'Moeder ik wil bij de revue' spettert ook als musical

Musical

Moeder ik wil bij de revue Joop van den Ende Theaterproducties ****

Je moet van goeden huize komen om je te wagen aan de musicalbewerking van een zeer succesvolle, emotioneel rake en dus moeilijk te evenaren tv-serie. Gelukkig komen ze dat bij Joop van den Ende Theaterproducties.

De nieuwe musical 'Moeder ik wil bij de Revue', gebaseerd op de gelijknamige tv-serie van Omroep Max is smaakvol, energiek, af en toe ontroerend en hij zit boordevol goede shownummers met rijke, glinsterende kostuums en een overweldigend decor.

Toch is het voor wie de tv-serie volgde niet altijd gemakkelijk om het verhaal over je heen te laten komen. Want natuurlijk gaan de belevenissen van Bob, de zoon van een Limburgse kolenboer die in Haarlem bij de revue gaat, veel sneller dan op tv. Het melancholie-niveau ligt een stuk lager. Met name in de eerste helft krijg je regelmatig een opgejaagd gevoel. Er zit zoveel vaart in de plot dat er weinig ruimte is voor meeleven. Na de pauze gaat dat beter, zodat we het drama - dat er genoeg in zit - kunnen meevoelen.

Het is 1955 als Bob tegen de zin van zijn vader in, naar Haarlem gaat voor zijn theaterdroom. Wanneer hij zijn vriendinnetje zwanger maakt, zijn alle ouders onthutst. Schande. Onbegrip. Verdriet. In de tv-serie was Bob de centrale figuur, en Egbert Jan Weeber speelde die tv-rol zó ontwapenend, dat Terence van der Loo, die het in het theater goed doet als Bob, hem toch niet helemaal kan doen vergeten.

In de theaterversie ligt relatief meer nadruk op de leiders van de revue: zus en broer, komisch en innemend gespeeld door Simone Kleinsma en Jon van Eerd (de enige die zowel op tv als in het theater meespeelt). De dieper uitgewerkte worsteling van John met zijn homoseksualiteit is een groot thema dat de voorstelling mooi diepte geeft.

Ook de rest van de cast is sterk, Raymonde de Kuyper heeft de lachers op haar hand als Bobs burgerlijke schoonmoeder en het ensemble is strak en stralend. De liedjes in deze jukeboxmusical zijn show- en cabaretnummers van onder meer Wim Sonneveld, Guus Vleugel, Michel van der Plas en vertaald werk van Gershwin, Berlin en Aznavour.

Een andere hoofdrol is weggelegd voor het indrukwekkende decor. Op metershoge projectieschermen die soepel over het toneel bewegen worden prachtige filmbeelden geprojecteerd, waardoor er razendsnel van locatie gewisseld wordt en we afwisselend in een 'film' in het Limburgse heuvellandschap zitten, dan wel achter de theatercoulissen of op het toneel met alle toeters en bellen van een rijk revuedecor. De techniek is optimaal benut. Kleurrijk. Overweldigend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden