Moeten ouders zeuren om Bruintje de logeerbeer?

Een vierjarig meisje komt verdrietig uit school. Ze kreeg Bruintje de logeerbeer alweer niet mee. Moeten haar ouders bij juf aan de bel trekken?

Wat er precies zo leuk is aan Bruintje, dat ontgaat een ouderpaar. Maar hun dochter (4) is in de ban van de logeerbeer, die elke donderdag met één kind uit de klas mee mag.

Tot nog toe bracht Bruintje het weekend door bij Jelle, Kasper, Rohan, Sara, Lizanne, Daisy en vele andere klasgenootjes. Maar nog nooit bij het kleutermeisje van deze ouders. Zij steekt telkens haar vingertje op, maar verlaat met lege handen het lokaal.

„Pap, mam”, zegt ze ernstig op een dag. „Kunnen jullie vragen of ik op de lijst sta? Weet de juf wel dat de beer nog nooit bij mij is geweest?” Haar ouders twijfelen: moeten ze de juf, die 35 kinderen onder haar vleugels heeft, met zo’n muizenisje lastig vallen? Is dat niet hyper, drammerig en overdreven?

Welnee, zegt orthopedagoog en hoogleraar spraakpathologie Sieneke Goorhuis-Brouwer. „Als een kind zich dit zo aantrekt, dan moet je dat toch met de leerkracht bespreken?” Zij adviseert deze ouders gewoon een open vraag te stellen aan de juf: ’Wat is het beleid omtrent Bruintje?’ Daar kunnen ze desgewenst aan toevoegen: „Onze dochter zou ’m ook heel graag een keer mee hebben. Ze heeft het gevoel dat ze wordt overgeslagen.”

Zo, daarmee is de beerkwestie zo’n beetje opgelost, vindt Goorhuis-Brouwer. Juf vertelt hoe ze de logeerbeurten verdeelt, de ouders verklaren haar aanpak op hun beurt aan hun dochter.

Maar onder de zaak-Bruintje sluimert nog een ander, hardnekkiger probleem: „Ik proef een aarzeling bij deze ouders, over wat ze wel en niet met de juf kunnen bespreken. Ze ervaren blijkbaar een drempel.”

Nou zijn er natuurlijk verwende, te assertieve ouders die zich over elk wissewasje beklagen op school. Maar volgens de hoogleraar komt het omgekeerde ook vaak voor: ouders die de leerkracht niet durven aanspreken, omdat ze niet als lastig te boek willen staan. Straks krijgt hun kind dat op z’n brood.

Ook Peter de Vries, die werkt bij onderwijsadviesbureau CPS en auteur is van het boek ’Mijn kind op school’, denkt dat vele ouders schroom voelen in de communicatie met school. Ten onrechte, vindt hij. „Jij hebt als ouder de verantwoordelijkheid voor je kind, dús zeur je niet.”

Dat ouders toch een barrière ervaren, ligt volgens hem aan het feit dat de school en het gezin in Nederland gesloten circuits vormen. „Ouders en leerkrachten werken niet vanuit een gezamenlijk gevoelde verantwoordelijkheid.”

Daar komt nog een praktisch probleem bij, aldus Goorhuis-Brouwer. Op de gemiddelde school – met volle klassen en drukke, werkende ouders – is er te weinig tijd voor informeel contact.

Op basisschool ’t Broekhoes in het Drentse dorp Balinge is die tijd er wel, zegt kleuterjuf Tineke Bussemaker. „Wij zeggen tegen ouders altijd: kom alsjeblieft met al je vragen.” Voor haar collega-leerkracht heeft ze ook een tip: „Hang een lijstje op met de logeerbeurten van Bruintje.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden