto studio breed

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden