Opinie

Moet Nederland de Palestijnse staat gaan erkennen?

Demonstratie in België tegen de erkenning van Palestina. Beeld BELGA

Geweld mag nooit beloond worden. Achter dit heldere uitgangspunt zit niet alleen een idee over rechtvaardigheid, maar ook een nogal praktisch motief. Wie een bommetje met een bom beantwoordt, merkt al snel dat de zaak onbeheersbaar wordt.

Het argument klinkt niet alleen bij ontvoeringszaken met losgeld als eis, maar ook bij de kwestie van de erkenning van de staat Palestina. Voor tegenstanders is het geweldsargument een barrière om de Palestijnse staat te erkennen. Pas wanneer Palestijnen zouden afzien van geweld, zou er nog eens over gedacht kunnen worden.

Stille hoop
Naarmate het Israëlisch-Palestijnse conflict ontaardt in een uitzichtloze, immer gewelddadige strijd, komen steeds meer landen terug op hun eerdere besluit de Palestijnse staat niet te erkennen, of in ieder geval voorlopig niet. De stille hoop achter het erkennen onder voorwaarden was natuurlijk dat die eraan zou bijdragen dat de verhouding tussen de Palestijnse Autoriteit en Israël wat beter zou worden, bijvoorbeeld doordat ze in ieder geval elkaars bestaansrecht zouden respecteren. Maar nu daar geen sprankje hoop op is, leidt dat tot een opnieuw overwegen.

Bezwaar van erkenning kan zijn dat Israël in toorn kan ontsteken, wat in zo'n explosieve situaties natuurlijk nooit zo wenselijk is. Die toorn zou kunnen ontstaan omdat Hamas, die Gaza controleert, nog altijd officieel uit is op de vernietiging van de staat Israël. Ook vreest Israël dat Palestina naar het Internationaal Strafhof zal stappen, om Israëliërs voor het gerecht te dagen, of dat de Palestijnen na erkenning een beroep doen op de territoriale afspraken van 1967 en 1993, waarmee meteen de grond onder de voeten van de Joodse kolonisten verdwenen is. Er is veel optimisme nodig om dit als bijdrage aan de vrede te zien.

Golfje
Toch klinkt in Europa de roep om erkenning steeds luider, met als argument dat onderhandelingen het enige antwoord op geweld kunnen zijn. De partijen moeten samen aan tafel. En dat kan alleen wanneer ze een gelijke status hebben.

Vandaar dat er een golfje is richting erkenning. Zweden sprak zich er in oktober positief over uit, Frankrijk deze week, Engeland, Ierland en Spanje lijken ook zover. Het Vaticaan zegt overigens al jaren dat alleen een twee-statenoplossing werkt. Het merendeel van de VN-landen erkent de staat Palestina.

Nederland is wat dat betreft allesbehalve een voorloper, eerder een aarzelende middenmoter. Angst voor toename van geweld, angst voor slechte betrekkingen met Israël en gewetensnood over het belonen van geweld hebben tot nu toe erkenning van Palestina tegengehouden. Maar met Hollandse nuchterheid kan net zo goed vastgesteld worden dat het nooit erger kan worden dan het nu is. Daarmee biedt iedere verandering al gauw een kans op enige verbetering.

Vandaar mijn vraag: wordt het tijd dat Nederland de Palestijnse staat gaat erkennen?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag in de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden