Moeder met een betaalde baan? Dag hecht gezin!

Het ’werk- en informatieblad van de protestantse vrouwenorganisatie’ In Gesprek heeft Heleen Koekoek-Dethmers een column onder de wonderlijke naam ’Achterklap’. Wie in een tijdschrift schrijft dat als doelstelling heeft vrouwen ’te stimuleren, te adviseren en toe te rusten’ zou er wellicht goed aan doen moeders met een betaalde baan iets milder tegemoet te treden.

Haalt Koekoek-Dethmers haar neus al op voor een vrouw die betaald ging werken toen haar kinderen bijna van de basisschool waren, ronduit vilein wordt ze over een vrouwelijke professor met wie ze een interview las in haar ochtendblad.

De dame in kwestie was („meen ik”, schrijft Koekoek-Dethemers) ’professor geworden in de sociale ontwikkelingen’. „Over sociale ontwikkelingen/liefde moet je niet schrijven, dat moet je dóen”, haalt de columniste uit, die, terwijl ze haar artikel schrijf „de adrenaline voelt stijgen”.

De professor in kwestie had het bestaan voor haar gezin ’een perfecte hulp in de huishouding’ te vinden. Ze had gehoopt later van haar kleinkinderen te kunnen genieten, maar haar kroost zag af van nageslacht. „Zo mevrouwtje, dacht ik, daar heb je je dan maar mooi op verkeken”, sneert Koekoek-Drenth.

Nee, dan de schrijfster in kwestie. „Ik ben altijd een doe-het-zelver geweest wat het gezin betreft. Over bergen en door dalen. En wanneer ik nu naar ons nageslacht kijk, zijn wij zo rijk door God gezegend. Wij zijn hecht!”

Gelukkig gaf Koekoek-Drenths moeder al het goede voorbeeld. Slechts één keer in haar leven was haar moeder niet thuis geweest. De columiste herinnert het zich nog levendig. Prompt wilde de kleine Heleen niet meer eten. „Het was 28 augustus, de geboortedag van ons jongste zusje.”

In het Nieuw Israelitisch Weekblad stelt hoofdredacteur Esther Voet de Moppenscheurkalender 2011 aan de kaak. Zij spitte de dagkalender, de zevende in een reeks, te koop van V & D tot Bol.com, door op antisemitische en racistische grappen en vond een heel aantal buitengewoon onsmakelijke in de trant van: ’Waarom is geld groen? Omdat de Joden het plukten voordat het rijp was.’

De kalender is samengesteld door Jan-Paul van Spaendonck en lijkt uitgegeven in eigen beheer. Geen enkele grap is van Van Spaendonck zelf, hij putte onder meer uit het arsenaal aan witzen dat de illustere Max Tailleur naliet. Voet vraagt zich af of Tailleur blij zou zijn geweest met het Umfeld waarin hij nu wordt geciteerd.

Volgens Voet is, tussen de Belgen- Ieren-, priesters- en domme-blondjes-moppen, ook het aantal nare Turken- en Marokkanengrappen niet van de lucht. In een interview op internet vertelt Van Spaendonck nog de volgende mop: Wat is een Marokkaan op de maan? Oké. Wat zijn twee Marokkanen op de maan? Beter. Wat zijn alle Marokkanen op de maan? De oplossing. „Bij wie weerklinkt niet het woord Endlösung?” schrijft Voet. „Dat Van Spaendonck zich dat niet realiseert, of in ieder geval benoemt, spreekt boekdelen. En intussen? Kassa! op gejat materiaal.”

De Waarheidsvriend, de wekelijkse uitgave van de Gereformeerde Bond en de Protestantse Kerk, kraakt een kritische noot over sociale media zoals netwerksites Facebook,Hyves en LinkedIn.

Dominee G. van Meijeren uit Utrecht, de schrijver van het artikel, kan zich in zijn rubriek ’Uit de pers’ helemaal vinden in de analyse van de Amerikaanse socioloog Richard Sennet, die onlangs een belangrijke prijs kreeg voor humanistische denkers. Sennet maakt zich, net als de dominee, zorgen over ’de toenemende obsessie in onze samenleving met privézaken. Massa’s mensen lijken alleen nog maar druk met hun particuliere emoties en hun eigen levensgeschiedenis. En dat staat het debat over gezamenlijke belangen in de weg’.

Sociale media zoals Facebook zijn niet meer weg te denken, realiseert Van Meijeren zich. „Toch is het goed dat ook de schaduwzijden van deze tijdsverschijnselen kritisch worden belicht”, schrijft hij. „Het is een vreemde paradox: in de eenentwintigste eeuw zijn we wereldwijd met elkaar verbonden maar tegelijk trekken we ons terug in ons privédomein.”

De dominee pleit voor ’minder ongebreideld individualisme’ en besluit met ’een warm pleidooi’ voor nederigheid, integriteit en eenvoud.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden