Mona van CNN

Mijn opa schakelde op die gure novemberavond in 1963 nog maar eens een tandje hoger op de draaischijf van de bakelieten radio. Oma's verjaardag viel stil door de dood van John F. Kennedy. Op het enige net dat we hadden de zwart-witbeelden van de aanslag in Dallas. Wel honderden keren vertraagd herhaald. Als jongetje van tien was je nog gevrijwaard van overspannen, elektronische media.

Ton Lankreijer

Nova moest natuurlijk ook wat met de dood van JFK jr. De mediahype rond de kruising tussen John Travolta en Richard Gere was zelfs de opening van de achtergrondrubriek. Een regelrechte parodie op 'Glamourland', met huilerige trompetjes en piepende Amerikaanse dametjes. John was geen Hulk, ook niet sexy, maar een klein, lief jongetje, vond mevrouw Roberta Enschede. En dat zei ze als Amerikaanse, als moeder en als idealist. Een prima kandidaat voor de rubriek 'Mona bij CNN'. Terwijl ze toch echt de voorzitter is van de Nederlandse afdeling van de Democratische Partij.

Met verbijstering keek ik vervolgens naar mevrouw Schneider, de Amerikaanse ambassadeur in Nederland, die een heuse persconferentie gaf. Daar kwamen ook nog journalisten op af, onder wie een vertegenwoordiger van Nova. Wat een geschenk uit de hemel, dat neergestorte vliegtuigje, midden in de komkommertijd.

Na de reportage werd er opvallend veel tijd ingeruimd voor onze eigen, nationale, bebaarde Hulk. Het vaste ingrediënt in iedere Amerikaanse, roze gelatinepudding: Maarten van Rossem. Ik krijg altijd overal jeuk van die man, maar dit keer stal hij mijn hart. Zelfs presentatrice Margriet Vroomans raakte van haar à propos, terwijl ze toch veel minder tuttig en statisch is dan haar voorgangster, Maartje van Weegen.

Op het ritme van een wuivende graftak orakelde Van Rossem erop los. Hoezo gerouw? Gezeurkous zult u bedoelen. De Amerikaanse media verlagen zich tot extreem sentimentalisme en oppervlakkig meesnikken. JFK jr. als gemythologiseerd icoon, net als zijn vader. Volgens Van Rossem lopen de levensscenario's van vader en zoon parallel. Een vroege tragische dood verhoogt de mythevorming.

Vroomans stribbelde toch nog even tegen. Tien jaar geleden sprak John een congres van de Democratische Partij toe en een minutenlange ovatie viel hem ten deel. Ach, sputterde Van Rossem, als je er tip-top uitziet voor de camera kom je een heel eind. De politieke betekenis van de Kennedy's wordt zwaar overschat. JFK sr. deed meer kwaad dan goed, aldus Van Rossem. Hij hoort thuis in het rijtje Elvis Presley en Marilyn Monroe. Gewoon een waardeloze president.

De meest waardevolle kritische noot in het betoog van de Amerikakenner was de dubieuze rol van de serieuze pers tijdens dit soort nationale rampen. 'Ook die raakt in de greep van de geestelijke defecten van de roddelpers', aldus Van Rossem. Even gemakkelijk glijden kwaliteitskranten en gerespecteerde actualiteitenrubrieken af naar het niveau van sentimentele impressies en abjecte nonsens.

In het rijtje van vaste voorspelbare tv-Clavans hoort Van Rossem zeker thuis. Maar deze week was hij goed op dreef. Als de redactie van Nova en de overige zichzelf respecterende media goed naar hem luisteren kunnen ze profiteren van zijn analyses. Mits ze de hand in eigen boezem durven te steken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden