Mimi Roemer

Je moet wel gek zijn om Emile Roemer niet serieus te nemen. Laat staan om hem stevig te bekritiseren of ridiculiseren. Trouw-tekenaar Tom waagde het, als een van de weinigen, om Emile op de hak te nemen: hij zette hem als grote roerganger Mao neer in een spotprent. De reactie van lezers kwam meteen: niet kies. De SP-leider is een beetje onze eigen nationale kerstman en ook met een geschoren Santa Claus neem je geen risico's: wie weet of je niet in de presentjes valt als het ooit op uitdelen aankomt.

Ook ik kan niets lelijks verzinnen over onze Mimi. Zelfs het feit dat zijn partij nogal prominente Hamas-liefhebbers en terroristenvrienden telt, wil ik hem niet in de schoenen schuiven. En ook niet zijn afkeer van mijn geliefde Europa, want rond een Duitse braadworst en een Franse camembert valt waarschijnlijk best met hem te praten. Wil dat nu zeggen dat ik rijp ben voor Mimi Primus (inter pares)? Dit lijkt me een brug te ver.

Zet Emile in het torentje, laat hem drie maanden zijn gang gaan en dan maar zien hoe Nederland de bodem van de triple Z bereikt met een rente van 15 procent op staatsobligaties, om elke van al die nieuwe behoeftes te kunnen financieren. Maar zolang de bedoelingen goed zijn en de rollators gratis, waarom zou je niet de SP met de macht laten flirten? Voor populisten (dat ze van links of rechts komen, maakt niet uit) geldt hetzelfde: ontsluiten moet het parool zijn. Irrealisten uit hun isolement halen en met de beperkingen van de maakbaarheid confronteren, werkt meestal uitstekend.

Wat met de PVV op het ogenblik gebeurt, moet ook met de SP haalbaar zijn. Boven de fata morgana van een eventuele Mimi Primus, valt dus een nieuwe gedoogconstructie te prefereren. In de kern van dit minderheidsbouwsel zetten we de radicalo's van het midden, aangevuld met muizenbeschermers, linkse liberalen en andere rariteiten en zorgen dat ze de gedoogsteun van Mimi niet kunnen missen. Hoofdmotto van het kabinet-Geel I: compassie, zo gek nog niet. Het klinkt grotesk maar ik ben serieus. Om tot een solide identiteitsgevoel te komen, moet een natie niemand langs de weg laten staan. Ook voor de minder realisten moet een plek als bijzitter worden gereserveerd. Daarbij komt dat de SP momenteel een waardevol werk verricht door de asielprocedure van Henk en Ingrid richting de SP te versnellen.

Nog geen anderhalf jaar geleden werden die twee als steunpilaren van Bruin I gezien. Verfoeid, beschimpt en zelfs veracht. Vieze gelaarsde xenofoben met een huid vol tatoeages en het gistende schuim in de knuist. Maar naarmate onze PVV-tokkies van kleur zijn gaan verschieten, zeg maar van swastika-bruin naar Peking-rood, zijn ze weer enigszins fatsoenlijk voor de weldenkende gemeente.

Straks heffen ze hun blikje Euroshopper samen met Angela Groothuizen, Harry de Winter, Huub Oosterhuis en Anja Meulenbelt. Zo werkt het ontsluitingsmechanisme optimaal. En dit is de grote verdienste van Mimi Roemer: compassie met realiteitszin laten rijmen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden