Moet het geklaag over windmolens nu maar stoppen?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Wie had dat gedacht: duurzame energie begint al zo succesvol te worden, dat er flink aan te verdienen valt. Een boer die op zijn land een windmolen plaatst, houdt daar per jaar 80.000 euro aan over. Goed, hij moet er eerst bijna een miljoen euro eigen geld in steken om de molen te kunnen bouwen. Maar dan kan hij leven van de wind.

Na al het geweeklaag dat het maar niet opschiet met die o zo noodzakelijke omslag naar meer duurzame energie, is er dus eindelijk een belangrijk kantelpunt. Windenergie wordt snel rendabel en er zijn genoeg privé-investeerders die deze schone energie willen produceren. Wat kan ieder zich nog beter wensen, in een tijd dat fossiele brandstof bijna onbetaalbaar is geworden? Beurscommentator Hans de Geus wees er deze week op de opiniepagina op hoe urgent het is dat het kantelpunt er snel komt. Hij vergeleek het met de Gouden Eeuw. "Ook toen liep de economie vast door onvoldoende aanvoer van brandstof, de bossen waren gekapt, de turf was op. Het leverde ruim een eeuw stagnatie op", waarschuwde De Geus.

Het financiële succes van de windmolenparken had breaking news in het Journaal kunnen zijn. Maar zo werkt het niet. Opvallend is hoeveel chagrijn het benoemen van die 80.000 euro losmaakt. Zo gevoelig ligt blijkbaar de omslag en zo weinig draagvlak is er nog voor windenergie en de grote molenparken die ervoor nodig zijn.

De reacties waren louter negatief. De boeren krijgen het verwijt dat het niet hoort dat zij goed verdienen aan windenergie. 'En maar klagen', klonk het op internet. Een interessant verwijt. Zijn duurzame vormen van energie alleen maar geloofwaardig als ze voortkomen uit idealisme, en prettig kleinschalig blijven?

De gevoeligheid ligt er natuurlijk in dat windmolens nog steeds zo lelijk worden gevonden. De omwonenden van het megawindmolenpark in Drenthe zijn hun vrije uitzicht over de Veenkoloniën kwijt. Zij zien het lege landschap waar zij van houden veranderen: er staan straks meer dan honderd hightech masten in, dicht bij elkaar. "Ik ben niet tegen windenergie, maar dit is een monsterlijk plan", zegt een lid van het actiecomité Platform Storm. Omwonenden klagen ook dat de overheid de plannen er doordrukt, zonder draagvlak.

Esthetiek en draagvlak - dat zijn de echte hoofdbrekers in deze discussie. De Groningse hoogleraar Gert de Roo is tot nu toe de enige die windmolens niet per se lelijk vindt. "Het landschap verandert altijd", redeneert hij. "We zijn ook gewend geraakt aan de elektrische draden die door het landschap lopen". Hij hekelt de antistemming over windenergie, en vindt dat de overheid met bouwplannen soms vooruit moet lopen op acceptatie die er later vanzelf komt. Maar het lijkt of verder niemand de windmolenparken durft te prijzen. Zelfs niet vanuit de groene hoek.

Vandaar mijn vraag: Hoe zwaar wegen de esthetische bezwaren nog? Of moet het geklaag over de windmolens nu maar stoppen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden