Review

Mississippi en Niger liggen dichtbij elkaar

Wie door de bomen het bos niet meer ziet, heeft aan verzamel-cd's een goede gids. Dat is tenminste de filosofie achter de 'Verzamel album Top 30', waarop uitsluitend compilaties prijken. In dit groeiend marktsegment zijn de meeste titels afkomstig van platenmaatschappij Arcade, die drijft op dance-verzamelaars met fantasievolle namen als 'Dance trends best of '99' en 'Trance 100-vol.8'.

Wat Arcade doet voor de dance, betekent Putumayo voor de wereldmuziek. Dankzij een eenvoudige formule veroverde dit Amerikaanse label de platenbakken van souvenir-, boek- en platenwinkels. Uitgangspunt 1: zet nimmer een artiesten-foto op de hoes, maar een internationaal aansprekend zondagsschilderij. Uitgangspunt 2: kies niet voor een ster of stijl maar voor een thema. Zo verschenen er albums over 'Vrouwen uit de hele wereld', 'Muziek uit koffie-landen' en 'Tropische Eilanden'.

Afgelopen jaar verlegde Putumayo het accent naar een meer inhoudelijke aanpak. Zo maakt MALI TO MEMPHIS, AN AFRICAN-AMERICAN ODYSSEY (Putumayo-PUTU 145-2) haar titel letterlijk waar. Om en om hoor je muzikanten uit de Mississippi-delta (John Lee Hooker, Muddy Waters, Taj Mahal) en het Niger-stroomgebied (Habib Koite, Boubacar Traoré, Baba Djan). Afgezien van de voertaal blijken de verschillen miniem te zijn. De blues-feel is aan beide zijden identiek wegens het gebruik van een pentatonische toonschaal, ook intonatie en timing verschillen nauwelijks. Zelfs de gitaar fingerpicking style, in West-Afrika dikwijls op een kora uitgevoerd, klinkt synoniem. Bovendien bezitten alle nummers enorme zeggingskracht, met dat van zangeres Jessie Mae Hemphill als grootste verrassing. Op DUBLIN TO DAKAR (Putumayo-PUTU 147-2) komen de bedoelingen wat gekunstelder over. Het staat vast dat de Kelten contact hadden met de Arabische wereld. En het is leuk raï-vedette Cheb Mami een Iers lied te horen zingen of Youssou N'Dour te laten duelleren met de Breton Alan Stivell. De overige songs staan geheel op zichzelf waardoor je het surplus mist dat 'Mali to Memphis' juist zo belangwekkend maakt. Ook ATHENS TO ANDALUCIA (Putumayo-PUTU 148-2) lijdt onder die makke. Spanje, Frankrijk, Italië en Griekenland liggen inderdaad aan de Middellandse Zee maar wat de respectievelijke muzikanten uit deze landen verder verbindt, maakt de cd niet duidelijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden