Mooi koel, die wolkenluchten

Ik zoek ze meteen op: de geboortedata van mijn kinderen (check), 1 januari 2000 (check), 11 september 2001 (check)

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

"We moeten alles fotograferen", zegt het ene meisje. "Waarom?", zegt het andere meisje. "Weet ik niet". "Hoort deze tekst bij die wolken?" "Nee, bij die cijfers." Scholieren, ze lijken een beetje verdwaald. Ik ben in fotomuseum FOAM in Amsterdam, bij werk van fotograaf en beeldend kunstenaar Anne de Vries (1977). Het is ook niet eenvoudig want je moet steeds lezen en opnieuw kijken om te weten wat je nou precies ziet. In het midden van de ruimte hangt een glasscherm waarop haarscherpe stukjes Hollandse wolkenlucht steeds over elkaar heen schuiven. Mooi koel. Over een muur hangt ook een groot doek met van verre een vaag patroon, van dichtbij blijken het reeksen cijfers te zijn, of preciezer: data. Wat zien we hier? Volgens het tekstje is het een kalender die alle dagen van 'The age of Aquarius' weergeeft: een periode van 2150 jaar, begonnen op 4 februari 1962 en doorlopend tot in het jaar 4114. De vinylprint - want dat is het - is 42 meter lang en dus eigenlijk nooit in zijn geheel tentoon te stellen. Zo lang en abstract zijn 2150 jaar dus. Ik ben meteen geneigd om data op te zoeken: de geboortedata van mijn kinderen (check), 1 januari 2000 (check), 11 september 2001 (check) ...

Ik las over De Vries op de site van FOAM. Hij is gefascineerd door digitale technologieën en hoe die de manier waarop we de werkelijkheid waarnemen beïnvloeden. Hij mixt technieken en gebruikt bestaande beelden opnieuw. Zo fotografeerde hij een bestaande foto van arbeiders in een mijn in Congo, waar grondstoffen voor mobieltjes worden gedolven, opnieuw, maar dan onder water - waardoor het gestold glas lijkt. Enkele mijnwerkers licht hij eruit door ze scherp te stellen op de schermen van de mobieltjes die hij op de foto plakte.

In een andere zaal liggen kleurige, grillige sculpturen op de grond, dichterbij is te zien dat ze zijn bekleed met foto's van massa's mensen, massademonstraties lees ik. Ook hier hangt een scherm, met een video van mensenmassa's die een dance-evenement bezoeken, met de dj als een minuscule god op zijn troon in de verte. Als er ook nog iets met teksten van filosoof Gilles Deleuze aan de hand blijkt te zijn, besluit ik naar boven te gaan.

Daar is die andere expo, van de contactafdrukken van wereldberoemde foto's van het eveneens wereldberoemde fotopersagentschap Magnum, vanaf de jaren veertig tot en met nu. Ik sta meteen stil bij zo'n beetje de beroemdste foto's: die van Robert Capa van de geallieerde landing op de stranden van Normandië, D-Day. Erbij het verhaal hoe hij ze maakte, hoe hij bijna zijn leven verloor en hoe bijna alle opnames bij de ontwikkeling mislukten. Heroïsch.

Het zijn de originele afdrukken, het is alsof je de geschiedenis kunt aanraken, het verleden lijkt hier dichterbij dan het glimmend glanzende heden in de werken van De Vries.

Naar FOAM

FOAM, Keizersgracht 609, elke dag open, verschillende openingstijden. Zie www.foam.org. Anne de Vries is nog te zien tot en met 1 november, de Magnum Contactsheets - met onder meer de portretten van Che Guevarra en Margaret Thatcher, beelden van de oorlog in Tsjetsjenië, van de Praagse lente tot en met 9 december.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden