Moderne kunst verovert terrein op de TEFAF

T/m 17 maart, MECC Maastricht, do en vr 11 tot 20 uur, za en zo 10 tot 18 uur. Catalogus is bij entreeprijs van ¿ 50 inbegrepen.

De populariteit van de TEFAF kan bijna niet meer op. Het begint zo langzamerhand de status van media event te krijgen, met alle bijverschijnselen die daarbij horen. Het blijft een van de belangrijkste verzamelaarsbeurzen ter wereld, maar het begint ook steeds meer op een museum te lijken. Een Rembrandt! Een Van Gogh! Een Hals! 'Waar hangen ze?', zo roept het publiek.

De Newyorkse handelaar Otto Naumann, verkoper van het jongemansportret van Rembrandt uit 1632, is er lichtelijk verbaasd over. “Mensen komen rechtstreeks naar de Rembrandt en gaan daarna weer weg, zonder verder in de stand rond te kijken. Het onderscheidt heel duidelijk de toeristen van de echt geïnteresseerden. Andere handelaars merken het ook. Overal krijgen ze de vraag 'Waar is de Rembrandt?'. Ze weten dan in ieder geval wat ze aan diegenen hebben.” Echt ontevreden is Naumann natuurlijk niet over alle aandacht. Zijn Rembrandt - goedgekeurd door het Rembrandt Resaerch Project en 4 800 000 dollar kostend - is inmiddels verkocht aan een museum. Welke dat is wil Naumann niet zeggen. Ook niet of het in binnen- of buitenland is.

De TEFAF is traditioneel sterk in zeventiende eeuwse Nederlandse schilderkunst en antiek. De twintigste eeuwse kunst hing er altijd maar een beetje bij. De laatste jaren is hard gewerkt om het niveau ervan te verhogen en dit jaar worden daar voor het eerst de vruchten van geplukt. Nieuwkomers als Jan Krugier uit Genève en Galerie Gmurzynska uit Keulen geven een duidelijke kwaliteitsinjectie.

Leslie Waddington is een van de drijvende krachten achter de kwaliteisverbetering. Drieënhalf jaar geleden kreeg hij de kans om de afdeling Twintigste-eeuwse kunst aan te pakken. Stapje voor stapje heeft hij nieuwe galeries binnengebracht en anderen laten verdwijnen, een soms delicaat proces. “Mijn doel is een afdeling met goede klassiek-moderne kunst te maken, waarin alle grote meesters van de twintigste eeuw te zien zijn, zoals dat ook in de andere afdelingen gebeurt.”

“We willen laten zien dat je ook op een Nederlandse beurs moderne kunst van grote kwaliteit kunt brengen en niet alleen decoratief werk. In het begin was het soms lastig en werd met argwaan naar de twintigste eeuw gekeken, maar over het algemeen heb ik heel veel steun gekregen van de organisatie en collega's uit de sectie oude kunst.”

Het resultaat is er naar, met topstukken van Emil Nolde (aquarellen bij Marlborough Fine Arts uit Londen), Marc Chagall (prachtig vroeg werk bij Jan Krugier), William Turner (kleine juweeltjes op papier, eveneens bij Krugier) en Francis Bacon (Waddington, Marlborough Fine Arts) aan de wand.

De oude kunst hoeft niet zoveel terrein meer te veroveren in Maastricht. Het is de ruggegraat van de beurs. Ook dit jaar duizelt het weer van de Jan van Goyens, Adrian van Ostade's, Salomon Ruysdaels en Joos de Mompers. Toch ziet Otto Naumann ook hier nog progressie. “Ik vind dit een zeer goed jaar. De afgelopen vijf keer heb ik in de keuringscommissie gezeten en kan dus goed vergelijken en de kwaliteit is dit jaar zonder twijfel hoger.” Collega Richard Green is het met hem eens. “Het gaat heel goed, zowel wat aandacht als verkoop betreft. De TEFAF bewijst zich als de belangrijkste kunst- en antiekbeurs ter wereld.”

“Eigenlijk laten alleen de Amerikanen het afweten”, vervolgt Green. “Vergeleken bij andere jaren zijn er beduidend minder Amerikaanse verzamelaars.” Ook andere handelaren zien die trend. De één wijdt dit aan de zwakke dollar en te weinig adverteren in de Verenigde Staten, de ander denkt dat het misschien komt door de relatief geïsoleerde ligging van Maastricht, en weer een ander gelooft dat het komt door de concurrentie met de beurzen in New York, waar ook goede zeventiende eeuwse schilderkunst is te krijgen.

Het is de enige 'smet' op een verder ongeschonden blazoen. De TEFAF leeft en bloeit als nooit tevoren. De drommen rond Rembrandt en Van Gogh zullen de fijnproevers voorlopig niet afschrikken. Daarvoor is het aanbod te interessant en te veelzijdig: van wijn tot juwelen, van Pre-Columbiaanse kunst tot meubels uit het Ming-tijperk, van zilveren bestek tot tapijten, van Warhol tot Lucas Cranach. De ontspannen sfeer in de met veel kleur en decor opgetuigde stands draagt bij aan het succes van de TEFAF. Die relaxte sfeer maakt het bijvoorbeeld mogelijk dat bij Rob Noortman, een prominent handelaar op de beurs, onder een bloemstilleven van de Belg Edgard Tytgat een vers getekende kinderversie hangt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden