Mooie vondst maakt ’Op hoop van zegen’ nog niet spannend

(\N) Beeld
(\N)

Een verleidelijke jonge vrouw: strakke taille, opzichtige borsten en een glimmende jurk met een uitdagende heuppartij. Dat is: ’De Hoop’, althans, deze vrouw staat in de musical symbool voor het schip ’De Hoop’ van rederij Bos. Allesbehalve mooi en aantrekkelijk overigens, dat echte schip, want ze is zo lek als een mandje en heet in de volksmond ’De drijvende doodskist’.

Maar verleidelijk is ze wel. Voor reder Bos omdat een goede visvangst met De Hoop zijn bedrijf uit de financiële problemen kan helpen, en voor veel vissers omdat meevaren werk betekent. Een mooie vondst van bewerkers Allard Blom en Paul van Ewijk (die ook de regie deed) om dit schip te personifiëren. Helaas wordt het idee te weinig effectief uitgebuit (ze blijft een symbool en meer niet) en is het bovendien maar een van de weinige bijzondere toevoegingen aan het successtuk dat al talloze keren is opgevoerd en verfilmd.

De musical is af en toe groots, met metershoge Hollandse wolkenluchten op het achterdoek, met opjagende muziekklanken en meerstemmige koorcomposities. Maar echt imposant en meeslepend is de voorstelling niet. Dat zou ook niet bij het aardse, naturalistische origineel van Heijermans uit 1900 passen. Maar aards, puur, benauwend en daardoor aangrijpend is het ook niet. Deze versie is vlees noch vis. Het is keurig, een beetje traag, heeft eendimensionale dialogen, de muziek (van Tom Bakker) is te veel van hetzelfde, de liedteksten herhalen te vaak wat er al in scènes is verteld, en hoewel er wat minimale dramalijntjes zijn uitgebouwd, wordt het niet spannend. Bovendien zingen niet alle acteurs even goed.

Vier hoofdrolspelers overtuigen gelukkig wel met hun stemmen: Charly Luske (Geert, verloofde van Jo en zoon van Kniertje) zingt ruig swingend maar ook mooi ijl hoog vlak voor zijn schip vergaat, Ben Cramer (Reder Bos) laat vooral kracht horen, Hilke Bierman is sterk en warm als Jo, en het is met name Ellen Pieters (Kniertje) die in de laatste scènes drama en gevoel brengt. Pieters gooit haar hele ziel en zaligheid in de rol. Haar Kniertje wordt nergens sentimenteel: we voelen haar pure radeloosheid, haar schuldgevoel omdat ze haar tegenstribbelende zoon Barend de zee op heeft gejaagd, en haar – ondanks alles – volhardende geloof in God. Langzaam dringt tot haar door dat ze ook haar laatste twee zonen aan de zee en de visserij heeft verloren. De vis wordt – zeker door Knier – duur betaald.

’Op hoop van zegen, de musical’ – naar het toneelstuk van Herman Heijermans, De Graaf & Cornelissen Producties, tournee t/m 25 april 2009. www.ruuddegraaf.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden