Moeten we de teelt van softdrugs legaliseren?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Jongens waren we, schooljongens in gebreide truien. We droomden van onbereikbare meisjes, schreven hopeloze poëzie, bakten er weinig van op school - maar blowen konden we als de besten. De stuff kochten we dan bij shabby mannetjes in afbraakpandjes, waar beroepsblowers glazig voor zich uitstaarden in een decor van afgesjacherde Perzische tapijtjes en druipkaarsen.

Dat die handel in softdrugs voor geen cent deugde, wilden we natuurlijk niet weten. Al hijsend aan onze joints vertelden we elkaar vooral dat de échte crimineel van deze wereld Heineken heette. Want maakt drank niet meer kapot dan zo'n stickie?

Dertig jaar later zijn die afbraakpandjes verdwenen en telt bijna iedere gemeente coffeeshops; de verkoop van softdrugs is niet meer strafbaar. Het zijn keurige winkeltjes zo op het oog, soms zelfs paleisjes, met een portier voor de deur en een parkeervoorziening. De clientèle bestaat al lang niet meer uit puisterige scholieren op wrakke fietsjes.

Zolang die coffeeshops zich houden aan de regels van het gedoogbeleid, een dappere poging om de drughandel te 'decriminaliseren', is er geen vuiltje aan de lucht, heet het.

Inmiddels weten we beter. Als ergens criminelen hebben toegeslagen, dan is het in de softdrugsbusiness. Zij profiteerden optimaal van het feit dat grootschalige productie en handel van softdrugs wél strafbaar bleef.

Juristen fulmineren al jarenlang over 'deze Haagse hypocrisie' van aan de voordeur verkopen en aan de achterdeur vervolgen. Kritiek waarvoor rechters gevoelig lijken. Zij leggen producenten van hennep steeds minder enthousiast straffen op.

Gemeenten zijn het ook beu. De zorgen over drugsrunners en straathandel hebben daar al lang plaats gemaakt voor zorgen over de onderwereld die de bovenwereld infiltreert, met drugsgeld. Politiek Den Haag wordt halsstarrigheid verweten, want ieder pleidooi om de teelt te legaliseren of te reguleren valt daar op dorre bodem.

Sommige steden, zoals Eindhoven, Rotterdam en Heerlen, werken aan plannen voor eigen teelt, om de criminelen de pas af te snijden. Maar Den Haag voelt niks voor welk experiment dan ook en wijst op internationale afspraken.

"Het gedoogbeleid is failliet", concludeerde ook de kersverse burgemeester van Maastricht, Annemarie Penn-te Strake afgelopen week. Zij wil dat coffeeshops zelf cannabis kunnen kweken voor hun klanten. De coffeeshop zouden dan 'cannabis social clubs' worden, een aanpak die ook in Spanje wordt beproefd.

"De achterdeur moet dicht, en we moeten alle criminaliteit aanpakken", aldus de burgemeester. Want dat er altijd vraag naar softdrugs zal zijn, daarvan is ook zij overtuigd. Het is bijvoorbeeld niet voor niets dat enkele Amerikaanse staten de laatste jaren overgingen tot volledige legalisering van de wietproductie.

Vandaar mijn vraag: moeten we de productie van softdrugs legaliseren?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden