Moet oudere solliciteren? Niemand neemt je aan!

Ouderen moeten langer doorwerken, vindt de overheid. Anders worden de vergrijzing onbetaalbaar. Trouw belicht in een serie de positie van ouderen op de arbeidsmarkt. Aflevering 4: Te oud.

door Mariken Smit

DEN HAAG - ,,Niet gesolliciteerd'', vulde Jopie van Vliet (58) op een gegeven moment maar eerlijk in op haar werkbriefjes van het arbeidsbureau. ,,Solliciteren had toch geen zin. Geen enkel bedrijf reageerde. Ik werd nooit uitgenodigd voor een gesprek.''

Het was een harde klap voor Van Vliet, die jarenlang een leidinggevende functie vervulde bij Vroom en Dreesman. ,,Ik had verwacht dat ik met mijn ervaring en capaciteiten makkelijk weer een baan zou vinden. Dat viel dus tegen.''

De reden? ,,Niemand heeft het hardop gezegd, maar het had met mijn leeftijd te maken. Eén keer ben ik op gesprek geweest bij een bedrijf omdat ik mijn leeftijd niet in mijn brief had gezet. Ik zag meteen dat het niet goed zat. Ze hadden een jonger iemand verwacht. Ze vroegen ook waarom ik niet had vermeld hoe oud ik was. 'Vergeten' zei ik. De sollicitatie is op niets uitgelopen.''

Van Vliet zit nu in de WW en krijgt een aanvulling van V en D, waar ze wegens een reorganisatie in 1997 werd ontslagen. ,,Ik vind het moeilijk om in de WW te zitten, ook al heb ik me er inmiddels bij neergelegd. Ik leef op kosten van de gemeenschap en daar ben ik op tegen.''

De Haagse heeft bijna haar hele leven gewerkt, ook toen ze jonge kinderen had. ,,Ik was de eerste vrouwelijke technisch tekenaar bij de PTT'', zegt ze trots. ,,Helaas moest ik in 1964 weg toen ik zwanger was. Ze wilden geen rondjes zagen uit tekentafels voor mijn buik.'' Ze lacht. ,,Ook mijn man vond dat ik thuis moest zitten. Toen ben ik een paar jaar met hem gaan varen. Hij was stuurman op de grote vaart.''

Daarna begon het te kriebelen. ,,Ik heb toen als chauffeur bij V en D gesolliciteerd, vlak daarvoor had ik mijn groot rijbewijs gehaald.'' Een vrouwelijke chauffeur ging V en D wat ver, dus kon ze aan de slag als magazijnbediende.

Ze klom op tot coördinator inkomende goederenstroom bij het warenhuis. ,,Dat heb ik twaalf jaar gedaan, tot de reorganisatie. In het magazijn in Den Haag gaf ik leiding aan 40 mensen. In de sinterklaasdrukte waren dat er meer.''

Van Vliet was behoorlijk feministisch. ,,Ik heb geknokt voor een leidinggevende functie. Vrouwen kwamen er amper tussen. Daarom ben ik ook in de ondernemingsraad gegaan.''

In 1997 besloot V en D het magazijn te moderniseren en naar Utrecht te verplaatsen. ,,Dat zou 110 banen kosten. Ze boden me een afkoopsom aan als ik zou vertrekken. Dat heb ik geweigerd. Ik eiste een baan, geen geld. Ik kon in een lagere functie aan de slag. Maar ik wilde een leidinggevende functie.''

Uiteindelijk zei mijn advocaat: ,,Neem die regeling nou. Ik zou WW krijgen en een aanvulling tot mijn 59ste. Voor daarna had V en D tot mijn 65ste een lijfrente afgesloten.'' Ook de vakbond adviseerde me de regeling aan te nemen. ,,Zij zeiden: denk niet dat je nog een andere baan krijgt.''

De vakbond kreeg gelijk. ,,Van het arbeidsbureau hoorde ik 1,5 jaar niets. Eigen sollicitaties liepen op niets uit.'' Van Vliet gedecideerd: ,,Toen heb ik mijn eigen weg gezocht. Ik ben vrijwilligerswerk gaan doen voor de FNV. Ik adviseer ouderen en uitkeringsgerechtigden. Verder zit ik in het bestuur van een huurdersvereniging. In totaal ben ik daar zo'n 30 uur per week mee bezig.''

Over het plan van het kabinet om de sollicitatieplicht voor 57-plussers weer in te voeren, is ze heel kort: ,,Bedrijven verdommen het om ouderen aan te nemen. Zorg eerst maar eens datdat verandert en dat ouderen er niet als eerste uitvliegen.''

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden