Modellen pesten werkt alleen maar averechts

Modellen verdienen de juiste begeleiding, geen repressieve maatregelen, vinden Angela Willemse en Eline van Uden, model en ex-model.

Het Franse parlement heeft op 4 april het wetsvoorstel van het Franse parlementslid Olivier Veran aangenomen dat als doel heeft het aantal ultra-dunne modellen terug te dringen. Deze wet belemmert modellen met een BMI (Body Mass Index) lager dan 18 aan de bak te komen. Modellen en agentschappen riskeren bij overtreding een hoge boete of gevangenisstraf. De aanname van deze wet wordt gemotiveerd door de beeldvorming van magere modellen.

Maar door deze wet te formuleren maakt Veran deze kwetsbare beroepsgroep het werken onmogelijk. Modellen moeten dan niet alleen in monstermaten van ontwerpers passen, maar ook voldoen aan wettelijke eisen omtrent lichaamsgewicht.

Modellen zijn een risicogroep voor het ontwikkelen van anorexia. Uit onderzoek blijkt dat anorexia relatief vaak voorkomt onder groepen die vanwege hun professie moeten voldoen aan bepaalde uiterlijke kenmerken. Toch is er geen aantoonbaar verband tussen anorexia en de modellenindustrie. Anorexia kan latent aanwezig zijn en zich openbaren door externe factoren. De eisen die de industrie stelt aan het uiterlijk van een model kunnen effect hebben op het openbaren van een eetstoornis zoals anorexia. Jongeren die hier gevoelig voor zijn kunnen op hun beurt door het kijken naar foto's van dunne modellen gestimuleerd worden een eetstoornis te ontwikkelen.

Het is de vraag of de BMI-maatstaf eetstoornissen onder modellen terug kan dringen. BMI meet immers enkel gewicht, maar zegt niet alles over gezondheid, laat staan de al dan niet sluimerende aanwezigheid van een eetstoornis. Anorexia is een complexe stoornis die zich niet laat reduceren tot lichaamsgewicht. Een numerieke maatstaf voor gezondheid zoals BMI is dan ook niet voldoende. Daar kom bij dat beginnende modellen vaak minderjarig zijn. Een meisje van 16, 17 komt vaak net uit haar puberteit en de bijbehorende groeispurt. De lengte-gewichtsverhouding is op dat moment vaak zoek. Ook is het voor een model dat van een boeker afhankelijk is, wellicht beter om een eetstoornis verborgen te houden.

Cultuurverandering

Om het effect te begrijpen van deze wet mag de kwestie niet los worden gezien van de (kwetsbare) arbeidspositie van modellen. Alleen door betere samenwerking tussen modellen, gezondheidsorganisaties en agentschappen, kan er grip worden gekregen op eetstoornissen. De Denen zijn zich hiervan bewust en pakken de problemen constructiever aan dan de Fransen. De Deense aanpak richt zich op cultuurverandering in de industrie. Vooraanstaande modellenbureaus en ontwerpers hebben afspraken gemaakt over de minimumleeftijd van modellen, werkomstandigheden en wat te doen bij vermoedens van een eetstoornis.

Om te kunnen beoordelen wat het effect zal zijn van deze wet is het noodzakelijk oog te hebben voor de kwetsbaarheid van de beroepsgroep. Doordat modellen niet collectief zijn verenigd (cao, branchevereniging of belangenorganisatie), hebben zij geen inspraak in beslissingen die effect hebben op hun vakgebied, zoals de Franse BMI-ban. Daarnaast zijn modellen zelfstandig ondernemers en is hun lichaam een bedrijf. Modellen verdienen de juiste begeleiding om hun bedrijf succesvol te maken. Repressieve maatregelen, of modellen pesten, waar het in Frankrijk op lijkt, hebben dan alleen een averechts effect. Initiatieven vanuit de overheid moeten bijdragen aan een gezonde en werkbare arbeidssituatie van modellen en niet andersom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden